Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Εθνική Στρατηγική για τη Βιομηχανία

Κοινή παρέμβαση ΣΕΒ – Ελληνικής Παραγωγής και Περιφερειακών Βιομηχανικών Συνδέσμων για τη Βιομηχανία


Εθνική Στρατηγική για τη Βιομηχανία

Η ενίσχυση της βιομηχανίας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής βιομηχανικής 
στρατηγικής ως προτεραιότητα για την ανάκαμψη της οικονομίας  
 «Να γίνει εθνικός στόχος η αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής στο 12% 
του ΑΕΠ έως το 2020»

Κοινή παρέμβαση:
ΣΕΒ σύνδεσμος επιχειρήσεων και βιομηχανιών
Ελληνική Παραγωγή – Συμβούλιο Βιομηχανιών για την Ανάπτυξη
ΣΒΑΠ Σύνδεσμος Βιομηχανιών Αττικής – Πειραιώς
ΣΒΘΚΕ Σύνδεσμος Βιομηχανιών Θεσσαλίας και Κεντρικής Ελλάδος
ΣΒΠΔΕ Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδος
ΣΒΣΕ Σύνδεσμος Βιομηχανιών Στερεάς Ελλάδας.
Νοέμβριος 2017



Α. Η αναγκαιότητα
Ο τομέας της βιομηχανίας και ειδικότερα της μεταποίησης είναι η καρδιά κάθε σύγχρονης
οικονομίας και διαδραματίζει κομβικό ρόλο για την ανάπτυξη και την απασχόληση.
Παρέχει σταθερές και ποιοτικές θέσεις εργασίας, αποτελεί τη βάση της εξωστρέφειας,
στηρίζει τα δημόσια έσοδα, μετατρέπει την καινοτομία σε επιχειρηματικότητα και καθορίζει
την παγκόσμια οικονομική θέση της κάθε χώρας.
Τα τελευταία χρόνια η Ευρώπη αλλά και οι ΗΠΑ υιοθετούν και εφαρμόζουν πολιτικές
ενίσχυσης της βιομηχανίας και ειδικότερα της μεταποίησης, αναγνωρίζοντας ότι η
υποχώρησή της συνιστά απειλή για την ανταγωνιστικότητα των οικονομιών τους και
την κοινωνική συνοχή.
B. Η Ευρωπαϊκή πολιτική
Τον Ιανουάριο του 2014 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αντλώντας τα διδάγματα από την
παγκόσμια κρίση του 2008, υιοθέτησε τη φιλόδοξη Ανακοίνωση «Για μια Ευρωπαϊκή
Βιομηχανική Αναγέννηση» (COM/2014/014), θέτοντας ως στόχο την αύξηση του
μεριδίου της μεταποίησης στο 20% του ευρωπαϊκού  ΑΕΠ (από 13,9% το 2014 και
14,4% το 2016) έως το 2020.
Η Ανακοίνωση επικεντρώνεται στην ανάγκη αντιστροφής της αποβιομηχάνισης,
εκτιμώντας πως μια ισχυρή βιομηχανική βάση έχει καθοριστική σημασία για την
ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας στο πλαίσιο της
παγκοσμιοποίησης, αλλά και για την ευημερία των ευρωπαίων πολιτών.
Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται, «η κρίση ανέδειξε τη σημασία της πραγματικής
οικονομίας και μιας ισχυρής βιομηχανίας στην Ευρώπη λόγω (και) της υψηλής
διαδραστικότητάς της μεταξύ διαφορετικών τομέων» υπογραμμίζοντας ότι «η
βιομηχανική εγκατάλειψη της Ευρώπης δεν μπορεί να συνεχιστεί».
Πρόσφατα, στις 13 Σεπτεμβρίου 2017, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε μια
«ανανεωμένη στρατηγική της ΕΕ για τη βιομηχανική πολιτική για την ενίσχυση της
βιομηχανίας και της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης», επαναβεβαιώνοντας την
προσήλωσή της στην επίτευξη του στόχου για αύξηση του μεριδίου της μεταποίησης
στο 20% (κατά μέσο όρο) του ευρωπαϊκού ΑΕΠ έως το 2020.
Γ. Η περίπτωση της Ελλάδας
Στη χώρα μας, η συνεχής εγκατάλειψη της μεταποίησης και ο αρνητισμός απέναντι
στην επιχειρηματικότητα είχαν ριζώσει στην νοοτροπία της Πολιτείας, στους νόμους,
στις διαδικασίες, στο δημόσιο διάλογο και τις πολιτικές προτεραιότητες, με αποτέλεσμα,
να συρρικνωθεί δραματικά η μεταποιητική βάση. Το στοιχείο αυτό, συνδυαζόμενο με
την απώλεια ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, οδήγησαν στην εκτόξευση
του ελλείμματος στο εξωτερικό ισοζύγιο, καθιστώντας τη χώρα, σε συνδυασμό με τον
δημοσιονομικό εκτροχιασμό, διπλά ευάλωτη σε κάθε διεθνή κρίση.

Παρά τις επιπρόσθετες δυσκολίες με τις οποίες βρέθηκε αντιμέτωπη, η ελληνική
βιομηχανία επέδειξε αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα στα χρόνια της κρίσης. Λόγω των
υψηλών πολλαπλασιαστικών επιδράσεών της, η συμβολή της στην οικονομία και την
κοινωνία είναι ακόμα και σήμερα, παρά τη χαμηλή συμμετοχή της στο ΑΕΠ, καθοριστική:
Οι μεταποιητικές δραστηριότητες δημιουργούν το 9,9% περίπου της ακαθάριστης προστιθέμενης 
αξίας (ΑΠΑ) το 2016 που αντιστοιχεί στο 8,6%του ΑΕΠ, ενώ ο ευρύτερος βιομηχανικός τομέας 
(μεταποίηση, εξόρυξη, ενέργεια, κτλ) δημιουργεί το13,8% της ΑΠΑ, με €20,5 δισ. άμεσα, ακόμα 
και μέσα στην κρίση και συνεισφέρει το 19,8% του ακαθάριστου λειτουργικού πλεονάσματος[1]
δηλαδή €13δισ.
Το 87,7% των εξαγωγών αγαθών είναι βιομηχανικά προϊόντα (αξίας €22,3 δισ.) ή το 42,1% 
των συνολικών εξαγωγών (συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού, της ναυτιλίας των μεταφορών, 
κλπ.) μέσα από εξαγωγές σε 181 χώρες.

Η βιομηχανία δημιουργεί απασχόληση σε περίπου 1,2 εκατομμύριο εργαζόμενους 

(άμεση, έμμεση και προκαλούμενη επίδραση, πηγή ΙΟΒΕ). Δηλαδή, στους 4εργαζομένους 
απασχολείται σε βιομηχανικές δραστηριότητες ή σε δραστηριότητες που οφείλονται στη βιομηχανία.
Η βιομηχανία συνεισφέρει το 40% του συνολικού φόρου εισοδήματος 
νομικών προσώπων, ενώ ακόμα και μέσα στην κρίση πραγματοποίησε €23 δισ.επενδύσεις 
(2009-2015).


Δ. Για μια εθνική βιομηχανική πολιτική
Στην Ελλάδα δεν έχει υπάρξει μέχρι τώρα μια ολοκληρωμένη προσέγγιση βιομηχανικής πολιτικής
αλλά και συμμετοχής στην επεξεργασία, διαμόρφωση και εφαρμογή της ευρωπαϊκής στρατηγικής
ενίσχυσης της βιομηχανίας. Η χώρα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της ευρωπαϊκής κατάταξης
σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή της μεταποίησης στο ΑΕΠ (κάτω του 10% έναντι 15% του μέσου
ευρωπαϊκού όρου) αλλά εξακολουθεί να μην έχει εθνικό στόχο για το 2020, στο πλαίσιο της 
ευρωπαϊκής πολιτικής «για την Αναγέννηση της Ευρωπαϊκής Βιομηχανίας».
Υπάρχουν ωστόσο προφανείς λόγοι για μία εθνική βιομηχανική στρατηγική στο πλαίσιο των
προτεραιοτήτων που θέτει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την βιομηχανική ανασυγκρότηση:
Έξοδος από την κρίση: Η ανάκαμψη στο πλαίσιο του διεθνούς ανταγωνισμού και οι θετικοί 
ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ για την Ελλάδα δεν θα μπορέσουν να επιτευχθούν χωρίς την αύξηση 
της εξωστρεφούς βιομηχανικής παραγωγής (μέσω διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων – 
tradable goods) και των παραγωγικών επενδύσεων.
    Νέες θέσεις εργασίας. Η προσπάθεια αναγέννησης της ίδιας της μεταποίησης θα δώσει ώθηση 
    σε σειρά άλλων οικονομικών δραστηριοτήτων που εξαρτώνται από αυτήν, άμεσα ή έμμεσα, 
    σε όλους τους τομείς της οικονομίας, με διατηρήσιμο αποτέλεσμα την αύξηση των θέσεων 
    εργασίας και τη βελτίωση των εισοδημάτων. 
    Ευρωπαϊκή κατεύθυνση: Οφείλουμε να εξειδικεύσουμε και να προσαρμόσουμε τους γενικούς 
    άξονες που θέτει η Ευρωπαϊκή Βιομηχανική Στρατηγική στην ελληνική πραγματικότητα, ώστε 
    να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που προσφέρονται και να προσαρμόσουμε τις λύσεις στα 
    ειδικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελληνική βιομηχανία.


    Ένα μεσοπρόθεσμο σχέδιο βιομηχανικής ανάπτυξης είναι η απαραίτητη εκκίνηση για την
    υπέρβαση των χρόνιων υστερήσεων και τη σταδιακή σύγκλιση προς τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
    Άμεση προτεραιότητά μας στο πλαίσιο αυτό είναι η δέσμευση σε έναν εθνικό στόχο 
    για την αύξηση της συμμετοχής της μεταποίησης στο 12% στο ΑΕΠ έως το 2020 και 
    στο 15%μεσοπρόθεσμα.
    Η υιοθέτηση εθνικού στόχου για τη μεταποίηση πρέπει να γίνει με ευρεία συναίνεση, στο 
    πλαίσιο μιας μακροχρόνιας στρατηγικής που θα υπηρετείται με τις κατάλληλες πολιτικές 
    εθνικής και περιφερειακής εμβέλειας, με συμπληρωματικές δράσεις που θα εξειδικεύουν, 
    ποσοτικοποιούν και υποστηρίζουν την πορεία σύγκλισης με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, μα κυρίως 
    με συνέχεια και συνέπεια ανεξαρτήτως εκλογικών κύκλων και πολιτικών αλλαγών. 
    Η στρατηγική για την ανάπτυξη της βιομηχανίας και ο σχετικός ποσοτικός στόχος πρέπει να 
    αποτελούν και βασικά δομικά στοιχεία του Εθνικού Αναπτυξιακού Σχεδίου (Growth Strategy) 
    που συζητείται αυτή την περίοδο.
    Η υιοθέτηση Εθνικού στόχου οφείλει να αποτελεί την αφετηρία και το σημείο αναφοράς για μια
    ελληνική βιομηχανική πολιτική, σε συνάφεια με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ε.Ε., αλλά και
    με συμπληρωματικές δράσεις εθνικής εμβέλειας που να εξειδικεύουν και υποστηρίζουν την
    πορεία σύγκλισης με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
    Η προσέγγιση αυτή πρέπει να περιλαμβάνει την περιοδική αξιολόγηση της πορείας επίτευξης
    του στόχου και την αναθεώρηση των μέσων και των πολιτικών που υιοθετούνται.
    Μεταξύ άλλων, η εφαρμογή μιας εθνικής στρατηγικής για τη βιομηχανία, θα διευκολύνει την
    ποιοτική αναβάθμιση της ελληνικής μεταποίησης προς τις εξής κατευθύνσεις:

    Εξωστρεφής προσανατολισμός με διεθνώς εμπορεύσιμα προϊόντα και συμμετοχή σε 
    διεθνείς αλυσίδες αξίας. Σταδιακά η ελληνική μεταποίηση πρέπει να μετατραπεί σε προμηθευτή                                                                            ενδιαμέσων και τελικών αγαθών, με επιστροφή των μεριδίων τελικών αγαθών μεταποίησης                                                                                        ως % των συνολικών εξαγωγών στο 50% (που ήταν το 2005), έναντι του 38% (το 2011).


    Ταχύτερη και ουσιαστικότερη ενσωμάτωση της καινοτομίας στην παραγωγή, στις διεργασίες                                                                                   και τα προϊόντα, που βελτιώνουν τη διεθνή ανταγωνιστικότητα της μεταποίησης
    Επιτάχυνση νέων παραγωγικών επενδύσεωνμε υψηλή προστιθέμενη αξία και παραγωγή                                                                                       προϊόντων με καινοτομία, τεχνολογία και προστιθέμενη αξία.
    Βελτίωση επιχειρηματικού περιβάλλοντοςκαι μείωση της γραφειοκρατίας, ώστε να βελτιωθεί                                                                                   η θέση σε δείκτες όπως το Doing Business (61η θέση σήμερα), WEF (87η θέση σήμερα), ΟΟΣΑ,                                                                             ρυθμιστικά εμπόδια για ίδρυση επιχειρήσεων (27η θέση σήμερα στις 42 χώρες), κτλ.
    Ε. Η πρόκληση
    Η οριστική και βιώσιμη έξοδος από την κρίση προϋποθέτει ένα νέο παραγωγικό και αναπτυξιακό
    υπόδειγμα βασισμένο στην ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής και μεταποίησης και στην αύξηση
    της παραγωγής διεθνώς εμπορεύσιμων αγαθών. Η απουσία έως σήμερα συνεκτικής βιομηχανικής
    πολιτικής έχει οδηγήσει σε αποσπασματικές παρεμβάσεις, οι οποίες δεν έχουν επιφέρει
    ικανοποιητικά αναπτυξιακά αποτελέσματα. Η αντιστροφή αυτής της κατάστασης πρέπει να
    αποτελέσει προτεραιότητα με πολιτικές που θα αλλάξουν τα δεδομένα ως προς την υψηλής
    προστιθέμενης αξίας παραγωγή στη χώρα και κατά προέκταση την ικανότητα της χώρας να εξάγει
    αυτά τα προϊόντα. Μία πρώτη προτεραιότητα σε αυτές τις πολιτικές θα πρέπει να είναι οι επενδύσεις.
    Οι συνυπογράφοντες το κείμενο φορείς θα αναλάβουν σειρά ενημερωτικών πρωτοβουλιών και
    παρουσίασης εξειδικευμένων προτάσεων πολιτικής προκειμένου να επιτευχθεί ο εθνικός στόχος
    για τη μεταποίηση στο πλαίσιο μιας μακροχρόνιας Εθνικής Στρατηγικής προστιθέμενης αξίας και
    αύξησης της συμβολής της μεταποίησης στον εθνικό πλούτο της χώρας. Καλούμε την Πολιτεία,
    όλα τα κόμματα και τους κοινωνικούς εταίρους να υιοθετήσουν και να στηρίξουν αυτήν την
    πρωτοβουλία, καθώς και όλους τους κλαδικούς βιομηχανικούς και μεταποιητικούς συνδέσμους
    να συνυπογράψουν το κοινό πλαίσιο παρέμβασης προς την Πολιτεία και τα κόμματα.
    [1] Ακαθάριστο Λειτουργικό Πλεόνασμα = Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία – Αμοιβές μισθωτών
    – Φόροι στην παραγωγή + Επιδοτήσεις (χωρίς αγορά ακινήτων)






    11o ΣΥΝΕΔΡΙΟ Αρχών & Θέσεων Νέας Δημοκρατίας 16-17/12/2017 Metropolitan Expo ..... ..... Κατάθεση θέσης Δημήτρη Σύρμου στην Επιτροπή Συνεδρίου ..... Αξιολογημένου Στελέχους Μητρώου ΝΔ - Ενότητα Βοιωτίας ....... Θέμα: η συμβολή της Μεταποίησης στη έξοδο από την Κρίση


    Κυρίες & Κύριοι Σύνεδροι, αγαπητοί φίλοι και συναγωνιστές,
    Είμαι Δ. Μηχανικός και Μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του ΤΕΕ με την ΔΚΜ. Επίσης είμαι Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας.
    Εκπροσωπώ ένα μεγάλο κομμάτι των Μικρομεσαίων Βιομηχανιών, Επιχειρηματιών και Επαγγελματιών. Έτσι έρχομαι να καταθέσω την αγωνία της Επιχειρηματικής τάξης, αλλά και τις δυνατότητες, το Όραμα που μπορεί να μεταδώσει στην Ελληνική Κοινωνία, στις δραματικές στιγμές που περνάει από τους πειραματισμούς και τις κακές προθέσεις μίας απαράδεκτης, καταστροφικής Κυβέρνησης της Αριστεράς του μπάχαλου.
    Η σημερινή κατάσταση είναι δραματική. Παιδεία, Υγεία, Δικαιοσύνη, Δημόσια Διοίκηση είναι διαλυμένα. Η Ανάταξη της Κοινωνίας απαιτεί την Ανάταξη της Οικονομίας, της Ανάπτυξης. Απαιτείται παραγωγή πλούτου και αύξηση του ΑΕΠ.
    Σήμερα, τα στοιχεία λένε ότι η Ελληνική Παραγωγική Βιομηχανία συμμετέχει κατά 8% στο ΑΕΠ της χώρας, αντί του 15% που έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση και στόχου για 20% για το 2020. Τα δις που ήλθαν στην χώρα από ΜΟΠ, ΠΕΠ, ΕΣΠΑ των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, ακολούθησαν ένα Οικονομικό μοντέλο που δεν είχε ως βάση τις παραγωγικές επενδύσεις, ώστε να δώσουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στις Ελληνικές Επιχειρήσεις.
    Πρόσφατη μελέτη του ΙΟΒΕ έδειξε ότι:
    • κάθε ΕΥΡΩ που επενδύεται στις Ιδιωτικές Επενδύσεις των Μ.Μ. Επιχειρήσεων έχει πολλαπλασιαστή περίπου 3,1
    • το 31% της απασχόλησης οφείλεται στην Μεταποίηση (1,24 εκ απασχολούμενοι),
    • για κάθε 1 εκ. κύκλου εργασιών της Μεταποίησης, στην Απασχόληση στην Ελλάδα προστίθενται 22 θέσεις εργασίας,
    • για κάθε θεση εργασίας στην Μεταποίηση δημιουργούνται συνολικά στην Οικονομία 3,5 θέσεις Απασχόλησης.
    Τα νούμερα είναι πολύ μεγάλα και δείχνουν ότι η στήριξη της Μικρομεσαίας Ελληνικής Παραγωγικής Επιχειρηματικότητας, είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ και ΙΚΑΝΗ συνθήκη για την παραγωγή νέου χρήματος, έτσι η Επιχειρηματικότητα μπορεί να γίνει ο μοχλός Ανάταξης της Οικονομίας.
    Κυρίες και Κύριοι, ας μην απατόμαστε. Οι μεγάλες Ξένες Επενδύσεις Παγίου Κεφαλαίου απαιτούν Πολιτική σταθερότητα αλλά πρωτίστως ΚΛΙΜΑ, Εξωτερικό Επιχειρηματικό Περιβάλλον Αναπτυξιακό. Αυτό προσφέρει η εγχώρια Παραγωγή & Μεταποίηση.
    Παρόλα τα προβλήματα, την κρίση της 6ετίας, τον Κρατισμό, το αντιπαραγωγικό Δημόσιο, τις απαράδεκτες συνθήκες χρηματοδότησης επιχειρήσεων από τις Τράπεζες και τα «περίεργα», θα έλεγα, λάθη των Μνημονίων είμαστε ακόμη ζωντανοί, όρθιοι, δυναμικοί, με στόχους και Όραμα, ένα πιεσμένο ελατήριο, όπως το αποκαλούν οι Οικονομικοί Αναλυτές.
    Η Ελληνική Παραγωγή και Μεταποίηση έχει τις δυνατότητες να συμβάλει σε ικανό βαθμό:
    1. στην σταθεροποίηση της Οικονομίας.
    2. στην Παραγωγή Πλούτου και την δίκαιη κατανομή του
    3. στην ουσιαστική συμβολή της στην Ανάπτυξη.
    4. στην Καινοτομία, τις Start Ups επιχειρήσεις «ζωηρών» νέων επιστημόνων μας.
    5. στην Απασχόληση, την αποκατάσταση των σχέσεων με τους άνεργους, τους επαγγελματίες. Αυτοί είναι οι άνθρωποι μας, οι συνεργάτες μας, οι φίλοι μας. Πάντα αισθανόμασταν ότι είμαστε στην ίδια πλευρά.
    6. στην επιστροφή των κορυφαίων επιστημόνων από το εξωτερικό, δημιουργώντας το κατάλληλο κλίμα.
    7. στην δημιουργία του κατάλληλου εξωτερικού Περιβάλλοντος, ώστε να δραστηριοποιηθούν επενδύσεις από ξένα Κεφάλαια στην Χώρα.
    8. στην βοήθεια ανασχεδιασμού της Παιδείας και της Εκπαίδευσης, στα πλαίσια της Αριστείας, των Αξιών, της Παιδείας που έζησε την μεγαλύτερη απαξίωση στις Κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
    9. στην αποσυμπίεση της Δικαιοσύνης, που έχει φορτωθεί όλα τα προβλήματα επιχειρηματιών, επαγγελματιών, ανέργων, δανείων, κατασχέσεων που έχουν κάνει τον χρόνο απονομής της δικαιοσύνης τεράστιο, με αποτέλεσμα το τέλμα.
    10. στην αλλαγή Πολιτικής και λειτουργίας των Τραπεζών, την επανεισαγωγή Κεφαλαίων από το εξωτερικό και την μετάβαση στις κανονικές τραπεζικές λειτουργίες, έξω από Capital Controls, φόβο για «κούρεμα» καταθέσεων των Ελλήνων πολιτών.
    Κυρίες και Κύριοι, ο Φιλελευθερισμός στηρίζεται στον ενεργό Πολίτη, τον Ιδιώτη, τον Επαγγελματία, τον Επιχειρηματία της Παραγωγής, της Μεταποίησης, της Αγροτοκτηνοτροφίας, του Τουρισμού.
    Μόνοι μας εμείς οι Έλληνες θα τα καταφέρουμε. Μην περιμένετε βοήθεια από ξένους, φίλους, δανειστές, φιλέλληνες. Όλοι αυτοί θα έλθουν για να συνδράμουν όταν δουν ότι εμείς οι Έλληνες αποφασίσαμε να σοβαρευτούμε, να εργαστούμε με πλάνο, με επαγγελματισμό, με συνέπεια λόγων και έργων.
    Είμαστε έτοιμοι. Εμπιστευτείτε μας. Αξιοποιήστε μας. Εκμεταλλευτείτε μας….
    Στηρίξτε την Πολιτική της Φιλελεύθερης Παράταξης πάνω στις Αξίες και δυνατότητες της Ιδιωτικής Πρωτοβουλίας, μαζί με ένα αποτελεσματικό Δημόσιο και μία Συντεταγμένη Πολιτεία.
    Αυτό είναι το τρίπτυχο της Επιτυχίας της Πατρίδας μας.
    Σας ευχαριστώ.

    Οι απαντήσεις στο Ερωτηματολόγιο του Συνεδρίου της ΝΔ

    Αξιόλογα στελέχη που έχουν επαφή με τους Πολίτες και τα προβλήματά τους, ζητούν οι φίλοι της ΝΔ!
    Στην ερώτηση τι είναι πιο σημαντικό για ένα κόμμα (μέχρι δύο επιλογές), "να έχει ισχυρό ηγέτη" απάντησε το 26,5%, "να λέει την αλήθεια" απάντησε το 39,3%, "να έχει πρόγραμμα" απάντησε το 34%, "να έχει αξιόλογα στελέχη" απάντησε το 40% και "να είναι σε επαφή με το λαό και τις ανάγκες του" απάντησε το 43,8%.
    Στην ερώτηση εάν δίνετε σημασία σε ένα κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ, "ναι, γιατί θέλω να ξέρω τι θα κάνει την επόμενη ημέρα" απάντησε το 81,6%, "όχι, γιατί ούτως ή άλλως τα προγράμματα ποτέ δεν εφαρμόζονται" απάντησε το 9,8% και "όχι, γιατί σε περίοδο μνημονίων τα πάντα είναι μονόδρομος" απάντησε το 8,6%.
    Στην ερώτηση τι πιστεύετε ότι θα ενισχύσει την εικόνα της Νέας Δημοκρατίας, "η ανανέωση στα στελέχη της" απάντησε το 66,4% και "η ενδυνάμωση της ενότητάς της" απάντησε το 33,6%.
    Το Μητρώο Αξιολογημένων Στελεχών της ΝΔ, 1ο στις προτιμήσεις!

    Καλή Χρονιά - Η επόμενη μέρα....

    Πραγματικότητα ειναι αυτό που συμβαίνει ΤΩΡΑ, ενώ εμεις έχουμε άλλα σχέδια ή όνειρα.
    Ας αφήσουμε τα ακατάσχετα Ευχολόγια και ας δούμε πως θα αντιμετωπίσουμε την σκληρή πραγματικότητα, με την είσοδο της Νέας Χρονιάς.
    Το 2018 ειναι απο τις δυσκολότερες χρονιές γιατί πέρα από το τσουνάμι υπερφορολόγησης, την ανεργία, την μετανάστευση, έχουμε την μεγάλη Παραμύθα με την έξοδο απο τα Μνημόνια.
    Ας υποθέσουμε λοιπόν οτι μαζεύει ο Τσιπρας και η Κυβέρνηση και το ξύγκι της μύγας. Μαζεύει 15-20-25 δις και ζητά να βγει απο τα Μνημόνια "καθαρή".
    ΟΚ! Μετά ποιο ειναι το πλάνο της χώρας;
    Που ειναι οι Τράπεζες;
    Θα σταματήσουν οι πλειστηριασμοί;
    Θα αρθούν τα Capital Controls;
    Θα υπάρξει χρηματοδότηση των Επιχειρήσεων;
    Ποιών Επιχειρήσεων; Ιδιωτικών, ΣΔΙΤ, ΚοινΣΕπ;
    Τι θα γίνει με τους ανέργους του Ιδιωτικού τομέα;
    Ποιος θα ειναι ο ελάχιστος μισθός πείνας;
    Πόσο θα μειώνονται οι συντάξεις;
    Που ειναι ο πάτος - απόπατος του βαρελιού;
    Πότε θα σταματήσει το χάος με τα Δασαρχεία, τα Λιμεναρχεια, την Αρχαιολογία, την γη υψηλής παραγωγικότητας, την χωροθέτηση επιχειρήσεων, το Κτηματολόγιο;
    Δεν συζητάμε για τα Εθνικά, γεωπολιτικά, ΑΟΖ, υφαλοκρηπίδα, ενεργειακά.
    Ένα τσουνάμι συσσωρευμένων, εξαιρετικά δύσκολων προβλημάτων, τα οποία διόγκωσε και δεν μπορει να αντιμετωπίσει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, διότι δεν μπορεί, δεν εχει ικανότητες, παρά μόνο ιδεοληψίες και κόλλημα στην Καθεστωτική καρέκλα.
    Μέσα σε όλα αυτά, η ΕΕ αλλάζει Πολιτικες και πρόσωπα, τα καινούργια δεν γνωρίζουν σε βάθος τα ζητήματα και βλέπουν απέναντι τους μια "κακή" και σπάταλη Ελλάδα του Κρατισμού, του Κομματισμού, του Συνδικαλισμού.
    Πόσοι εξακολουθείτε να εισθε αισιόδοξοι με Αλέξη Τσίπρα, Πάνο Καμμένο και Κυβέρνηση Συριζανέλ;

    Το τέλος της Μικρομεσαίας Πραγωγικής & Μεταποιητικής Βιομηχανίας απο τον ΣΥΡΙΖΑ

    Το σκληρό μοντέλο που "διαπραγματεύτηκε" ο Τσίπρας με τους Δανειστές και επελέγη, ειναι αυτός της διάλυσης της ΜικροΜεσαιας Παραγωγικής - Μεταποιητικής Βιομηχανίας, που κυριαρχούσε στην Ελληνική Αγορά, μέχρι την έλευση της 1ης φοράς Αριστεράς.
    Ο Τσίπρας παρέδωσε την Αγορά στις Πολυεθνικές και παρέλαβε το Κράτος, αυτό που είπε πρόσφατα και η Πρώτη μας Κυρία, Περιστερα Μπαζιάνα.
    Θα συρρικνωθούν όλοι οι κλάδοι και οι Ελεύθεροι Επαγγελματίες και Επιχειρηματίες θα εχουν να διαλέξουν μεταξύ Μισθωτής Εργασίας ή Σύνταξης της Αριστερής λύπησης.
    Αφιερωμένο σε αυτούς που θυσίασαν την ζωή τους στο Ονειρο της Δημιουργίας.
    Συμπέρασματα μου απο πάνελ για την επόμενη μετά μετά την "έξοδο" απο τα Μνημόνια στο Money Show 2018.
    Η Φιλελεύθερη Παράταξη οφείλει να παρουσιάσει πλήρες προγραμμα Αρχών και Θέσεων σχετικά με το Παραγωγικό μοντέλο της χώρας, που θέλει να Διαπραγματευτεί με τους Δανειστές, οταν αναλάβει την Κυβέρνηση.

    Περί Κάδων Στερεών Αποβλήτων...

    Έχοντας και παρατηρώντας συχνά 5 κάδους, μπλε και πράσινους έξω απο το σπίτι μου και λέγοντας οτι διαθέτω και ένα πτυχίο περιβάλλοντος, σημειώνω: 
    1. Πολλοί ΔΕΝ θέλουν να λερώσουν τα χέρια τους πιάνοντας τον κάδο, όποτε αφήνουν τις σακούλες απέξω. 
    2. Κάποιοι εξυπνότεροι, ανοίγουν τελείως τους κάδους και τους αφήνουν ανοιχτούς για τον ίδιο λόγο. 
    3. Η δυσοσμία απο τους ανοιχτούς κάδους ειναι έντονη. 
    4. Δεν έχω δει ποτέ να καθαριζοντΙ ή να συντηρούνται οι κάδοι. Δεν φθάνει τοκονδύλι για την αγορά, χρειάζεται και αντίστοιχο συντήρησης απλά αυτό ΦΕΝ εχει συνήθως αποδέκτη.......
    5. Δεν έχω δει να γίνεται ξεχωριστή συλλογή απο τους μπλέ κάδους άρα δεν έχουμε διαχωρισμό στην πηγή
    6. Περί σακούλας S/M. Δεν ειναι δυνατόν να βγάζουν σκουπίδια στον δρόμο με τις ψιλές σακούλες κάτω των 50 microns. ΔΕΝ αγοράζουν σακούλες μεγάλες οταν δίνουν 10 ευρώ την ημέρα για τσιγάρα οι κάφροι!
    7. Τα καημένα τα αδέσποτα ψάχνουν να φάνε. Ειναι ευκαιρία πο ανοιχτοί κάδοι σκουπιδιών με τις ψιλές σακούλες. Τώρα να ρωτήςω για Δημοτικά ή άλλα καταφύγια αδέσποτων ζώων, θα γίνω γραφικός;

    Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

    Η Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα του Σταλινισμού και του Ναζισμού 23.08

        Μεγάλη Πολιτική αντιπαράθεση υπήρξε στην Ελλάδα από την απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, Κου Κοντονή να μην παρευρεθεί στην Διάσκεψη του Ταλίν, που οργανώθηκε από την Εσθονική Προεδρία σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ημέρα  Ανάμνησης των θυμάτων των Ολοκληρωτικών Καθεστώτων,  του Σταλινισμού – Κομουνισμού και Ναζισμού, στις 23 Αυγούστου 2017, επέτειο της ημέρας υπογραφής του Συμφώνου μη επίθεσης μεταξύ της Ναζιστικής Γερμανίας και της Σταλινικής Σοβιετικής Ένωσης στις 23 Αυγούστου του 1939.

        Σύσσωμη η Αντιπολίτευση στηλίτευσε την Κυβέρνηση για Πολιτική εκμετάλλευση της Διάσκεψης για συσπείρωση των ψηφοφόρων της και αλλαγή της ατζέντας από τα κρίσιμα προβλήματα του Φθινοπώρου με προεξάρχουσα την ομιλία του στην ΔΕΘ.

        Ο γράφων δεν θα κάνει προσπάθεια να γράψει, να αναλύσει, να αλλάξει, να τροποποιήσει την Ιστορία. Προσπαθεί να το δει από την Κοινωνική πλευρά και την επίδραση της στις σημερινές πολιτικές – Κοινωνικές εξελίξεις. Χίτλερ και Στάλιν, γνήσιοι Κρατολάτρες,  δημιούργησαν ένα σύστημα ολοκληρωτικό, στρατιωτικού τύπου, με πλήρη έλεγχο της Κοινωνίας και συνοπτικές διαδικασίες εκκαθαρίσεων των διαφωνούντων.

        Την Ιστορία της Γερμανίας την γνωρίζουμε, τους πολέμους, τα Ράιχ, την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία με «Δημοκρατικές» διαδικασίες, μέσω εκλογών, μετά την ατιμωτική ήττα του Α’ ΠΠ και την «Δημοκρατία της Βαιμάρης». Ο Χίτλερ και οι Ναζί απευθύνθηκαν στους άνεργους, τους νέους και τα μέλη των κατώτερων και μεσαίων τάξεων.

        Στην Ρωσία αντίστοιχα, ο Στάλιν, μετά τον θάνατο του Λένιν, εκτόπισε τους υπόλοιπους διεκδικητές της Εξουσίας των Μπολσεβίκων και το ίδιο χρονικό διάστημα, απευθύνθηκε στις ίδιες Κοινωνικές ομάδες, με στρατηγική ότι κρατώντας χαμηλό το επίπεδο του λαού, μπορούσε ευκολότερα να τον διαχειριστεί.

    Η ιστορία έχει γράψει ότι ο Στάλιν και ο Χίτλερ, έχουν καταγραφεί ως οι 2 αιμοδιψείς Δικτάτορες στον 20ό αιώνα.

    Από το Death by Government του R.J. Rummel

    Πολλοί διαχωρίζουν τις 2 περιπτώσεις, διότι οι Ναζιστές δολοφόνησαν σε καιρό πολέμου, εκατομμύρια πολίτες άλλων εθνοτήτων και βέβαια έκαναν το Ολοκαύτωμα, την χειρότερη ίσως στιγμή της ανθρώπινης Ιστορίας του 20ου αιώνα. Οι Σταλινιστές έκαναν εκατομμύρια εκκαθαρίσεις μέσα στα όρια των Σοβιέτ, πράξεις που δεν πήραν την διεθνή δημοσιότητα της εποχής. Παρόλα αυτά ήταν ειδεχθείς πράξεις επιβολής Ολοκληρωτισμού επί των Κοινωνιών.

    Ας έλθουμε όμως στο σήμερα.                                         

    Μπορούμε να θεωρήσουμε ότι οι Γερμανοί είναι Ναζιστές; Σαφώς και όχι. Η Ελληνική, αλλά και η Ευρωπαϊκή Κοινωνία, έχουν διαχωρίσει τον Γερμανικό λαό από τους Ναζιστές, από την στιγμή που οι ίδιοι οι Γερμανοί έχουν ζητήσει την συγγνώμη των λαών για την αιματοχυσία που προκάλεσε το 3ο Ράιχ.                                                                                              

    Αντίστοιχα, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι οι σημερινοί Κομουνιστές είναι Σταλινιστές; Όχι βέβαια. Γιατί λοιπόν κατηγορούνται οι Κομουνιστές, κυρίως από τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες; Διότι αρνούνται πεισματικά, να διαχωρίσουν την Ιδεολογία και την Πολιτική τους συμπεριφορά, σε σχέση με τις Σταλινικές μεθόδους, τις εκκαθαρίσεις και το αιματοκύλισμα που προκάλεσαν σε πολλές χώρες. Προκαλούν λαούς που έχουν υποστεί τα πάνδεινα, ότι όλα γίνονταν για να επικρατήσει η Δικτατορία των Προλετάριων και περίπου «φταίνε» οι αντιδρώντες Αστοί, Επιστήμονες, Στρατιωτικοί, Πολιτικοί. Η ίδια δικαιολογία που χρησιμοποιεί και το Ολοκληρωτικό Καθεστώς Μαδούρο στην Βενεζουέλα με τις δολοφονίες των διαδηλωτών.  Το «ηθικό» πλεονέκτημα των Κράτιστων Αριστερών είναι θέσφατο, χωρίς αμφισβήτηση. Η Δημοκρατία αρχίζει να λειτουργεί μέσα από τους Κανόνες «Ταπείνωσης και Υποταγής» στο Καθεστώς.  Είναι κρίμα που ακόμη και ο μετριοπαθής και ενωτικός Μίκης Θεοδωράκης προχώρησε σε συμψηφισμό με την ρήση του: «Αν δεν ήταν ο Στάλιν, ποια θα ήταν η Ευρώπη σήμερα; Ναζιστική. Δηλαδή μπορούμε να δικαιολογήσουμε την εκατόμβη δολοφονηθέντων αντιφρονούντων από το Σταλινικό καθεστώς με το επιχείρημα ότι αντιστάθηκε στον Χίτλερ, κέρδισε την μάχη του Στάλινγκραντ, γύρισε την ροή του πολέμου, άρα του συγχωρούνται όλα;

    Η Ευρώπη των λαών, του Πολιτισμού, της Τεχνολογίας, της Ελευθερίας, της Ανεξιθρησκίας, δεν μπορεί να ανεχθεί Ολοκληρωτικά Καθεστώτα. Μετά από έναν αιώνα αγώνων για την Ελευθερία διακίνησης Ιδεών, λόγου, έκφρασης, προσώπων, δεν είναι διατεθειμένη να ανεχθεί καταπίεση, ανέχεια, ανελευθερία, προς όφελος κάποιων επιτήδειων που ενδιαφέρονται για Εξουσία, Δύναμη, Οικονομική Ολιγαρχία, έναντι των Ευρωπαίων Πολιτών.    

    Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

    Πολιτική Συνέντευξη Δημήτρη Σύρμου, ως Αξιολογημένου Στελέχους της Ν.Δ.,

    Η συνέντευξη μου στην εκπομπή του Θανάση Μερτζάνη στα Στέρεα Λόγια του Star Κεντρικής Ελλάδας.
    Είναι διάρκειας 1 1/2 ώρας και δίνει πλήρη εικόνα των προσωπικών θέσεων μου, ως Αξιολογημένου Πολιτικού Στελέχους του Μητρώου στελεχών της Φιλελεύθερης Νέας Δημοκρατίας.

     https://tvstar.gr/sterea-logia/17740-sterea-logia-2-5-2017

    Καταψηφίζουμε τα ψέματα του Τσίπρα

    Καταψηφίζουμε την πολιτική της φτώχειας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
    Καταψηφίζουμε τα επιδόματα πείνας, τα συσσίτια.
    Καταψηφίζουμε την φορολαιλαπα, την φορομπηχτική πολιτική του Τσίπρα, του Τσακαλώτου του Κατρούγκαλου.
    Καταψηφίζουμε την διάλυση της αγοράς και των παραγωγικών τάξεων, την μη πληρωμή των οφειλομένων που παρουσιάζονται σαν πλεόνασμα.
    Καταψηφίζουμε την εμφυλιοπολεμική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και την απειλή του Τσίπρα: ή εμεις ή αυτοί.
    Καταψηφίζουμε τον Λαϊκισμό και την λύπηση των αδυνάτων του Τσίπρα.
    Εισθε μια θλιβερή μειοψηφία Κύριε Τσίπρα.
    #φυγετε

    Το Μνημόνιο 3Β του Τσίπρα

    Περί θρασείας Πολιτικής αλητείας. Πλήρης εκκαθάριση και εξοβελισμός κάθε Ελεύθερου Επαγγελματία.
    Οι Δανειστές θέλουν φθηνούς εξειδικευμένους υπαλλήλους και ο Τσίπρας διάλυση κάθε Ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
    Προφανώς τα βρήκανε..........
    ""Contribution base for self-employed. As a prior action, the authorities amend the
    pension law so that, starting from 1 January 2018, the contribution base for the selfemployed
    is defined as gross earnings before social security contribution obligations
    of the previous year. The contribution base is temporarily reduced by 15 percent in
    2018, with no reductions thereafter. """

    Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

    Γιατί πέτυχε η Κύπρος και αποτυγχάνει η Ελλάδα;


    Από το 2010 έως σήμερα, 5 χώρες της ζώνης του ευρώ βρέθηκαν σε οικονομικό αδιέξοδο και αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε προγράμματα οικονομικής προσαρμογής και χρηματοδοτικής στήριξης (εφεξής: «μνημόνια»): Η Ελλάδα (Μάιος 2010), η Ιρλανδία(Δεκ. 2010), η Πορτογαλία (Μάιος 2011), Ισπανία(Ιούλιος 2012) και η Κύπρος (Απρίλιος 2013)i. Από αυτές τις χώρες μόνο μία, η Ελλάδα, δεν ολοκλήρωσε με επιτυχία το πρόγραμμα εντός τριετίας. Μόνο η Ελλάδα κατέληξε να συμφωνήσει με τους δανειστές της και δεύτερο και τρίτο μνημόνιο, ενώ ήδη συζητά ένα τέταρτο για μετά το 2018, το οποίο φαίνεται ότι θα περιέχει δεσμεύσεις αλλά όχι χρηματοδότηση.
    Προηγουμένως, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης των 28, η Ουγγαρία (Οκτ 2008) και ηΛετονία (Δεκ. 2008) επίσης χρειάστηκε να καταφύγουν σε μνημόνια για τη στήριξη του εξωτερικού τους ισοζυγίου τα οποία περατώθηκαν με επιτυχία εντός τριετίας και τα δύο. Τον Ιανουάριο του 2015 μάλιστα τερματίστηκε και για τις δύο χώρες η περίοδος «εποπτείας μετά το πρόγραμμα» (Post-Programme SurveillancePPS) αφού είχαν αποπληρωθεί το 70% του συνόλου των δανείων που τους είχαν χορηγηθεί από την ΕΕ.
    Η Ρουμανία επίσης εντάχθηκε το Μάιο του 2009 σε πολυμερές πρόγραμμα στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών (από Ευρ. Επιτροπή, ΔΝΤ, World BankEIBEBRD). Το πρόγραμμα αυτό μετεξελίχθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το Μάιο του 2011 σε πρόγραμμα προληπτικής γραμμής στήριξης το οποίο και έληξε το Σεπτ. του 2015.
    Συνεπώς κατά τη διάρκεια της διεθνούς κρίσης 2008-2013, τη σοβαρότερη κρίση του δυτικού καπιταλιστικού συστήματος μετά από εκείνη του 1929-30, 8 από τα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ βρέθηκαν σε προφανή αδυναμία να ανταπεξέλθουν μόνα τους στο εξωτερικό σοκ που υπέστησαν και στη γενικευμένη τάση των αγορών επανεκτίμησης των κινδύνων. Και οι οκτώ αυτές χώρες αναγκάστηκαν, δανειζόμενες εκτάκτως κεφάλαια και κυρίως εμπιστοσύνη από άλλες κυβερνήσεις και διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, να εφαρμόσουν, ανάλογα με το διαφορετικό μείγμα προβλημάτων που η κάθε μία αντιμετώπιζε, ένα σοβαρό, δύσκολο και προφανώς αντιδημοφιλές πρόγραμμα σταθεροποίησης και αποκατάστασης τόσο των εξωτερικών και εσωτερικών τους ανισορροπιών, όσο και της αξιοπιστίας τους.
    Γνωρίζοντας κανείς όλα τα παραπάνω, αμείλικτο προκύπτει το ερώτημα προς όλους, αριστερούς, κεντρώους δεξιούς, λαϊκιστές και φιλελεύθερους: Γιατί ενώ οι επτά χώρες από τις οκτώ πέτυχαν την επιστροφή τους στην κανονικότητα εντός τριετίας, η μία, η Ελλάδα, αποτυγχάνει έως στιγμής, μετά από επτά ολόκληρα έτη;
    Μεταξύ των υπολοίπων επτά κρατών που βρέθηκαν σε κρίση και αδιέξοδο, ασφαλώς το πιο πρόσφορο για συγκριτική μελέτη παράδειγμα χώρας είναι αυτό της Κύπρου. Τι έκανε η Κύπρος και πέτυχε, το οποίο δεν κάνει η Ελλάδα; Αντίστροφα, τι λάθη κάνει η Ελλάδα τα οποία απέφυγε η Κύπρος;
    Ο Κυπριακός ελληνισμός σε αντίθεση με τον Ελλαδικό Ελληνισμό:
    1. ΔΕΝ αρνήθηκε αρχικώς την ύπαρξη της κρίσης. Αντιθέτως εμείς εδώ εμφατικά υποστηρίζαμε ότι δεν υπήρχε στ’ αλήθεια κρίση αλλά ο θόρυβος περί επερχόμενης χρεοκοπίας ήταν απλώς επινόηση και τέχνασμα των αγορών. Η άνοδος των spreads την περίοδο 2009-2010 αποδιδόταν συστηματικά από κόμματα και δημοσιογράφους στην Ελλάδα σε παιγνίδια κερδοσκόπων και όχι σε πραγματικά αίτια μιας οικονομίας που νοσεί βαριά.
    2. ΔΕΝ αντιμετώπισε ποτέ τους διεθνείς οικονομικούς φορείς (τρόικα), εκείνους τους οποίους κάλεσε δηλ. να τη βοηθήσουν ως εχθρούς ή αντιπάλους. ΔΕΝ τους έβλεπε ούτε τους αποκαλούσε ως Δ’ Ράιχ, Μασόνους, Εβραίους, Μπίλντεμπεργκ, Ρότσαιλντ ή «οικονομικούς δολοφόνους».
    3. ΔΕΝ είχε λαϊκιστές πολιτικούς, δημοσιογράφους και ιερωμένους οι οποίοι να προπαγανδίζουν συστηματικά το παντελώς παράλογο και παράδοξο ότι οι δανειστές δεν επιθυμούν πραγματικά να σταθεί όρθια η χώρα ώστε να εκπληρώσει αυτοδύναμη και πάλι τις υποχρεώσεις της, αλλά ότι προτιμούν να σέρνεται σε ύφεση και μιζέρια ώστε να τις αρπάξουν τη γη και τις επιχειρήσεις της και να πολεμήσουν την ορθοδοξία.
    4. ΔΕΝ έχασε πολύτιμο χρόνο και χρόνια ασχολούμενη με συνταγματολόγους, εργατολόγους κλπ τηλεοπτικούς αστέρες που ασχολούνταν με ανούσια περιφερειακά ερωτήματα του τύπου αν είναι συνταγματικά ή όχι η δανειακή σύμβαση ή η περικοπή των δημοσίων δαπανών (η δήμευση μέσω αύξησης των φόρων εννοείται φυσικά πως πάντοτε θεωρείται συνταγματική κατά τους ιδίους αυτούς συνταγματολόγους και δικαστές).
    5. ΔΕΝ αντιμετώπισε το δικό του μνημόνιο και τη δική του «τρόικα» ως αίτια της κρίσης, αλλά ως αποτελέσματα αυτής. Η αυτογνωσία υπήρξε στην Κύπρο ισχυρότερη της τάσης επίρριψης ευθυνών σε τρίτους.
    6. ΔΕΝ εφηύρε ψευτοδιλήμματα του τύπου «μνημονιακός - αντιμνημονιακός», αντιθέτως κατέστη σχετικά γρήγορα σαφές και σε πολίτες και σε πολιτικούς ότι ο μόνος τρόπος για να «βγεις» από το μνημόνιο είναι να το εφαρμόσεις γρήγορα και αποτελεσματικά.
    7. ΔΕΝ περιπλανήθηκε και παραπλανήθηκε σε θεωρητικά, ανόητα και αντιφατικά κλισέ του τύπου «είμαστε το πειραματόζωο της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης» όπως συνέβη στην Ελλάδα, αν και θα μπορούσε, αφού μόνο στην Κύπρο εφαρμόστηκε το bail-in, αντί μόνο του bail-out. Σημειωτέον η διάσωση και με bail-in. δηλ. με τη συνεισφορά των μεγαλοκαταθετών και τη χρεοκοπία της δεύτερης μεγαλύτερης τράπεζας της Κύπρου υπήρξε το μόνο «νεοφιλελεύθερο» μέτρο που εφαρμόστηκε διεθνώς, καθ όλη τη διάρκεια της διεθνούς κρίσης μετά τη χρεοκοπία της Lehman to 2008, σε μια γενικευμένη κρατικίστικη διαχείριση της κρίσης σε ΗΠΑ, Αγγλία και Ευρώπη, μέσα από την προσέγγιση “too big to fail”.
    8. ΔΕΝ θεωρούσε τη διαπραγμάτευση για το κλείσιμο κάθε αξιολόγησης του προγράμματος ως μάχη των οχυρών Ρούπελ, ούτε ως ευκαιρία αναβαπτισμού στα εθνικά διδάγματα από το Αρκάδι και το Κούγκι, αλλά ως ευκαιρία να μπει το έμπειρο νυστέρι στην πληγή και να καθαρίσει τα υπαρκτά αποστήματα. Μέσα σε δυόμιση χρόνια έκλεισαν με επιτυχία οκτώ αξιολογήσεις (μία ανά τετράμηνο!!!), ενώ η Ελλάδα έχει ολοκληρώσει ασθμαίνουσα συνολικά 10 αξιολογήσεις με τους Ευρωπαίους μέσα σε επτά έτη (τις 9 αξιολογήσεις είχαμε ολοκληρώσει τα πρώτα 4 έτη των μνημονίων).
    9. ΔΕΝ είχαν μυωπικούς και αναξιόπιστους ηγέτες και υπουργούς οι οποίοι αφού υπογράφουν το μνημόνιο και στη συνέχεια δύσκολα μέτρα, δεν τα πιστεύουν και ακολούθως δεν τα εφαρμόζουν ούτε τα υποστηρίζουν απέναντι στους πολίτες. Οι Ελλαδίτες ζήσαμε τη φαιδρότητα ενός Πρωθυπουργού και μιας κυβέρνησης οι οποίοι ενώ υπέγραψαν το πρώτο μνημόνιο, στη συνέχεια επί ενάμιση έτος αρνούνταν πεισματικά να το υλοποιήσουν σε ό,τι αφορά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τις αποκρατικοποιήσεις, εξασφαλίζοντας έτσι τελικά για τον εαυτό τους το μοναδικό προνόμιο να υβρίζονται από την Ελλαδική κοινωνία ταυτόχρονα ως «μνημονιακοί» και ως «αντιμνημονιακοί».
    10. ΔΕΝ αναζητούσε συνεχώς το Plan B ή C (παρά μόνον για έναν μήνα, εκείνον που προηγήθηκε της υπογραφής του μνημονίου της Κύπρου) αλλά προσπάθησε αμέσως να υλοποιήσει αποτελεσματικά το προταθέν και συμφωνηθέν Plan Aόπως άλλωστε έκαναν και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που βρέθηκαν στην ανάλογη δυσχέρεια.
    11. ΔΕΝ διέθετε γραφικούς μεγαλοδημοσιογράφους να προβάλλουν στα τηλεοπτικά πρωινάδικα ή μεταμεσονύκτιες εκπομπές ουτοπικούς παραδείσους, της Ρωσίας, της Κίνας, των μετοχών της τράπεζας της Ανατολής, μυστικούς καταπιστευματικούς λογαριασμούς στην Παγκόσμια Τράπεζα ή τους μεγαλοαπατεώνες-εθνοσωτήρες με υποτιθέμενη περιουσία διπλάσια της αθροιστικής περιουσίας των 50 πλουσιότερων επιχειρηματιών της υφηλίου.
    12. ΔΕΝ κατηγορούσε το ΔΝΤ και τους άλλους θεσμούς για τις λάθος εκτιμήσεις και τους «λάθος πολλαπλασιαστές» αλλά φρόντιζε με την έγκαιρη, συστηματική και αποτελεσματική εφαρμογή όλων των συμφωνηθέντων, χωρίς μαγκιές και ασάφειες, όχι μόνο να αποφεύγεται η ακραία αβεβαιότητα αλλά και να προστίθεται συνεχώς αξιοπιστία χωρίς πισωγυρίσματα, συστατικά κρίσιμα και απαραίτητα για να γίνονται μικροί οι πολλαπλασιαστές των επιπτώσεων των δημοσιονομικών μέτρων επί του εθνικού εισοδήματος (δεξιοί και αριστεροί παλαιοκεϋνσιανοί παραλείψτε αυτήν την παράγραφο, διότι σας είναι ακατανόητη).
    Την προηγούμενη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση με θέμα «Οι καλές πρακτικές της Κύπρου και η έξοδος από το μνημόνιο…» με διοργανωτές το Δημοκρατικό Συναγερμό Ελλάδος και τη Γραμματεία Διεθνών Σχέσεων και Ε.Ε. της Νέας Δημοκρατίας. Εντυπωσίασε θετικά η υπεύθυνη προσέγγιση των Κυπρίων στην κρίση τους, όπως αυτή παρουσιάστηκε από τον Γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου της Κύπρου κ. Θεοδόση Τσιόλα αλλά και από τον Γ.Γραμματέα του Κυπριακού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Μάριο Τσιάκκη.
    Οι εισηγήσεις των Κυπρίων εκπροσώπων αυτών του πολιτικού και του επιχειρηματικού κόσμου, συμπλέοντας μάλιστα, επιβεβαίωσαν τα όσα προαναφέραμε. Ο Κυπριακός ελληνισμός αντιμετώπισε την κρίση κατάματα, με θάρρος και υπομονή. Εργάστηκε αποτελεσματικά, χωρίς καθυστερήσεις και πισωγυρίσματα. Δύο στοιχεία φαίνεται πως υπήρξαν καθοριστικά συστατικά της επιτυχούς εξόδου της Κύπρου από το μνημόνιο:
    α) Στο εσωτερικό: μάχη και νίκη επί του λαϊκισμού, του κρατισμού και της παλαβής αριστεράς
    β) Στο εξωτερικό: Συνεργατική και όχι συγκρουσιακή διαπραγμάτευση με τους εταίρους δανειστές με τη σταδιακή οικοδόμηση κλίματος εμπιστοσύνης και όχι καχυποψίας.
    Με βάση τα παραπάνω, η Ελλάδα δείχνει προς το παρόν ότι είναι πολλές αξιολογήσεις και πολλούς μήνες μακρυά ακόμη από την έξοδό της από τα μνημόνια.
    Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού ακόμη πιστεύει στο αφήγημα της δήθεν «ισχυρής διαπραγμάτευσης» και γοητεύεται από ρίξεις και αντιπαραθέσεις με τους «ξένους». Μόνο που η «ισχυρή διαπραγμάτευση», μέσω των καθυστερήσεων, συγκρούσεων, «δημιουργικών ασαφειών» και αναβολών που συνεπάγεται, έχει επανειλημμένως αποδειχθεί ότι κοστίζει ακριβότερα σε όρους εισοδήματος και πλούτου, οδηγώντας σε ολοένα και χειρότερες συμφωνίες τελικά, αφού αγνοεί την παράμετρο του χρόνου. Ο χρόνος και ο χρονισμός συχνά είναι σημαντικότερος παράγοντας από το περιεχόμενο το ίδιο της αποφάσεως. Αυτό αποτελεί βασική γνώση όλων όσων έχουν ασκήσει στοιχειώδη διοίκηση, οποιουδήποτε είδους. Οι Κύπριοι το γνώριζαν και το έλαβαν σοβαρά υπόψιν τους. Αποκλείεται να μην την γνωρίζει και το Ελλαδικό πολιτικό σύστημα (μόνο ο Υπουργός Οικονομικών Τσακαλώτος τον ανέφερε το Φεβρ. του 2016).

    Η παρούσα κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, υποβαθμίζοντας εξ αρχής τον παράγοντα χρόνος και επιλέγοντας τη συγκρουσιακή και παρατεταμένη μορφή διαπραγμάτευσης αποδεικνύει διαρκώς ότι δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τη μείωση της ακραίας αβεβαιότητας και την ανάκαμψη της οικονομίας. Η παρούσα κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για την αύξηση της απασχόλησης και του πλούτου της χώρας παρά μόνο για την αύξηση της πολιτικής και ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς. Μόνη μέριμνα τους είναι η διατήρηση και νομή της εξουσίας. Το βιωτικό επίπεδο του συνόλου των ελλήνων πολιτών, εργαζομένων και ανέργων, τεκμαίρεται ότι τελικά τους αφήνει παγερά αδιάφορους.
    *Ο κ. Χρίστος Κατηφόρης είναι οικονομολόγος - διεθνολόγος.

    Μητρώο Πολιτικών Στελεχών και Ανανέωση


    Ρεβέκκα Πιτσίκα: Η γενιά των 40ρηδων επιστρέφει στην πολιτική

    Την ώρα που η ενασχόληση με την πολιτική θεωρείται κάτι σαν... «ρετσινιά», πάνω από 3.000 Ελληνες διεκδικούν ενεργό ρόλο μέσω του μητρώου στελεχών της ΝΔ.
     

    Πολλά έχουν ακουστεί και γραφτεί τους τελευταίους μήνες για τομητρώο στελεχών της ΝΔ«Αν όχι εγώ τότε ποιος;» φαίνεται να αναρωτήθηκαν πάνω από 3.000 Ελληνες, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ πριν με τα κοινά, κάποιοι δεν είχαν ψηφίσει ποτέ ΝΔ. Την ώρα που η ενασχόληση με την πολιτική θεωρείται κάτι σαν... «ρετσινιά» και οι περισσότεροι Έλληνες έχουν αποστασιοποιηθεί από τα κοινά, υπάρχουν αρκετοί πολίτες που αποφάσισαν να δώσουν μια ευκαιρία.
    Οπως μας εξηγεί η κ. Ρεβέκκα Πιτσίκα, ιδρύτρια και CEO τηςPeople For Business η οποία είναι ο άνθρωπος πίσω από τοΜητρώο Πολιτικών Στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, αυτό το φιλόδοξο «κάστινγκ στελεχών» ανοίγει μια πόρτα σε ανθρώπους που θα φέρουν έναν αέρα ανανέωσης στη ΝΔ. Άτομα που με όπλο την πείρα τους σε διάφορες θέσεις του ιδιωτικού τομέα, θα βοηθήσουν σε νευραλγικές θέσεις τόσο του κόμματος όσο και του πολύπαθου δημόσιου τομέα.

    Ρεβέκκα Πιτσίκα, ιδρύτρια και CEO της People For Business
    Ρεβέκκα Πιτσίκα, ιδρύτρια και CEO της People For Business

    «Πολλοί μας αντιμετώπισαν με δυσπιστία»

    Η κ. Ρεβέκκα Πιτσίκα, μας εξήγησε πως πολλοί είδαν τη διαδικασία με επιφύλαξη αρχικά, αλλά η συνέχεια ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.
    «Κάποιοι έκαναν αίτηση με δυσπιστία, ήταν σίγουροι ότι δεν θα λειτουργήσει αξιοκρατικά, ήταν σίγουροι ότι δεν θα τους καλέσουμε καν. Και όταν τους καλέσαμε ένιωσαν έκπληξη. Αλλοι έκαναν αίτηση από απλή περιέργεια, άλλοι ηταν πιο συνειδητοποιημένοι καθώς ήθελαν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους σε κάτι διαφορετικό». 

    Το προφίλ των υποψηφίων

    Το Μητρώο Πολιτικών Στελεχών εγκαινιάστηκε τον περασμένο Οκτώβριο, όταν μέσα από τη διαδικτυακή πλατφόρμαananeosi.nd.gr δόθηκε η δυνατότητα σε κάθε ενδιαφερόμενο να καταθέσει το βιογραφικό του, δηλώνοντας το ενδιαφέρον του είτε να ενεργοποιηθεί πολιτικά στη Ν.Δ. είτε να απασχοληθεί σε άλλους τομείς του κόμματος. Στη διαδικασία έχουν κατατεθεί ήδη πάνω από 3.000 βιογραφικά και η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο μέσος όρος ηλικίας των συμμετεχόντων είναι τα 42 έτη, ενώ σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80% οι αιτούντες έχουν τουλάχιστον δεκαετή επαγγελματική εμπειρία. Ποσοστό πάνω από το 50% διαθέτει τουλάχιστον ένα μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών.

    Δύο κατηγορίες υποψηφίων

    Οι αιτήσεις για το μητρώο διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες υποψηφίων: Αυτούς που θα βγουν στην πρώτη γραμμή και θα διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών, και εκείνους που θα προσφέρουν την πείρα τους στην αναδιοργάνωση του κόμματος. «Οι πρώτοι πρέπει να έχουν κάποιες επικοινωνιακές ικανότητες και να είναι πρόθυμοι να βγουν και να μιλήσουν στον κόσμο. Οι δεύτεροι όχι», διευκρινίζει η κ. Πιτσίκα.

    Το ποσοστό ανδρών - γυναικών

    Η συνέντευξη με την κ. Πιτσίκα έγινε την ημέρα της γυναίκας, οπότε όφειλα να την ρωτήσω ποια είναι η αναλογία ανδρών - γυναικών στις μέχρι τώρα αιτήσεις, που έχουν ξεπεράσει τις 3.000. Η απάντησή της ήταν μάλλον απογοητευτική.
    «Δυστυχώς μόνο το 20% ειναι γυναίκες» απάντησε προσθέτοντας ότι «είναι γνωστό πως η πολιτική είναι ανδροκρατούμενος χώρος, και απ' ότι φαίνεται οι γυναίκες που θέλουν να αλλάξουν αυτό το στερεότυπο είναι λίγες».

    Το μητρώο απειλεί τα υπάρχοντα στελέχη και βουλευτές του κόμματος;

    Προφανώς το μητρώο στελεχών ταράζει τα νερά του κόμματος όπως κάθε τι νέο, κάθε τι διαφορετικό. Και όπως μας ενημερώνει η κ. Πιτσίκα, αρχικά πολλοί το είδαν ως απειλή. «Ομως, το Μητρώο δεν αποτελεί απειλή, αποτελεί ανανέωση και εμπλουτισμό με νέο αίμα. Μια προσπάθεια προσέλκυσης άξιων ανθρώπων μέσα από μια αξιοκρατική διαδικασία. Άρα το Μητρώο είναι μονόδρομος για την επιτυχία της επόμενης ημέρας» τονίζει.