Κυριακή 21 Ιουλίου 2013

ΕΛΛΗΝΕΣ

ΕΛΛΗΝΕΣ: (αντιγράφω όπως το διάβασα):

«Επειδή είμαστε μια μικρή, φτωχή χώρα γεμάτη από ανθρώπους με μεγάλες καρδιές
Επειδή ποτέ δεν επισκεπτόμαστε κάποιον με άδεια χέρια
Επειδή δεν υπάρχει τρόπος να εξηγήσεις σε έναν ξένο τη σημασία της λέξης «καψούρα»
Επειδή υπάρχει ακόμη κάτι πολύτιμο στις ελληνικές οικογένειες
Επειδή πάντα τα καταφέρνουμε, έστω και την τελευταία στιγμή
Επε
ιδή ήμασταν σκλαβωμένοι για 400 χρόνια, αλλά δεν το χρησιμοποιούμε ως δικαιολογία για την παρούσα κατάσταση
Επειδή είμαστε διασκορπισμένοι σε όλο τον πλανήτη
Επειδή έχουμε τη λέξη «φιλότιμο» που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο
Επειδή όταν οι ξένοι δεν μπορούν να βρουν λέξη για κάτι, χρησιμοποιούν μια δική μας

Επειδή προτιμάμε να μοιραζόμαστε τα προβλήματά μας στις δύσκολες ώρες με φίλους και την οικογένειά μας και όχι με ψυχίατρους
Επειδή ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης ήταν Έλληνες
Επειδή ανακαλύψαμε το θέατρο
Επειδή γεννήσαμε τη Δημοκρατία
Επειδή ανακαλύψαμε τη λογική
Επειδή από εμάς ξεκίνησε η επιστήμη
Επειδή είμαστε περήφανοι για τον πολιτισμό μας, όχι τους πολέμους μας
Επειδή όταν φτιάχναμε τον Παρθενώνα, οι άλλοι κοιμόνταν στα δέντρα
Επειδή καταλαβαίνουμε τη διαφορά μεταξύ του έρωτα (eros) και της αγάπης (love) και τα βιώνουμε και τα δύο με πάθος
Επειδή ο Έρωτας ήταν Έλληνας θεός
Επειδή δώσαμε τον όρκο «Ελευθερία ή Θάνατος»
Επειδή είχαμε υφασμάτινα λουριά όταν οι άλλοι ακόμη έλκονταν από τα τομάρια των λύκων
Επειδή «Οι Έλληνες δεν μάχονται σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες μάχονται σαν Έλληνες» (Ουίνστον Τσόρτσιλ 1941)
Επειδή δώσαμε το αρχαίο μας αλφάβητο στους Ρωμαίους και το μεσαιωνικό στους Σλάβους
Επειδή δεν ντρεπόμαστε όταν κλαίμε
Επειδή χορεύουμε όταν είμαστε θλιμμένοι
Επειδή δουλεύουμε για να ζήσουμε και δεν ζούμε για να δουλεύουμε
Επειδή το 97% των αστεριών έχουν ελληνικά ονόματα
Επειδή αν κάποιος φωνάξει «αδελφέ» ή «ξάδελφε» κάποιος θα γυρίσει σε οποιαδήποτε γωνία
Επειδή οι εκκλησίες μας δεν είναι σκοτεινές, αλλά πλημμυρίζουν από ένα ξεχωριστό φως
Επειδή οι γονείς δεν ξεχνούν την ύπαρξή μας όταν γινόμαστε 18 χρονών
Επειδή όταν θέλουμε να μαυρίσουμε απλά πεταγόμαστε στην κοντινότερη παραλία
Επειδή δεν «μασάμε», ούτε δυσκολευόμαστε με κάθε μορφή χιούμορ
Επειδή οι Ολυμπιακοί Αγώνες γεννήθηκαν στην Ελλάδα
Επειδή όταν ενωνόμασταν κάτω από τη φλόγα των Ολυμπιακών, στέλναμε μήνυμα ενότητας και ειρήνης
Επειδή ο ουρανός μας είναι γαλανόλευκος
Επειδή το 40% των λημμάτων του λεξικού της Οξφόρδης είναι λέξεις ελληνικές
Επειδή ξέρουμε τι σημαίνει κέφι και πώς να ζήσουμε με αυτό.»


Για όλα αυτά είμαστε Έλληνες!!



Είμαστε τελικά μία μοναδική φυλή!!!!







 
 
 
 

ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ - ΚΡΑΤΟΣ και ΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ


 

   Στην Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου 2013, πολύ σωστά τέθηκαν από τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, τα θέματα της ανεργίας, της ρευστότητας και της Ανάπτυξης που ταλανίζουν τουλάχιστον τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου. Η λύση είναι η χρηματοδότηση των Μ.Μ.Ε. παραγωγής και μεταποίησης που συμμετέχουν τα μέγιστα στο ΑΕΠ και στο εργατικό ζήτημα.

   Εδώ τίθεται το ζήτημα της συμπεριφοράς των τραπεζών. Οι τράπεζες προσπαθούν να δημιουργήσουν μία ΝΕΑ γενιά Μ.Μ. Επιχειρηματιών, «νέα» τζάκια θα τα έλεγα, τα οποία να μην κουβαλούν «αμαρτίες», δάνεια, υποχρεώσεις του παρελθόντος. Έτσι με τα λεγόμενα Τραπεζικά κριτήρια, αφαιρεί πόρους και αποκλείει υπάρχουσες επιχειρήσεις από ΕΣΠΑ και άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία (JEREMIE, JESSICA, LEADER).

   Η αρνητική συμβολή του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας είναι πολύ μεγάλη. Δεν μπόρεσαν να δώσουν στους Ευρωπαίους συνομιλητές τους ότι, πριν την Ανάπτυξη, πρέπει να γίνει σταθεροποίηση των Μ.Μ.Ε. και της οικονομίας που τις στηρίζει . Το 90% των Μ.Μ.Ε. σήμερα είναι σε τραγική κατάσταση από πλευράς ρευστότητας. Ζημίες, πτώση του τζίρου, τεράστια αύξηση εξόδων, φόρων, εισφορών. Ο μέσος Έλληνας Μ.Μ. Επιχειρηματίας επένδυε στην δουλειά του, τα κέρδη του τα έκανε συνήθως εμπόρευμα, το δε περίσσευμα το έκανε, κατά την προσφιλή συνήθεια των Ελλήνων, ΑΚΙΝΗΤΑ. Αυτή ήταν μία συνήθεια της μεταπολεμικής Ελλάδας. Τραπεζίτες, Δημόσιο, όλοι πρόκριναν αυτή τη λύση. Όταν ένας Μ.Μ.Ε. πήγαινε για χρηματοδότηση στην τράπεζα, το πρώτο που του ζητούσαν ήταν: ποια ήταν η ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ. Αυτή που τώρα την έχουν απαξιώσει και ζητούν να υποθηκεύσεις και την «ύπαρξη» του παιδιού σου, για να ανα-χρηματοδοτήσουν μία Μ.Μ.Ε.

   Ακολουθώντας ΤΥΦΛΑ τις οδηγίες  της ΤΡΟΙΚΑΣ, οι Υπουργοί και οι Τραπεζίτες, ΔΕΝ καταλαβαίνουν ότι στον Έλληνα, πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά η επιχειρηματικότητα. Ακολουθώντας την λανθασμένη συνταγή των νέων επιχειρήσεων, χωρίς ισόρροπη χρηματοδότηση των υπαρχόντων επιχειρήσεων, φέρνουν το εξής ΚΑΚΙΣΤΟ αποτέλεσμα:

   Ο παλιός επιχειρηματίας γνωρίζει την αγορά, έχει «όνομα» και γνωριμίες, έχει πελατεία πιστή, κάνει προσφορές, σπάει τις τιμές προκειμένου να παραμείνει στην αγορά μέχρι να γίνουν οι συνθήκες καλύτερες.

   Ο νέος επιχειρηματίας δεν γνωρίζει την αγορά, έχει νεωτερίστικες ιδέες οι οποίες καλές μεν, αλλά όχι για καιρούς εξαιρετικής κρίσης, όπως η σημερινή, δεν έχει δοκιμάσει την πίεση, οι τράπεζες ΑΠΑΙΤΟΥΝ νούμερα και δείκτες αυξανόμενους. Μπαίνει λοιπόν σε μία διαδικασία πρωτόγνωρη που δεν περιγράφεται στα βιβλία και δεν διδάσκεται πουθενά, παρά μόνοι στο πεζοδρόμιο. Έχει μπει σε κάποιο πρόγραμμα, έχει κάνει συμβάσεις ανελαστικές, τρέχουν δόσεις και υποχρεώσεις. Σε 2-3 χρόνια η οικονομική του κατάσταση είναι ίδια και χειρότερη από του «παλιού» επιχειρηματία.

ΚΥΡΙΟΙ, αν δεν κοιτάξετε τον επιχειρηματικό κόσμο, που τόσα χρόνια κινούσε την αγορά, το χρήμα, σας πλήρωνε τους φόρους, έκανε χρυσορυχεία τις τράπεζες (άσχετα αν τα έκαναν ομόλογα με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, δηλαδή εσωτερικό δανεισμό και τα έχασαν από δική τους ευθύνη), τότε θα ισοπεδωθεί όλη η παραγωγική, πραγματική αγορά.

Κύριοι Τραπεζίτες, δεν έχετε καταλάβει ότι πλέον οι Τράπεζες ΔΕΝ είναι ιδιωτικές, απλά έχουν Ιδιωτικό Management. Οι Τράπεζες πλέον Εθνικοποιήθηκαν, Κρατικοποιήθηκαν, μέσω της συμμετοχής του Ταμείου κατά 83-90%. Αλλάξτε λοιπόν συμπεριφορά απέναντι στους Έλληνες Επιχειρηματίες, όπως σας το ζήτησε και ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, την περασμένη Δευτέρα.

Οι τράπεζες πληρώνονται από τους Έλληνες, χρηματοδοτούνται από τους Έλληνες που τις χρεώθηκαν με 50 δις. Είναι υποχρεωμένες λοιπόν να κοιτάξουν τους πραγματικούς συμμέτοχους τους. Την Ελληνική Μικρομεσαία Επιχείρηση. Το δε Υπουργείο Ανάπτυξης, ας μιλήσει με τους πραγματικούς Ήρωες της ζωής και όχι μόνο με τους συνδαιτυμόνες των πρωινών εκπομπών και ας μεταφέρει την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ εικόνα στους δανειστές μας.  

Κυριακή 14 Ιουλίου 2013

Κοινωνικός Φιλελευθερισμός Vs Νεοφιλελευθερισμού

.
Κε Ανδρέα Ανδριανόπουλε, τελικά η πορεία σας μεταξύ κόμματος - πολυεθνικών - ηγεμονικών φαμιλιών, δείχνει ότι δεν σας συνδέει τίποτα με την Ελληνική Ιδιωτική Πρωτοβουλία και Μικρομεσαία Επιχειρηματικότητα.
Ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός έχει μέσα του την Ιδιωτική Πρωτοβουλία της ΜΜΕ, του επιχειρηματία, του επαγγελματία, του νοικοκύρη, του νέου με όνειρα, της ελεύθερης σκέψης, της παιδείας και κουλτούρας, της υγείας, της προστασίας της οικογένειας, τον σεβασμό των συνταξιούχων, την αγάπη για την Πατρίδα.
Ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός θέλει ένα Δημόσιο τομέα που εγγυάται τους Νόμους και την Δικαιοσύνη, τις ίσες ευκαιρίες. Δεν θέλει ένα Κράτος κομματόσκυλων και στελεχών που να δίνουν ΕΡΓΟΛΑΒΙΚΑ τις δουλειές στους 5- 10 εργολάβους. Αυτοί που κάνουν κουμάντο τόσα χρόνια, αυτοί είναι που έχουν επιβάλει αυτή τη μορφή του ΚΡΑΤΙΣΜΟΥ. Όποιος συνεργάζεται με τέτοιες εταιρίες, γνωρίζει πολύ καλά πως διαρφώνουν το περιβάλλον στο Κράτος για να μοράζονται δουλειες και εξουσία.
Τα γνωρίζετε όλα αυτά βεβαίως. Είναι μερος της δουλειάς σας, ως συμβούλου. Γνωρίζετε άριστα το Εξωτερικό Περιβάλλον Οικογενειών - Πολυεθνικων - Κράτους. Αρα το να δίνετε λανθασμενη εικόνα είναι εσκεμμένη κίνηση με περιεργους σκοπούς.
Σίγουρα δεν είναι αυτός Κοινωνικος Φιλελευθερισμός ούτε βέβαια ο παλαιός όρος της Λαικής Δεξιάς.



Το Άρθρο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου στο   Μπλέ Μήλο:

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2013


Προετοιμάζουν κυριαρχία της αριστεράς ή τέλος της δημοκρατίας

Δύσκολα η χώρα θα βγεί από το οικονομικό αδιέξοδο. Τα νούμερα δεν βγαίνουν και η κατάσταση μάλλον χειροτερεύει. Εχουμε φτάσει πλέον να δανειζόμαστε απλά και σχεδόν μόνο για να αποπληρώνουμε δανειακές δόσεις. Σίγουρα η πορεία που ακολουθείται είναι αδιέξοδη και ανεξάρτητα από δηλώσεις ανόητες ψυχικής τόνωσης το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Αν υπήρχε αληθινό success story δεν θα περνάγαμε το θρίλερ των εξοντωτικών διαπραγματεύσεων.

Οι κυβερνητικές οικονομικές επιλογές είναι καταστροφικές. Από μήνα σε μήνα, με μέτρα σπασμωδικά που δεν οδηγούν πουθενά, πασχίζουμε να εξασφαλίσουμε την επόμενη χρηματική δόση. Για να παραμείνουμε στον αφρό και να μην καταποντισθούμε. Σαν τους ναρκομανείς, που πασχίζουν για την εξασφάλιση της επόμενης δόσης, δίχως την παραμικρή σκέψη για την επόμενη ημέρα και για την μελλοντική αποκατάσταση της υγείας τους. Ένα πολιτικό σύστημα που δεν χτίζει πάνω σε μια προοπτική είναι ένα σύστημα καταδικασμένο να καταρρεύσει.

Ασυντόνιστα, δίχως σκέψη και οραματισμό, με αποκλειστικό στόχο κοντόθωρες ταμειακές εξασφαλίσεις οι αρμόδιοι για την οικονομία παράγοντες αποδεκατίζουν την μεσαία τάξη επιδιώκοντας, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση, κοινωνική εξέγερση. Αγνοούν πως οι ξεσηκωμοί συνήθως προέρχονται, διαψεύδοντας τις Μαρξιστικές δοξασίες, από τα μεσαία κοινωνικά στρώματα. Όταν βλέπουν κυρίως το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια τους. Και οι έλληνες σήμερα αισθάνονται να κινούνται στο κενό. Καθημερινά, καινούργιες φορολογικές εμπνεύσεις των κυβερνώντων τινάζουν στον αέρα κάθε προγραμματισμό που θα μπορούσε να έχει απομείνει στη διάθεση των νοικοκυριών της χώρας. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση αδυνατεί να υλοποιήσει το παραμικρό στον τομέα των όποιων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ενώ αρνείται πεισματικά να πειράξει τον δημόσιο τομέα. Σε βαθμό μάλιστα που αναρωτιέται κανείς γιατί οι πιστωτές ασχολούνται με την χώρα και δεν την αφήνουν να ακολουθήσει το προδιαγεγραμμένο της δρόμο προς την καταστροφή…

Στοιχειώδης αντίληψη οικονομικών πραγματικοτήτων δείχνει πως διέξοδος δεν πρόκειται να υπάρξει δίχως ανάπτυξη. Κι αυτή δεν πρόκειται να εμφανισθεί αν δεν μειωθεί το κράτος και οι τεράστιες δαπάνες του, αν δεν περιορισθούν και μείνουν τουλάχιστον για μια 5ετία σταθεροί οι φόροι , αν δεν περικοπεί δραματικά η γραφειοκρατία και δεν απελευθερωθούν οι αγορές. Με πολιτικές κρατισμού, που μας οδήγησαν στα σημερινά χάλια, δεν πρόκειται να βγούμε από την κρίση. Αυτός που φταίει για τα αδιέξοδα, ο δημόσιος τομέας δηλ, οφείλει να πληρώσει και τον λογαριασμό. Μέχρι σήμερα εξακολουθούν να τιμωρούνται οι ιδιώτες. Που δεν έχουν ευθύνη για τον δυσθεόρατο δανεισμό.

Η σημερινή πολιτική συμπεριφορά των κυβερνητικών παραγόντων απαξιώνει οριστικά στα μάτια του κόσμου το αστικό πολιτικό σύστημα. Θα ριζοσπαστικοποιήσει την μετριοπαθή συνήθως μεσαία τάξη και θα την στείλει, ελλείψει εναλλακτικής λύσης, στα χέρια της Αριστεράς. Μαχητικοί αστοί θα αγκαλιάσουν απόψεις που ουδέποτε συμπαθούσαν και θα πάψουν σταδιακά να επενδύουν στους δημοκρατικούς θεσμούς. Με την ιδιοκτησία απροστάτευτη και τις οικονομικές συναλλαγές υπονομευμένες δεν θα υπάρχει τίποτα πλέον που να συνδέει τον αστικό κόσμο με την δημοκρατία. Ετσι θα ανοίξει ο δρόμος, στην πρώτη απογοήτευση με την Αριστερά, για την επέλαση του φασισμού.

Κάνω έκκληση στους κυβερνώντες: Οσο υπάρχει – λίγος δυστυχώς - καιρός ακόμη συνέλθετε και ακολουθείστε τον δρόμο της λογικής…
 

Δευτέρα 8 Ιουλίου 2013

Περί Επιμελητηριακού Θεσμού και Ε.Β.Ε. Βοιωτίας

Αγαπητέ Πρόεδρε Παναγιώτη Αγνιάδη,


Πρόεδρος που γιόρτασες πρόσφατα 25 χρόνια στο ΕΒΕΒ, με ποσοστό 65% στις τελευταίες εκλογές, απόλυτος άρχων της Βοιωτικής επιχειρηματικότητας, ποιούς καλείς και για ποιό λόγο;;

Ποιούς κατηγορείς για μικροκομματισμό, για προσωπικές αντιθέσεις, για τοπικιστικά; Αν κοιτάξεις τον καθρέπτη, θα δείς τον εαυτό σου και την ηγετική ομάδα του Επιμελητηρίου, όχι πάντως όλους εμάς.

Είναι λυπηρό να εγκαλείς την επιχειρηματική τάξη που σου έχει γυρίσει την πλάτη.

Αν πιστεύεις σε αυτά που εισηγήθηκες στην ΚΕΕΕ περί ένωσης δυνάμεων και πραγματικής υπεράσπισης του Επιμελητηριακού θεσμού, καλό θα ήταν να προκαλέσεις μία Γενική Συνέλευση πολυπληθή στην Λιβαδειά και εκεί να τα συζητήσουμε όλα, να δούμε ποιοί ευθύνονται για την εξέλιξη αυτή των πραγμάτων και να μας πείτε με λίγα λόγια τι ζητάτε απο την γνήσια επιχειρηματική τάξη.



"Καλούμε όλους τους συναδέλφους μας, από όλη την Ελλάδα,

να παραμερίσουμε τις μικροκομματικές, τοπικιστικές ή προσωπικές μας αντιθέσεις,

να αναλογιστούμε το μείζον και να υπερασπιστούμε τον επιμελητηριακό θεσμό, κατανοώντας βαθιά, ότι η κατάργηση ή η απαξίωση των επιμελητηρίων συνδέεται άμεσα με το μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην χώρα, με το συλλογικό μέλλον όλων μας.



Ας σταθούμε όλοι λοιπόν στο ύψος των ευθυνών και των περιστάσεων και ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας απαιτώντας από την Πολιτεία να γίνουμε, τουλάχιστον τώρα, συμμέτοχοι στην αναδιαμόρφωση ενός νέου σύγχρονου και δυναμικού επιμελητηριακού θεσμού."



Όλο το κείμενο της εισήγησης:


Την αγωνία τους για το μέλλον των Επιμελητήριων αλλά κυρίως τις θέσεις τους όσον αφορά την μετεξέλιξή τους μετέφεραν σύσσωμες οι Διοικήσεις στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση της ΚΕΕΕ την Παρασκευή στην Αθήνα. Η νέα Επιμελητηριακή Νομοθεσία είναι προ των πυλών, η οποία δεν αποκλείεται να μετατρέψει εν πολλοίς τον ρόλο αλλά και την ύπαρξη των Επιμελητηρίων στη χώρα μας. Υπάρχουν φωνές που μιλούν για σύσταση Περιφερειακών Επιμελητηρίων σύμφωνα με την Διοικητική οργάνωση της χώρας ενώ ακούγονται και ακόμη πιο ακραίες προτάσεις μέχρι και η ιδιωτικοποίησή τους.


Για όλα τα παραπάνω ασφαλώς τίποτα δεν έχει επισήμως ανακοινωθεί.

Στην έκτακτη Γενική Συνέλευση της Αθήνας, την δική του τοποθέτηση έκανε ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου μας και Γενικός Γραμματέας της ΚΕΕΕ. Ο κ. Παναγιώτης Αγνιάδης ανέφερε τα εξής:



Αγαπητοί συνάδελφοι,

Όπως γνωρίζετε, το τελευταίο χρονικό διάστημα, η επιμελητηριακή κοινότητα βρίσκεται σε ένα διαρκή αναβρασμό και πιστεύουμε, δικαιολογημένα.

Αιτία αυτής της αναστάτωσης είναι το αβέβαιο μέλλον του επιμελητηριακού θεσμού.

Οι παράγοντες, οι οποίοι προκαλούν αυτήν την αναστάτωση μπορούν να απαριθμηθούν, ως εξής:

1. Υπάρχει η κυρωμένη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, με την οποία καταργείται η υποχρεωτικότητα των Επιμελητηρίων, από 1-1-2015.

2. Υπάρχει πια και η νέα Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, με την οποία δίνεται η δυνατότητα μετατροπής ενός ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ, με μια απλή υπουργική απόφαση.

3. Έχουμε τις νέες διατάξεις του ΚΒΣ, όπου περιορίζουν την εμπλοκή των επιμελητηρίων στην επιχειρηματική ζωή.

4. Έχουμε ακόμη τις ερμηνευτικές εγκυκλίους του Εποπτικού Συμβουλίου ΓΕΜΗ και της ΓΓΕ, όπου σαφώς απαγορεύουν την σύνδεση του ΓΕΜΗ με την είσπραξη επιμελητηριακών συνδρομών.

5. Έχουμε επίσης, μια σειρά πρωτοσέλιδων δημοσιευμάτων, που μας εντάσσουν στην περιβόητη «λίστα» των φορέων, προς ιδιωτικοποίηση και κατάργηση.

6. Έχουμε πρόσφατα μια έντονη και περίεργη δραστηριοποίηση της γενικά ράθυμης Δνσης Εμπορικών Οργανώσεων σε θέματα, που αφορούν τις αναπτυξιακές εταιρείες των επιμελητηρίων, την σύνταξη και παρακολούθηση των προϋπολογισμών τους, την συμμετοχή τους σε συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα και την ακίνητη περιουσία τους.

Η κατάσταση αυτή προκαλεί σοβαρές δυσχέρειες στην επιτέλεση του θεσμοθετημένου έργου των επιμελητηρίων, καθώς δημιουργούνται εύλογοι δισταγμοί για την ανάληψη και υλοποίηση πρωτοβουλιών και δράσεων, που απαιτούν σημαντικούς ανθρώπινους και υλικούς πόρους.

Ενδεικτικά αναφέρουμε δράσεις, που αφορούν την ενίσχυση της Υπηρεσίας ΓΕΜΗ, την ίδια συμμετοχή σε χρηματοδοτούμενα προγράμματα, εκδοτικές και γενικά πρωτοβουλίες ενημέρωσης καθώς και οργάνωση εκθέσεων και συνεδρίων. Πράξεις δηλαδή, οι οποίες αν και είναι απαραίτητες και ενσωματώνουν υψηλή παρεμβατική αξία, ο προγραμματισμός τους προκαλεί προβληματισμό, καθώς παράγουν σοβαρές υποχρεώσεις, ίσως αναντίστοιχες, με την εξέλιξη του επιμελητηριακού θεσμού.

Επίσης και το πιο σημαντικό, όσο παραμένει η αμφιβολία για την βιωσιμότητα του επιμελητηριακού θεσμού παγιώνονται αντιλήψεις, οι οποίες αποδέχονται την υποβάθμιση και την κατάργηση των επιμελητηρίων, ως θεσμικού πυλώνα εκπροσώπησης των επιχειρήσεων της χώρας. Για τους παραπάνω εκτεθειμένους λόγους, πιστεύουμε, ότι η σημερινή κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί, είναι εξαιρετικά επιβλαβής για τα επιμελητήρια της χώρας.

Πιστεύουμε ακόμη, ότι πρέπει άμεσα να αναληφθούν όλες εκείνες οι πρωτοβουλίες, οι οποίες θα αναγκάζουν την Πολιτεία να εκδηλώσει, επιτέλους, τις καθαρές προθέσεις της για την πορεία του επιμελητηριακού θεσμού και να δώσει στην δημοσιότητα, το όποιο σχέδιο της για την αναμόρφωση των επιμελητηρίων.

Αναγνωρίζοντας και επικροτώντας τις εγχώριες και προπάντων τις διεθνείς προσπάθειες της ΚΕΕΕ, για την διατήρηση της βιωσιμότητας των επιμελητηρίων, δηλώνουμε την δέσμευση μας, ώστε να συνεργήσουμε για την διαμόρφωση ενός ισχυρού μετώπου, που, με συγκεκριμένες προτάσεις, θα παρέμβει αποφασιστικά στις εξελίξεις.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους μας, από όλη την Ελλάδα,

να παραμερίσουμε τις μικροκομματικές, τοπικιστικές ή προσωπικές μας αντιθέσεις,

να αναλογιστούμε το μείζον και να υπερασπιστούμε τον επιμελητηριακό θεσμό, κατανοώντας βαθιά, ότι η κατάργηση ή η απαξίωση των επιμελητηρίων συνδέεται άμεσα με το μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην χώρα, με το συλλογικό μέλλον όλων μας.

Ας σταθούμε όλοι λοιπόν στο ύψος των ευθυνών και των περιστάσεων και ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας απαιτώντας από την Πολιτεία να γίνουμε, τουλάχιστον τώρα, συμμέτοχοι στην αναδιαμόρφωση ενός νέου σύγχρονου και δυναμικού επιμελητηριακού θεσμού.

Οι συνάδελφοι μας επιχειρηματίες σε όλη την χώρα χρειάζονται και απαιτούν, ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο κρίσης και ύφεσης:

Ισχυρά επιμελητήρια, που θα έχουν την δυνατότητα να συναισθάνονται τις αγωνίες τους σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και να παρεμβαίνουν, με συνέχεια και ανεξάρτητη φωνή, στην Πολιτεία και σε όλα τα κέντρα εξουσίας.

Βιώσιμα επιμελητήρια, που θα ενισχύουν με τις ποικίλες και αναγκαίες δράσεις τους το καθημερινό επιχειρειν.

Οργανωμένα επιμελητήρια, που θα επιτελούν το έργο τους, στο πλαίσιο της δημόσιας διοίκησης, με τρόπο αποκεντρωμένο, αποτελεσματικό και φιλικό προς τον πολίτη.

Κυριακή 30 Ιουνίου 2013

Σαχλαμάρες τέλος.



Σαχλαμάρες τέλος.

Παπανδρέου, Καραμανλής, Βορίδης, Πάγκαλος κλπ Ηγεμόνες.

ΑΦΗΣΤΕ τις μικρομεσαίες παραγωγικές και μεταποιητικές επιχειρήσεις να λειτουργήσουν, να δώσουν λουλειά στον κόσμο, να παράξουν πλούτο, απαραίτητα στοιχεία για τηνύπαρξη της Πατρίδας και ημών.

Μετά καθείστε στα συνέδρια, στις κομματικές συγκεντρώσεις, στα φεστιβάλ να συζητάτε για κόκκινους και μαύρους φασίστες, ρατσιστές και αντιρατσιστές (με σουβλάκια, μπουζουκάκι έμαθα!!!).

Ούτε το συμφέρον σας δεν βλέπετε, ΑΟΜΑΤΟΙ!!!!!

Ανδρέας Παπανδρέου και Επιχειρήσεις 2



Αναρωτιούνται πολλοί γιατί ΤΩΡΑ οι αναφορές στον Ανδρέα Παπανδρέου και τις Πολιτικές του.


Πολύ απλά: ΤΩΡΑ πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι η πολιτική αυτή του Ανδρέα ήταν μίας άλλης εποχής, με άλλες παραμέτρους και κοινωνικά κριτήρια.

Τώρα, η προσπάθεια διατήρησης των τελευταίων σταγονιδίων εκείνης της πολιτικής του Ανδρέα (Συνδικαλισμός, Κρατισμός, Ποινικοποίηση του Κέρδους και των επιχειρηματιών, αντίδραση σε Αναπτυξιακές πολιτικές και Ιδιωτικοποιήσεις) είναι ΚΑΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΗ.

Αφήστε Καραμανλή, Παπανδρέου να αναπαύονται και πάμε μπροστά, με άλλα μυαλά, άλλες ιδέες, άλλες πολιτικές, άλλα οράματα.

Ανδρέας Παπανδρέου και Επιχειρήσεις

Ανδρέας Παπανδρέου και Επιχειρήσεις


Αυτό που γνωρίζω καλά είναι η καταλυτική συμμετοχή του Ανδρέα Παπανδρέου στην απαξίωση, διάλυση και τελικά αποβιομηχάνιση της Ελλάδας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ενδιαφερόταν για το κράτος του (L'etat c' est moi).

Το πρέπον, για ένα πραγματικό κοινωνιστή, ήταν να δημιουργήσει δομές κράτους ελέγχου, πρόνοιας, κοινωνικής δικαιοσύνης, αυτά που επικαλούνταν ότι έλειπαν από τον κρατικό μηχανισμό. Αντί να οργανώσει το Δημόσιο, τις υπηρεσίες και να δουλεύουν όλα μαζί παράλληλα, προτίμησε να κουλαντρίσει τον κομματικό στρατό.

Κομματόσκυλα σε συμβούλια, κέντρα λήψης αποφάσεων, φακέλωμα κάθε δημιουργικού και παραγωγικού τομέα. Όταν ελέγχεις την παραγωγή πλούτου, ελέγχεις τα πάντα ήταν το σύνθημα των σοσιαληστών της εποχής του Ανδρέα.

Αφόρητη πίεση σε όλες τις επιχειρήσεις, κλείσιμο επιχειρήσεων με συνοπτικές διαδικασίες, αυτός ο άθλιος Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, σφηκοφωλιά όλων των σουλατσαδόρων κομματικών. Διάλυση της αγροτικής παραγωγής με αναγκαστικούς συνεταιρισμούς, έλεγχο πρωτογενούς παραγωγής, κομματικά κανάλια διανομής και διάθεσης προιόντων. Κομπίνα στην κομπίνα, διπλοζυγίσματα, κενές καραβιές στους αδέσμευτους.

Όλοι γνωρίζουμε πλέον ότι η κατάρρευση της Ελλάδας έχει ονοματεπώνυμο: Ανδρέας Παπανδρέου. Οι κλώνοι του απλά έκαναν την επιτάφια τελετή από το Καστελόριζο το Μάη του 2010.

Προς τι οι κραυγές και τα δάκρυα τώρα; Αυτά είναι Ιστορία. Τώρα έχουμε στόχους και Όραμα για την επόμενη μέρα.

Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

ΤΕΛΟΣ!!!

Αν δεν κλείσει μία πόρτα, δεν πρόκειται να ανοίξει άλλη.


Αν είναι κάθε πόδι σε μια βάρκα, στο τέλος θα πνιγείς.

Το παλιό ΠΡΕΠΕΙ να τελειώσει. Τι δεν καταλαβαίνετε ?????

Δεν έχετε δουλέψει στη ζωή σας????

Δεν καταλαβαίνετε πότε τελειώνει ο χρονος και η ανοχή???

Πότε πρέπει να γυρίσουμε σελίδα????

Άνοιξαν οι πληγές, τρέχει το αίμα και σεις κοιτάτε πίσω???

Ποτέ τα πράγματα δεν θα γυρίσουν πίσω!!!!! ΤΕΛΟΣ...

Ηγεσία και Αποτελεσματικότητα

Ηγεσία και Αποτελεσματικότητα.


Τέθηκε σε μια ανάρτηση μου, θέμα επιτυχιών του Σαμαρά, αν και ο ίδιος δεν είχα κάνει καμιά νύξη. Δίνω εδώ την απάντηση που έγραψα. (την στιχομυθία μπορείτε να την βρείτε στην σελίδα μου):

Θεωρώ προβοκατόρικο το ερώτημα γιατί δεν υπάρχει η λέξη επιτυχία ή έστω θετική κριτική απο κανένα σε όλες τις αναρτήσεις. Δεν αντιλαμβάνομαι το νόημα της ερώτησης, ως προς την ανάρτ...ηση μου. Επειδή όμως έχω άποψη και πάντα σηκώνω και το γάντι άλλων, ως επιχειρηματίας μηχανικός θα πω το εξής, σχετικά με την παρούσα πολιτική κατάσταση: Πριν από 1 1/2 χρόνο (μέχρι τον Παπαδήμο) ξύναμε τον πάτο, είχαμε κάνει τρύπα, είχαμε όχι απλώς πτωχεύσει αλλά και για τα "σίδερα". Οι δρόμοι ήταν δύο: ή παμε με την λογική των δανειστών για να κερδίσουμε χρόνο, να κάνουμε κάποιες απαραίτητες αλλαγές, να αλλάξουμε οι ίδιοι νοοτροπία και κουλτούρα ή να πηγαίναμε σε άτακτη χρεοκοπία. Αυτό κατά την άποψη μου θα σήμαινε Εμφύλιο πόλεμο και ταυτόχρονα πλιάτσικο απο τους ξένους φίλους και δανειστές. Αν λοιπόν πάρουμε ως οριακό σημείο το χρονικό εκείνο διάστημα, ΝΑΙ έχουμε κάνει τεράστια βήματα και επιτυχίες.!!!! Ένα ατύχημα μπορεί όμως όλα αυτά να τα πάει πάλι στο μηδέν. Υπάρχουν Ηλίθιοι που νομίζουν ότι αυτή η αντιστροφή των πραγμάτων μπορεί να διατηρηθεί απο άλλες δυνάμεις. Κατέχοντας κάποια πράγματα Ηγεσίας, θα πω ότι η Ηγεσία δεν αντιγράφεται....

Πρωθυπουργός Ηγέτης

Εξηγήστε μου αν υπάρχει Ηγέτης, Μάνατζερ, Διευθυντής που να λειτουργεί με έντολές και όχι με ιδία πρωτοβουλία;;;


Είναι δυνατόν να πείσει συνεργάτες, να επιβληθεί όταν είναι υπό μόνομο έλεγχο;;;

Αν ξέρετε κάποιον, να μου τον πείτε.

Αν δεν υπάρχει τέτοιου τύπου Άσκηση Διοίκησης, πείτε σε όλους τους άσχετους και ηλιθίους να πάψουν να ξεφτυλλίζονται στην τηλεόραση λέγοντας σαχλαμάρες για το πως πρέπει να Διοικεί, με υποβολέα ένας Πρωθυπουργός.

Κατηγορείστε τον για υπέρβαση Δημοκρατικής ευαισθησίας, για κόκκινες γραμμές. Μην δημιουργούνται στον κοσμάκη λάθος απόψεις για την άσκηση Διοίκησης.

Περί Ανάπτυξης και Πτωχεύσεων!!

Περί Ανάπτυξης και Πτωχεύσεων!!


Πολλοί φίλοι εξακολουθούν να με "κουρτίζουν" γιατί ενώ προσπαθούμε να δώσουμε μία νότα αισιοδοξίας και ηθικού για την επόμενη μέρα, ανεβάζουν αναρτήσεις με αιτήσεις πτωχεύσεων γνωστών εταιριών.

Θα επαναλάβω ότι ποτέ δεν μάσησα τα λόγια μου.

Η Επιχειρηματικότητα ήταν στηριγμένη σε λάθος βάση. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις με τον Ευρωπαικό ανταγωνισμό , το χρηματιστήριο και το Ευρώ, προσπάθησαν να αυξήσουν τα μεγέθη τους, να δημιουργήσουν υπεραξίες, να "μπερδέψουν" τα θεμελιώδη μεγέθη που διακρίνουν την κάθε επιχείρηση.

Ξέφυγαν λοιπόν απο την κύρια δραστηριότητα τους, έγιναν εταιρίες συμμετοχών, οι βιομηχανικές έγιναν εμπορικές, διανομών. Γιατί να μοιράζονται τα κέρδη με άλλους, όταν μπορούσαν να τα έχουν όλα δικά τους, ήταν η κύρια σκέψη τους.

Πολλοί ΚΑΚΟΙ επιχειρηματίες, για να αποκομίσουν υπεραξίες και να "ρίξουν νόμιμα" τους λοιπούς μετόχους, αγόραζαν ακίνητα σε πλασματικές αξίες και καρπούνταν την διαφορά, άλλοι έκαναν δημόσιες σχέσεις με events άσκοπα, lifestyle καταστάσεις.

Οι νόμοι της αγοράς είναι αμείλικτοι. Κάθε ένας έχει τον ρόλο του. Δεν υποκαθίσταται ο επαγγελματισμός της κάθε κατηγορίας. Η διάχυση της γνώσης μέσω διαδικτύου, τα Κολλέγια και τα πτυχία, δημιούργησαν μία επίπλαστη εικόνα ότι: τα ξέρουμε όλα.

Αν προσέξετε όλες τις επιχειρήσεις που έχουν κάνει αίτηση για το άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα, είναι εταιρίες με παραγωγική βάση, πολλές από τις οποίες την μετέφεραν στο εξωτερικό (άλλο ψεύτικο φρούτο αυτό, για συζήτηση) και προσπάθησαν να μετατραπούν σε εμπορικές, εισαγωγικές εταιρίες λιανικής. Να τα καταστήματα στα εμπορικά κέντρα, στις γωνίες υψηλής άναγνωρησιμότητας (γωνία μαγαζί που λένε και οι Αρμένηδες).

Όλα αυτά δημιούργησαν μία στήλη υψηλών εξόδων που δεν είναι διαχειρήσιμη, σε περίοδο οξύτατης κρίσης. ΔΕΝ φταίει η ίδια η κρίση. Είναι λανθασμένες επιλογές δικές μας, των επιχειρηματιών. Απλά είναι πολύ σκληρή η προσγείωση στην υπάρχουσα πραγματικότητα.

Το τοπίο έχει ήδη ξεκαθαρίσει σε μεγάλο βαθμό. Οι επιχειρήσεις εξορθολογίζονται, εξειδικεύονται και μειώνουν κάθε τι περιττό απο τις δραστηριότητες τους. Η ισορπία επανέρχεται βίαια μεν, απαραίτητα δε.   Δημήτρης Σύρμος 22.06.2013

Σάββατο 6 Απριλίου 2013

Ευθύνες για την Πολιτική δυσωδία.



   Την ωραία, την απίστευτη ατμόσφαιρα που ζούμε σε όλες τις εκφράσεις της Πολιτικής ζωής του τόπου θα τις πληρώσει πολύ ακριβά ο Ελληνικός λαός και η Πατρίδα και όχι οι Πολιτικοί.
   Πρέπει άμεσα να σοβαρευτούμε και να επαναφέρουμε την τάξη, σταματώντας, άλλοι τον χαβαλέ, άλλοι την εκδήλωση θυμού και άλλοι την επίδειξη απίστευτης πολιτικής ανωριμότητας.
   Με την στάση μας θα αναγκάσουμε Πολιτικούς και Δικαιοσύνη να απομονώσουν τους άθλιους, να αποδώσουν ευθύνες και να καθαρίζουν επιτέλους τον κόπρο του Αυγείου.
   Επιτέλους.

Η "ηθική" και ο Κος Μανιτάκης.



Θα ήθελα να θέσω το ερώτημα σε όλoυς:
Είναι κάποιος Καθηγητής. Γνωρίζει πως λειτουργεί η Δημόσια Διοίκηση και οι Νόμοι. Του ζητούν να συμμετάσχει στην Κυβέρνηση. Τι νόημα έχει να το κάνει, όταν διαφωνεί με βασικά σημεία της λειτουργίας του κράτους, γνωρίζει ότι δεν θα κάνει αυτά που θέλει, το λέει μέσα στο Κοινοβούλιο, αλλά παραμένει στην Κυβέρνηση;
Τι νόημα είχε η απάντηση σε επερώτηση ότι: Αναγνωρίζω το σφάλμα, δεν περνάει από το χέρι μου, δεν μπορώ να κάνω τίποτε αλλά παραμένω στην Κυβέρνηση;
Είναι νόμιμο. Ηθικό και επιτρεπτό είναι;

Επαγγελματίες και σουλατσαδόροι


 

Καλημέρα. Θα είμαι για μια ακόμη φορά σκληρός με κάτι τύπους που γράφουν ότι σαχλαμάρα τους κατεβαίνει στο κεφάλι, απλά για να πουλήσουν εξυπνάδα.

   Οσοι είμαστε επαγγελματίες και επιχειρηματίες γνωρίζουμε πολύ καλά τι είναι να σου διακόπτει την πίστωση ο δανειστής. Στην προκειμένη περίπτωση για τους επιχειρηματίες, ο Δανειστής είναι ο Τραπεζίτης, ο οποίος ΔΙΕΚΟΨΕ την χρηματοδότηση. 

   Στην κατάσταση αυτή περιήλθε γιατί ΦΤΑΙΕΙ και ο ίδιος που ξανοίχτηκε στους δανειστές και δεν είχε σωστή εικόνα της πορείας της επιχείρησής του.

  Τι κάνει ο επιχειρηματίας;; Ακολουθεί αυτό που περιγράφουν όλοι οι κοινωνικοί ψυχολόγοι. Πρώτα θυμώνει, μετά τον πιάνει απογοήτευση, κατόπιν αρχίζει να κατανοεί το νέο περιβάλλον, ψάχνει να δει πως θα επιζήσει και στο τελευταίο στάδιο αρχίζει να κάνει σκέψεις επαναφοράς στο πρότερο επίπεδο. Ξεκινά απο οικονομίες κλίμακας, δραστικό περιορισμό εξόδων, μειωμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά προιόντων και υπηρεσιών, ακόμη και το φαγητό του μειώνει. Όλα αυτά για να επιζήσει η επιχείρηση. Γνωρίζει ότι όλα κρέμονται σε μία κλωστή.

Τι συμβαίνει με το κράτος και την Κυβέρνηση; Ακριβώς το ίδιο. Γνωρίζουν όλοι πολύ καλά ποιοί φταίνε και το μερίδιο ευθύνης του καθενός. Γνωρίζουν ότι είναι απαραίτητες αιματηρές θυσίες και οικονομίες, με κάθε κόστος. ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να επανέλθουμε στον πρότερο τρόπο ζωής, οικονομίας, ασυδοσίας, ευδαιμονίας. Αυτά ήταν προίοντα του υψηλότατου δανεισμού που δεν πήγαινε σε παραγωγικούς σκοπούς και διοχετευόταν στην ασύδοτη κατανάλωση και σε φούσκες. Όποιος ερμηνεύει τις αισιόδοξες δηλώσεις πολιτικών ή ειδικών για αντιστροφή της κατάστασης και πρωτογενή πλεονάσματα στην οικονομία, το βασικό θα είναι να επανέλθει η ανεργία σε επίπεδα προ κρίσης και σε επίπεδα μισθών προ Σημίτη και Ευρώ, σε συνδυασμό με την παραγωγικότητα που θα επιδείξουμε, ως κράτος.

Σαχλαμάρες και ηλιθιότητες, όπως ταξίματα περί επαναφοράς στα παλιά, γίνονται από άθλιους, άσχετους ή στημένους ανθρώπους, που μόνο σκοπό έχουν να διαλύσουν τον Κοινωνικό ιστό, να απαξιώσουν την πολιτική και τους πολιτικούς, για ίδιον όφελος. Μόνο που ακόμη και σε αυτό το (ΜΗ υπαρκτό) ενδεχόμενο, ΔΕΝ θα υπάρχει πλέον Πατρίδα για να κυβερνηθεί.

Πολύ προσοχή λοιπόν και σοβαρότητα τώρα που είναι το πιο κρίσιμο σημείο της πορείας μας προς το αύριο.

Κυριακή 31 Μαρτίου 2013

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ – Γιατί αποτυγχάνουν;


   Την τελευταία 5ετία έχουν συμβεί κοσμογονικές αλλαγές στην Κοινωνική και Πολιτική κατάσταση της χώρας. Η Οικονομική κρίση, η οποία χρεώθηκε στην Ελλάδα, από φίλους-συμμάχους της Ε.Ε. συνεπικουρούμενοι από το Δ.Ν.Τ. τους τραπεζίτες και τις «αγορές», δημιούργησε ένα εκρηκτικό μίγμα.

   Το Πολιτικό προσωπικό της χώρας ζώντας σε ένα γυάλινο, αποστειρωμένο κόσμο, βρέθηκε προ εκπλήξεως, μη μπορώντας να κατανοήσει τι συνέβαινε αλλά και να βρει ένα στοιχειώδες σχέδιο αντίδρασης και εξόδου από την κρίση.

   Πως μπορούσε να βρει σχέδιο όταν όλη η πολιτική διαδρομή του συστήματος είχε σαν βάση τον Κρατισμό, τις πελατειακές σχέσεις, τη διαπλοκή, τις εργολαβίες; Συμπολίτευση και αντιπολίτευση, εναλλάσσονταν στην εξουσία, αλλά δεν διέφεραν σε σκεπτικό, συμπεριφορές, κουλτούρα. Συνειδητά διέλυσαν την παιδεία, την υγεία, τις κοινωνικές δομές, το δημόσιο. Διέλυσαν όμως και κάθε προσπάθεια του Ιδιωτικού τομέα να επιχειρήσει, να ανοιχτεί στις αγορές, να γίνει ανταγωνιστικός, καινοτόμος. Η ισχύς του συστήματος ήταν να έχουν τους πάντες εξαρτώμενους. Όποιος προσπαθούσε να ξεφύγει από τα δεσμά, εξοβελιζόταν από το σύστημα. Είναι πολλές οι χαρακτηριστικές  περιπτώσεις ιδιωτικών επενδύσεων, οι οποίες δεν πήραν ποτέ αδειοδότηση, αλλά και άλλες που δεν πήραν ούτε άδεια σκοπιμότητας. Έτσι ο Ιδιωτικός τομέας εκφραζόταν μόνο από Εργολάβους, οι οποίοι έπαιρναν αναθέσεις με αδιαφανείς διαδικασίες, χαριστικές συμβάσεις, αποκλεισμό των διαφωνούντων για τυπικούς λόγους και τελικά πλήρη χειραγώγηση της Ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Πλήρης συμπαραστάτης, σε όλο αυτό το σύστημα, οι συνδικαλιστές και οι εργατοπατέρες, οι οποίοι ασύδοτοι, λειτουργούσαν έχοντας ακαταλόγιστο. Η Δικαιοσύνη, ήταν και δυστυχώς παραμένει έξω από την Κοινωνία, ένας θλιβερός θεσμός, για τον οποίο η Ελληνική Κοινωνία, έδειξε την πλήρη απογοήτευση της, με συντριπτικά ποσοστά, σε διεθνή μελέτη. Δεν υπάρχει βέβαια τίποτε χειρότερο για την Δικαιοσύνη όταν δεν την εμπιστεύονται οι ίδιοι οι πολίτες. Το Δημόσιο εξομοιώθηκε με τον Κρατισμό, το γρηγορόσημο, τα φακελάκια, οι πελατειακές σχέσεις έγιναν μόνιμα φαινόμενα. Ουδείς τολμούσε να διαμαρτυρηθεί. Ήξερε εκ των προτέρων ότι, όχι μόνο δεν θα έβρισκε το δίκαιο του αλλά θα είχε και σοβαρές επιπτώσεις στην ζωή και την δουλειά του.

   Η μεταπολίτευση είχε βρει ένα τρόπο να λειτουργεί με αυτόματο πιλότο. Μετα ήλθαν οι εκσυγχρονιστές, το Χρηματιστήριο, η τεχνητή ευδαιμονία, οι ΕΛΔΕ, τα πινάκια, η τεχνητή ευδαιμονία, τα ταξιδάκια στο Λονδίνο, το Ντουμπάι για ψώνια. Η Πόρσε είχε βρεί την καλύτερη αγορά της Ευρώπης, η Ρόλεξ ξεπουλούσε. Η κτηματαγορά ζούσε πιένες καθώς δεν ήταν πρέπον Έλληνας νεόπλουτος να μην ζει σε μεζονέτα στα Βόρεια ή Νότια προάστια. Απαραίτητο ένα εξοχικό στην Ριβιέρα της Αττικής, οι Κυκλάδες, οι πέριξ της Επιδαύρου περιοχές για τους πιο καλλιεργημένους. Ξέχασα βέβαια το σαλέ στον Παρνασσό για να υπάρχει ένα απάγκιο όταν δεν υπάρχουν κενές θέσεις στις Άλπεις.

   Είναι λίγοι οι Νεοέλληνες που δεν συμμετείχαν σε αυτό το κρεσέντο. Ξαφνικά όμως τα λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν, τα δανεικά τελειώνουν και οι δανειστές και «αγορές» ζητούν το κεφάλι μας στο πιάτο. Εθνική συμφορά. Καστελόριζο, Τρόικα, ΔΝΤ, Μνημόνιο Ι, ΙΙ, ΙΙΙ. Οι Πολιτικοί καταποντίζονται, ένας τεράστιος πολιτικός μηχανισμός διαλύεται (ΠΑΣΟΚ), ένας άλλος φθάνει στο εξευτελιστικό ποσοστό του 19% (Ν.Δ.), αναλαμβάνουν Τεχνοκράτες και μη πολιτικοί την διακυβέρνηση.

   Μέσα σε όλο αυτό το μπέρδεμα φαίνεται ένα φως στον ορίζοντα. Η κοινωνία αφυπνίζεται. Αρχίζει να σκέφτεται σοβαρά, ρεαλιστικά, βλέπει λάθη χρόνων, λανθασμένες συμπεριφορές. Ξεκινά ένας διάλογος ανάμεσα σε κοινωνικές ομάδες, σε γνωστούς και άγνωστους στο ευρύ κοινό. Έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος, μπλόγκς και διαδίκτυο γίνονται κοινωνοί απόψεων, διαλόγων, σύνθεσης ιδεών. Ενεργοί πολίτες, κοινωνικοί φορείς, μετασχηματίζονται σε κινήσεις πολιτικές. Άλλοι πιο τολμηροί ιδρύουν κόμματα και καλούν τον κόσμο να συμμετάσχει. Να είναι παρών στις εξελίξεις της επόμενης μέρας. Πολλοί πολίτες, οι οποίοι απογοητευμένοι από το πολιτικό προσωπικό της μεταπολίτευσης απέχουν από τα πράγματα, αναθαρρούν. Φαίνεται ότι η ελπίδα υπάρχει. Ίσως αυτή η άσχημη πραγματικότητα δράσει ως καταλύτης εξελίξεων και το αύριο να έλθει με μία πιο ώριμη, αληθινή κοινωνία των πολιτών. Πολιτική χωρίς Πολιτικούς, χωρίς χρώματα, χωρίς ίσως και ιδεολογία;

   Αρχές του 2012 τα μεταρρυθμιστικά  κόμματα δηλώνουν έτοιμα για εκλογές, έτοιμα να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της κοινωνίας και της πολιτικής. Ο Μάης του ‘12 δείχνει ότι μπορούν να γίνουν πραγματικότητα οι ελπίδες του λαού για ριζική αλλαγή των προσώπων και των πολιτικών. Η μεταπολίτευση φαίνεται να πνέει τα λοίσθια. Δεν υπάρχει κυβερνητικός σχηματισμός και γίνονται επαναληπτικές εκλογές. Αρχίζει ο πόλεμος. Το σύστημα και οι κρατιστές επαναδραστηριοποιούνται. Γι’ αυτούς είναι λόγος ύπαρξης. Πολεμούν με νύχια και δόντια για τα «κεκτημένα» χρόνων. Είναι γλυκιά η εξουσία. Είναι όμως και για τους «νέους».

   Οι νέοι μεταρρυθμιστές βλέπουν ότι δεν είναι μακρυά από την διεκδίκηση μέρους της εξουσίας. Κάθε τι καινούργιο πρέπει να περάσει τις «παιδικές ασθένειες». Ηγεμόνες σε αναμονή, διαγκωνίζονται ποιος θα πάρει καλύτερη θέση. Όλοι θέλουν τις ψήφους των υπολοίπων σχηματισμών, χωρίς όμως να παραχωρήσουν τα προνόμια που νομίζουν ότι έχουν κατακτήσει. Όλοι θεωρούν εαυτούς νικητές. Ποιοι θα κάνουν τις διαπραγματεύσεις; Ποιοι είναι στην πολιτική επιτροπή; Γιατί να μην συμμετέχουν αυτοί που πήραν πολλούς σταυρούς; Πίσω από τα φώτα αρχίζει μία ανθρωποφαγία. Σφαγή χριστιανών. Συζητήσεις εν κρυπτώ, αποχωρήσεις ιδρυτικών στελεχών. Αντί να καταλάβουν ότι πολλές συνιστώσες, κάνουν μία συνισταμένη (ο όρος της εποχής), ο εγωισμός και η αρχομανία υπερισχύει. Γίνονται οι εκλογές του Ιούνη ’12. Αποτυχία. Επαναπροσδιορισμός στόχων. Στρατηγική, στόχοι, πολιτική κατεύθυνση, ιδεολογία. Όλα στο τραπέζι; Όχι. Κάθε ομάδα και κόμμα. Κάθε Ηγεμόνας και κόμμα. Ο αρχικός ενθουσιασμός έχει δώσει την θέση του στο σκεπτικισμό. Άνθρωποι τσαλακωμένοι (επιστήμονες να μοιράζουν φυλλάδια, δεν βλέπει κανείς εύκολα), ελπίδες χαμένες, αξίες χαμένες, αξιοκρατία στο Ναδίρ. Δεν χωρούν εύκολα άνθρωποι που έχουν απήχηση στον κόσμο, που έχουν φρέσκιες ιδέες, που έχουν πειθώ. Μέσα σε όλα αυτά, το γνωστό καπέλωμα από παλαιοκομματικούς που βρήκαν νέους χώρους για να ξαναμπούν στο κάδρο. Όλοι πάντως έχουν ένα μοτίβο. Πρέπει να ξεφωνήσουν, να ξεκαρφώσουν τους υπάρχοντες πολιτικούς. Εκεί χάνεται το μέτρο. Ο Πολιτικός Πολιτισμός που επαγγέλλονται πάει περίπατο. Αισχρές συμπεριφορές επιπέδου Τρούμπας. Υβριστικές συμπεριφορές απαράδεκτες. Όλα συγχωρούνται μπροστά στην πόρτα της εξουσίας.

   Που είναι μέσα σε όλα αυτά ο Έλληνας πολίτης; Όλοι οι «μεταρρυθμιστές» λειτούργησαν ως κλειστές ομάδες. Δημιούργησαν ένα κίνημα, ένα κόμμα το οποίο θεωρείται ιδιοκτησία τους. Έχουν γράψει τις περίφημες «Καταστατικές αρχές» ή «θέσεις» του κόμματος. Τις διαβάζει κάποιος που ενδιαφέρεται και βλέπει θεωρητικά κείμενα που τα βρίσκει κάποιος στο διαδίκτυο. Copy Paste με ελάχιστες παραλλαγές, όμορφα λόγια γεμάτα υποσχέσεις. Ψάχνουν για εθελοντές να στελεχώσουν τις ομάδες εργασίας τους. Να πείσουν τον κόσμο για το δίκαιο των απόψεων τους. Οι πολίτες προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει. Αλληλοκαρφώματα, διαμαρτυρίες, μηνυτήριες αναφορές για εγκληματικές ενέργειες, μεγαλοστελέχη που κατηγορούν την κίνηση από την οποία απεχώρησαν και υπερθεματίζουν την νέα κίνηση που συμμετέχουν. Στρατηγοί φεύγουν από ένα κόμμα, στρατηγοί αναλαμβάνουν στο άλλο. Είναι σαν τις μεταγραφές των μάνατζερς. Παίρνουν και μπόνους θέσης για να αλλάξουν στρατόπεδο.

   Εγωισμός υπέρμετρος, απολυτότητα, ισχυρογνωμοσύνη. Κριτική δεν ανέχονται από κανέναν. Ξαφνικά έγιναν χειρότεροι από τους πολιτικούς που θέλουν να αντικαταστήσουν και να στείλουν σπίτι τους. Ο οίστρος, η έπαρση, η έξαψη της εξουσίας έχουν κάνει τέτοιο μπόλιασμα που δεν διακρίνουν καθαρά πλέον τα πράγματα. Δεν βρίζουν πλέον μόνο τους Πολιτικούς. Βρίζουν κάθε πολίτη που εναντιώνεται με τις απόψεις τους. Βρίζουν την ιδεολογία, την πολιτική καταγωγή των πολιτών. Κανείς δεν εμφανίστηκε από παρθενογένεση. Όλοι κάπου είναι στον πολιτικό χάρτη, όλοι χειροκρότησαν και ψήφισαν κάποιους. Πιστεύει κανείς ότι όταν ένας άνθρωπος έχει δώσει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του σε μία παράταξη, μπορεί να την διαγράψει σε μία στιγμή ή γιατί του το ζητάει κάποιος μεταρρυθμιστής; Πιστεύει κανείς ότι μπορεί κάποιος να αλλάξει ιδεολογία, να αλλάξει την οπτική που βλέπει τα πράγματα; Πιστεύει κανείς ότι μπορεί κάποιος να πει ότι έκανε λάθος σε όλη του την πολιτική διαδρομή γιατί κάποιοι έκαναν ασχήμιες; Το Πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης επί 38 χρόνια ψηφιζόταν από την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Με μαθηματική σκέψη λοιπόν όλοι είναι συνυπεύθυνοι για την σημερινή τραγική κατάσταση. Δεν κερδίζεται η συμπαράσταση και η ψήφος του πολίτη βρίζοντας τον, βάζοντας τον στο σκαμνί μαζί με τους αποχωρούντες πολιτικούς. Δεν κερδίζεται ο πολίτης με αλαζονικές συμπεριφορές ανάλογες των προηγούμενων πολιτικών.                                                 

   Ο σεβασμός στην ιστορία και την προηγούμενη ζωή του καθενός είναι απαραίτητη προϋπόθεση συναίνεσης. Υπάρχει το τεκμήριο της προσωπικής ευθύνης. Λάθη, παραλείψεις, ευθύνες πολιτικές και ποινικές υπάρχουν. Οι ιδεολογίες όμως και οι πολίτες, δεν μπορούν να μπαίνουν στον μύλο των προσωπικών πολιτικών συμφερόντων.

 Κάπου εδώ τα «μεταρρυθμιστικά»  κόμματα έχασαν το βηματισμό τους. Η διεκδίκηση της εξουσίας, η δημοσιότητα, τα φώτα, η αναγνωρισημότητα, το εγώ λειτούργησαν καταλυτικά παντού. Χάθηκαν οι αξίες, ο σεβασμός, η ηθική σε πολλές περιπτώσεις. Οι πολίτες μούδιασαν. Δεν είναι ποτέ δυνατόν αυτό που έρχεται να είναι χειρότερο από αυτό που θέλουν να αλλάξουν. Κατάλαβαν ότι όλα τα προβλήματα έχουν τον ίδιο παρονομαστή. Τον ίδιο τον άνθρωπο. Είναι κατ’ εξοχήν η εποχή των προσωπικών διαδρομών ανθρώπων στην Πολιτική σκηνή. Αν δεν λείψει ο προσωπικός εγωισμός, τα ίδια συμφέροντα, η αλαζονεία της εξουσίας δεν πρόκειται να  βελτιωθεί τίποτε στην Ελληνική Πολιτική σκηνή. Πρέπει να υπάρξει σεβασμός στους πολίτες και τις επιθυμίες τους. Οι αλαζονικές συμπεριφορές καταδικάζονται από όλους γιατί στερούν το δικαίωμα του ονείρου και της πραγματικής βελτίωσης της κατάστασης από τους Έλληνες.
   Σε άλλη περίπτωση θα κληθεί το υπάρχον Πολιτικό σύστημα να κάνει εσωτερική αυτοκάθαρση και να παραμείνει κυρίαρχος του Πολιτικού παιχνιδιού. Και αυτό δείχνει πλέον να είναι η πιθανότερη εξέλιξη.   

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2013

Η ξεφτίλα του Ρωμιού!!

Τι "παλιοφυλή" είμαστε τελικά εμείς οι Ρωμιοί!!!!!


Όλες οι "πέννες" σήμερα έχουν ένα θέμα.

Τον τέως Δήμαρχο θεσσαλονίκης. Όλοι ήταν λοιπόν ρεπορτερς ολκής, όλοι είχαν καταλάβει τι γινόταν, όλοι έγραφαν αλλά δεν τους άκουγαν. Με μύτες υγρές, ως λαγωνικά, ωσφρένονταν τα σκάνδαλα, τις ρεμούλες. Τρέχουν πανικόβλητοι να γράψουν ένα κείμενο για να μπεί σε μια εφημερίδα, σε ένα blog, να φανεί το μεγαλείο τους.

Μαζί με τον Βασίλη, περίλαβαν και τον Πανίκα. Ένας είναι ο Πανίκας. Έτοιμος είναι και ο άλλος για τα Διαβατά. Θα πάει να κάνει παρέα στον Βασίλη. Παρέα τα έκαναν, λένε και γράφουν όλοι.

Κάνω μια αναδρομή. Δύο Πρωταθλητές στίβου με την Εθνική Ελλάδας.

Παπαγεωργόπουλος: 8 χρόνια Βουλευτής, 12 χρόνια Δήμαρχος = 20 χρόνια, αίγλη, μεγαλεία, εξουσία.

Ψωμιάδης: Δημοτικός Σύμβουλος απο 1982, Βουλευτής απο το 1990 εως 2002, κατόπιν Νομάρχης. Μετά Περιφερειάρχης μέχρι πέρισυ. Διεκδικητής της αρχηγείας του κόμματος της Ν.Δ. Σήμερα έτοιμος για το κόμμα "Πατρίδα".

Όλοι όσοι σήμερα ψηφουλκούν εναντίον τους, για 20-25 χρόνια τους έγλυφαν ασύστολα. Σπρώχνονταν για μια φωτό μαζί τους. Έδιναν ρέστα για μια προσωπική συνέντευξη. Τώρα τους έχουν στην Ρωμαική αρένα.

Υπόθεση εργασίας!!!!

Προχωρά το κόμμα του ο Ψωμιάδης. Κάνει τις συμμαχίες του, τα κόλπα του. Αύριο βρίσκεται να έχει ένα κόμμα που μπαίνει στην Βουλή και μπορεί να έχει ρυθμιστικό ρόλο. Τι θα κάνουν οι σημερινοί "διώκτες", τα λαγωνικά που τα ξέρουν όλα;;;

Θα πάνε να τον ξαναγλύφουν, όπως έχουν μάθει 30 χρόνια τώρα.

Γιατί έτσι είναι μαθημένος ο Ρωμιός. Στην ξεφτίλα....

ΖΕΑ - ΖΕΙΑ ΤΟ ΑΛΕΥΡΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ , ΧΩΡΙΣ ΓΛΟΥΤΕΝΗ







ΕΙΚΟΝΑ: Άδης και Περσεφόνη κρατούν ζειά

Oμάδα επιστημόνων έφθασε εις τήν Θεσσαλονίκην, [...] όπου εύρισκες τότε ανθρώπους άπό όλες τις φυλές ...

Ηρεύνησε προσεκτικά και έδημοσίευσε τό 1922 [...] τό πρώτο σύγγραμμα διά τις ομάδες αίματος και τις ιδιαιτερότητες εκάστης.

Οί Έλληνες είναι κατά πλει­οψηφία "0" ομάδος και οί υπόλοιποι "Α" ομάδος.

Oί Χάζαροι είναι "Β" ομάδος κ.λπ.

Αρχάς του 1923 στέλνουν εις τήν Θεσσαλονίκη ένα ζευγάρι ιατρών διά νά εξετάσει τήν διατροφήν τών Ελλήνων - επηρεασμένη άπό τόν Ιπποκράτη - ό όποιος έλεγε εις τους ασθενείς "φάρμακο σου είναι ή τροφή σου".

Άρα αυτοί έσκέφθησαν [...] έχει καθιερώσει εις τόν Έλληνα υγιεινή διατροφή.

Ποία είναι όμως ή βασική τροφή; Οί ερευνηταί κατέληξαν σύντομα, ότι βασική τροφή τών Ελλήνων είναι τό ψωμί. Τό ψωμί όμως τών Ελλήνων ήταν από Ζειά και όχι άπό σιτάρι. Είς τά χημικά εργαστήρια συνέκριναν γρήγορα αλεύρι άπό Ζειά και Σιτάρι, καί μέχρι τό 1926 διαπιστώνουν ότι:

« Είς τόν εγκέφαλο του ανθρώπου υπάρχει ένας αδένας μεγέθους διδράχμου τόν όποιον ονόμασαν "Αμυγδαλή" ή "Αμύγδαλα". Αυτός ό άδήν δημιουργεί τήν μνήμην καί τήν φαντασίαν είς τους ανθρώπους με 300 διαφορετικές πρωτεΐνες (Αμινοξέα). Αυτές οί πρωτεΐνες διά νά συνδεθούν μεταξύ των καί νά δημιουργήσουν τά συμπλέγματα της μνήμης, καί νά διατηρηθούν αυτά είς τόν χρόνον, χρειάζονται μίαν δύναμιν - μίαν κόλλα - διά νά κολλήσουν (λεπτομέρειες περί μνήμης είς τό "Αφύπνισις"). Αυτήν τήν κόλλα τήν προσφέρουν οί τροφές μας καί τήν ονομάζουμε πρωτεΐνη στηρίξεως , πού σημαίνει συγκόλλησις , καί σταθεροποίησις τής μνήμης.»



Τό ψωμί πού τρώμε άπό τό Σιτάρι έχει τελείως διαφορετικές πρωτεΐνες στηρίξεως άπό τό ψωμί άπό τη Ζειά. Εδώ ακριβώς έγκειται καί ή διαφορά τους. Είς τό Σιτάρι υπάρχει άφθονη ή γλουτένη. Η γλουτένη είναι μία ισχυρή κόλλα καί χρησιμοποιείται ώς φυσική κόλλα ύπό τών ανθρώπων στην καθημερινή ζωή των. Η γλουτένη όμως ώς πρωτείνη - στηρίξεως- (συγκόλλησις) τών πρωτεϊνών του εγκεφάλου διά τήν δημιουργίαν τής μνήμης είναι καλή μέν - διότι δημιουργεί ίσχυράν μνήμην - αλλά περιορισμένην διότι συγκολλά περισσότερες πρωτεΐνες των απαιτουμένων και περιορίζει τό απόθεμα αυτών.

Αποτέλεσμα είναι να περιορίζει την μνήμην εις πολύ λίγες εικόνες.

Έτσι καταστρέφει τήν φαντασίαν και τό δημιουργικό πνεύμα.

Είναι δε εγκληματική, διότι έμμεσα καταστρέφει τήν ύγείαν και τό πνεύμα, τήν πρόοδον και τον πολιτισμόν του ανθρώπου.



Η γλουτένη του σιταριού καταστρέφει τήν ύγείαν, τό πνεύμα, τήν μεγαλοφυίαν, τον πολιτισμόν της άνθρωπότητος διότι ώς ισχυρή κόλλα έπικολλάται εις τά τοιχώματα όλων τών αγγείων πού διέρχεται, πεπτικούς σωλήνες, έντερα, φλέβες, αρτηρίες κ.λπ.

Ένεκα τούτου παρακωλύει τήν σωστήν πέψιν, κενώσεις και κυκλοφοριαν του αίματος, μέ τις αντίστοιχες επιβαρύνσεις είς τήν ύγείαν.

Είς τόν εγκέφαλον - ώς πρωτεΐνη στηρίξεως - κολλά ισχυρά τις πρωτεΐνες τής μνήμης μέ αποτέλεσμα, ό,τι παραστάσεις και ιδέες έβίωσεν τό παιδί είς τήν ήλικίαν 3-7 ετών, όσο λανθασμένες κι'άν είναι - όσο πιό δυνατές, και ξεκάθαρες αποδείξεις περί πλάνης του, κι'άν του παρουσιάσεις αργότερα - δεν πρόκειται ώς ενήλικας νά άπορρίψη τις αποθηκευμένες μνήμες, και δοξασίες του περί θεού, πολιτικής, κ.λπ. ! Δι'αυτό ακριβώς οί θρησκείες, οι Δικτάτορες, οι έξουσιασταί μας, μέ διάφορα τεχνάσματα καί ωραία λόγια, προσπαθούν νά ποδηγετήσουν τά παιδιά άπό μικρή ηλικία, και έσοφίστηκαν τά κατηχητικά, τις πολιτικές νεολαίες. Οί Δικτάτορες καί οί Τραπεζίτες είσήγαγον τήν πολιτικήν είς τά σχολεία μέ πρόφασιν - δήθεν - τήν προπαρασκευήν ενήμερων πολιτών ενώ στην ουσία εκπαιδεύουν τυφλούς δούλους του τραπεζικού συστήματος ! Όποιος από εσάς πιστεύει είς τήν ανεξάρτητον σκέψιν τών ανθρώπων, ας άγωνισθή διά τήν κατάργησιν του συνδικαλισμού είς όλα τά σχολεία, πλην πανεπιστημίων. Επομένως ή γλουτένη του σιταριού είναι καί η τροχοπέδη τής εξελίξεως καί του πολιτισμού. Ταυτοχρόνως, τροχοπεδεί και τήν έλευθέραν σκέψιν, καί πνευματικήν άνοδον του άνθρωπου και τόν καθιστά δούλον του ιερατείου, του κατεστημένου, διότι αγωνίζεται και θυσιάζεται δια αξίες πού του ενέπνευσαν τά οργανωμένα συμφέροντα, και όχι η φύσις. Είναι όλοι οι αγώνες του εναντίον των φυσικών νόμων. Αντίθετα η πρωτεΐνη στηρίξεως της Ζειά (πληθυντικός Ζειαΐ), διασπάται από τά ένζυμα και αφομοιώνεται σάν καλή τροφή άπό τόν οργανισμό. Αυτό τό χαρακτηριστικό της, την κάνει πολύτιμη εις τόν ανθρώπινο οργανισμό.

Διότι ενώ χρησιμεύει ώς πρωτεΐνη "στηρίξεως" (συγκόλλησις - σταθεροποίησις) εις τις πρωτείνες μνήμης του εγκεφάλου - δεν μπλοκάρει αυτόν - δέν δημιουργεί σταθερές και άναλοίωτες ενώσεις σάν βαρύδια στον έγκέφαλον - ώς η γλουτένη του σιταριού - και αφήνει τόν εγκέφαλο νά λειτουργή ελεύθερα, νά συλλαμβάνη, νά σκέπτεται νέες ιδέες, δοξασίες νά δημιουργεί όνειρα, φαντασία, επιστήμη, κ.λπ. Οί αρχαίοι Έλληνες τό εγνώριζαν πολύ καλά αυτό δι' αυτό εκτρέφοντο μόνο μέ Ζειά εγνώριζαν ότι η Ζειά τρέφει τό πνεύμα. Αυτό μας τό λέει ό Αισχύλος εις τό ύμνον του προς τήν Δήμητρα: "Δήμητερ ή θρέψασα τήν έμήν φρένα είναι με άξιον τών σων μυστηρίων" (Αισχύλος).





Επίσης δέν φράσσει τά αγγεία πού διέρχεται, φλέβες, αρτηρίες, κ.λπ.

Δέν παρουσιάζει τις πολλές ασθένειες πού παρουσιάζει η γλουτένη.

Έπί πλέον ή Ζειά περιέχει άφθονα βιταμίνη Ο και πολλά ιχνοστοιχεία, πού χρειάζεται ό οργανισμός μας συν τό άμινοξύ "Λυσίνη" - τό πολυτιμωτατο συστατικον δια τόν οργανισμό μας - πού σήμερα οί άνθρωποι τό αγοράζουμε πανάκριβα ώς συμπλήρωμα τής διατροφής μας ένώ θά τό είχαμε άπό τό ψωμί της Ζειάς δωρεάν ! Η Ζειά:

1.- Βοηθάει στην άπορρόφησιν τών θρεπτικών συστατικών Ca, Mg, κ.ά.

2.- Καταστέλλει τις φλεγμονές πού χρονίζουν στον οργανισμό καίκαταστρέφουν τα υγιή κύτταρα.

3.- Καταστέλλει τα ένζυμα του καρκινικού κυττάρου (εμποδίζει τήν ανάπτυξιν και μετάστασιν του καρκίνου).

4.- Περιέχει τό βασικό αμινοξύ Λυσίνη (Lycin), πού ενισχύει τό ανοσοποιητικό σύστημα και είναι τό βασικό στοιχείο στην βιοχημική λειτουργία του εγκεφάλου. Έκτος των ανωτέρω, τά άρτοπαρασκευάσματα άπό αλεύρι Ζειάς είναι εύγεστα καί άσυγκρίτως νοστιμότερα άπό τά αντίστοιχα μέ αλεύρι σιταριού.

Έάν μέν φάτε ψωμί, ή μακαρόνια άπό Ζειά, θά ερωτήσετε: "τον κρέμασαν οι Έλληνες αυτόν που τους έστέρησε αυτήν τήν ασύγκριτη άπόλαυσιν;" Θά πάρετε δέ τήν άπάντησιν: "ότι, του στήνουν συνεχώς ανδριάντες σέ πλατείες, στην Βουλή, και δίδουν τό όνομα του στις λεωφόρους γιά νά μην τό ξεχάσουν ποτέ!"

Καί τότε θά διερωτηθήτε: τί φταίει;

Νά φταίει άραγε η μεγάλη πανουργία καί εμπειρία των κοσμοκρατόρων μόνον, ή μήπως η δουλικότης των μωροφιλόδοξων, και λοιπών οργανωμένων στις μυστικές εταιρείες των;

Νομίζω πώς όλα αυτά δέν θά ήσαν αρκετά νά τυφλώσουν τον λαό μας καί δέν θά έπετύγχανον, εάν δέν υπήρχε τό ακαλλιέργητο, τό πρωτόγονο ΕΓΩ του, τό όποιο αντιδρά σκληρά, καί δέν δέχεται τό αντίθετο! Όσο καθαρά κι'άν απόδειξης τήν πλάνην του. Μέ τό ακαλλιέργητο ΕΓΩ δέν δύναται νά παραδεχθή ότι οί γονείς του έπλανήθησαν, διότι τότε αισθάνεται ότι μειώνεται ή προσωπικότης του καί τό κύρος του, ένώ τό καλλιεργημένο ΕΓΩ - όταν πεισθή ότι έπλανήθη - τό παραδέχεται αμέσως μέ ψηλά τό κεφάλι καί υπερήφανα διότι έτσι νοιώθει ότι είναι ισχυρό! Επειδή επεβλήθη τών ενστίκτων καί τής μικροπρέπειας ! Ερευνώντας η επιτροπή (πού αναφέραμε πιό πάνω) τό διαιτολόγιο τών αρχαίων Ελλήνων - έμεινε έκπληκτος!

Οί αρχαίοι δέν έτρωγαν ψωμί άπό σιτάρι! Τό σιτάρι τό είχαν ώς τροφή τών ζώων καί τό (ονόμαζαν πυρρό). Έτρωγαν μόνον ψωμί άπό Ζειά ή Κριθάρι καί έν ανάγκη μόνον από κριθάρι ανάμεικτο με Σιτάρι. Ό Μέγας Αλέξανδρος έτρεφε την στρατιάν του μόνο μέ Ζειά, διά νά είναι οι άνδρες του υγιείς και πνευματικά ανεπτυγμένοι. Αν οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν ψωμί άπό σιτάρι δέν θά είχαν τόσο ύψηλήν πνευματικήν άνάπτυξιν. Μόλις οι κοσμοκράτορες έδιάβασαν αυτήν τήν έκθεσιν τής επιτροπής δίδουν εντολή το 1928 νά αναιρεθή αμέσως η καλλιέργεια της Ζειάς στην Ελλάδα και μόνον στην Ελλάδα! Διά νά μειώσουν μέ το σιτάρι τήν πνευματικήν άνάπτυξιν των Ελλήνων μειώνοντας τήν άντίληψίν τους και οργανώνοντας ταπεινήν έκπαίδευσιν των παιδιών τους, καί διδάσκοντας τις πολιτικές τους εις τά σχολεία και πολιτικοποιούντες τα εις τά κόμματα που αυτοί ελέγχουν απόλυτα! Για νά ποδηγετήσουν πλήρως εις πρώτον χρόνον τους Έλληνας. Ενώ τώρα αναμειγνύοντας τους μέ αλλοδαπούς, θέλουν νά τους εξαφανίσουν τελείως! Ναι άλλα πώς θά τό επιτύχουν αυτό; Αμέσως δίδουν έντολήν είς τόν τέκνον των - τον Βενιζέλο - νά έπιστρέψη στην Ελλάδα καί νά εξαφάνιση τήν Ζειά. Οπότε βλέπουμε τόν Βενιζέλο νά έπιστρέφη στην Ελλάδα μετά άπό 8 χρόνια αυτοεξορίας του νά άνασκουμπώνεται και νά ορμά σάν λέων κατά τής Ζειάς. Μέσα σέ 60 χρόνια μόνον ήλλοίωσαν τήν πνευματικήν ύπεροχήν του σκέπτεσθαι τών Ελλήνων! Τους έκαναν αδιάφορους, άβουλους, μέ μετρίαν αντίληψιν και φιλάσθενους, καί τώρα μέ τους αλλοδαπούς επιδιώκουν τόν πλήρη εξαφανισμό τής φυλής των! Ενώ συγχρόνως ξοδεύουν δισεκατομμύρια Δολλάρια$ οι φιλεύσπλαχνοι, διά νά μην εξαφανισθούν οί οχιές, κόμπρες, πάντα καί άλλα ζώα, καί ερπετά ... Όλα τά ανωτέρω περί Ζειά, γλουτένης καί σωστής διατροφής μέ τις λεπτομέρειες, καί τάς παραμέτρους όλων αυτών, καί τήν ύγιεινήν θά τά βρήτε είς τά εμπνευσμένα, καί καλομελετημένα βιβλία "Τό Όλον", καί τό «ΌΛ-ΟΝ». Ένα βιβλίο γιά τήν "ΊΑΣΗ", του πρωτοποριακού μελετητή Μιχάλη Γρηγορίου ...



Προς τό τέλος του 1928 ό "Εθνάρχης" μας Βενιζέλος, προφανώς μετά άπό κάποια εντολή, μέ της "Αμύνης τά Παιδιά", τυφλά εις τον νουν καί την κρίσιν, και διψασμένα τό πώς νά ευχαριστήσουν καλλίτερα τόν άρχηγόν των έκήρυξαν τόν πόλεμον κατά της Ζειάς καί - έφορμήσαντες ακαταμάχητοι - ενίκησαν νίκην λαμπράν καί εις βραχύτατον χρόνον 4 ετών - δεν υπήρχε εις την Ελλάδα ούτε ένα σπυρί Ζειάς γιά σπόρο ... Είπαν εις τόν λαό ότι ή Ζειά είναι ζωοτροφή, δι'αυτό τά λεξικά την γράφουν έκτοτε ζωοτροφή και ότι είναι βλαβερή στην υγεία ... Αυτό τό πρόβαλαν έντονα τά ΜΜΕ καί σέ 4 χρόνια έξηφανίσθη η Ζειά! Όλοι οί Έλληνες εγκατέλειψαν τήν Ζειά μόνον ένας άπό όλους κράτησε σπόρο Ζειάς ... Καί σήμερα 2010 καλλιεργεί Ζειά μόνον ένας - ό Γ.Α. είς ένα χωριό, καί κατασκευάζει μακαρόνια άπό αλεύρι Ζειάς τά όποια είναι υπερβολικά νοστιμώτερα άπ'τά μακαρόνια του σίτου. Τήν έπιθεσίν του κατά τής Ζειάς ό "εθνάρχης" μας τήν ήρχισε μέ τήν αθρόα εισαγωγήν αλεύρων σίτου ύπό τών φίλων του.

Οί φίλοι του έγιναν πάμπλουτοι καί έξέσπασε τότε τό μέγα διά τήν έποχήν, και γνωστό ώς "Σκάνδαλο τών αλεύρων". Μέσα είς 4 χρόνια οί Έλληνες είχαν ξεχάσει τήν Ζειά τελείως καί οί φίλοι του Βενιζέλου έγιναν δισεκατομμυριούχοι άπό τήν εισαγωγή τών αλεύρων του σίτου ... Άν σήμερα θελήσετε νά το επαναλάβετε αυτό γιά τό σιτάρι, ή το κριθάρι, ή κάτι άλλο - δέν θά τό πετύχετε ούτε σέ 50 χρόνια ... Τόσο πολύ είχε τυφλώσει καί πειθαρχήσει ό Βενιζέλος τους οπαδούς του! Αυτό βέβαια είναι εχθρική ψυχολογία. Θέλουν τους οπαδούς τους τελείως τυφλούς στην σκέψιν καί δούλους. Καί δέν ήρκέσθη μόνον είς τήν έξαφάνισιν του σπόρου ό "εθνάρχης" μας επέτυχε νά σβήση τήν Ζειά από τήν μνήμην καί τήν γλώσσαν τών Ελλήνων! Αυτό θά πή τέλειον έγκλημα. Αποδείξεις: Εσείς έγνωρίζατε τήν λέξιν "Ζειά" πριν λίγα χρόνια, όταν ήρχισε νά προβάλεται άπό εμάς στά κανάλια; Εύρήκατε τήν λέξιν σέ λεξικό πού συντάχθηκε μετά τό 1930; Δεν θά τήν εύρητε, μήν ψάχνετε. Άλλα κι'άν κάπου τήν εύρητε, θά τήν έξηγεί ώς ζωοτροφή ... Μόνον εις τυχόν ανατυπωθέντα παλαιά λεξικά θά τήν εύρητε, ή εις τό των Άγγλων "LINDELL & SCΟΤΤ"(Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon) τό όποιον δέν τήν εξηγεί σωστά. Εις τό "ΗΛΙΟΣ" πού είναι πιό ενήμερο και σοβαρό λεξικό γράφει: "Ζειά ή Ζέα ... τήν Ζέαν τήν μάϊδα πού είναι ό γνωστός αραβόσιτος και κοινώς αραποσίτι". Αραβόσιτος όμως είναι κοινώς τό Καλαμπόκι. Η Ζειά όμως, ώς φυτό είναι κάτι σάν σιτάρι και κριθάρι δέν έχει καμμία σχέσιν στην όψιν μέ τό καλαμπόκι, άλλα και τό σπυρί του είναι ώς του σιταριού, πιό πεπλατυσμένο καί χονδρό. Η Ζειά μέ τον Σΐτον είναι όπως η Νερατζιά μέ τήν πορτοκαλιά. Αν άπό άπόστασιν 50-1ΟΟμέτρων κοιτάζεις τήν Νερατζιά, είναι όμοια μέ τήν πορτοκαλιά. Καί τό νεράτζι μέ τό πορτοκάλι - ένώ έξωτερικώς είναι όμοια - εις τήν πραγματικότητα έχουν μεγάλες διαφορές εις τά συστατικά των. Αυτό ακριβώς συμβαίνει καί μέ τους σπόρους της Ζειας και του Σιταριού. Δέν θά έκανε ό Ι. Πασσάς αυτό τό λάθος, έάν δέν έξηφάνιζε και τήν βιβλιογραφία περί Ζειά ό "εθνάρχης" μας, όπως ό Σαούλ-Παύλος τήν βιβλιογραφία των αρχαίων Ελλήνων. Εκεί όμως πού έμεινα εμβρόντητος είναι όταν διάβασα τήν "Οδύσσεια" ραψωδία δ' (4)-603-604, τό αρχαίο: "Ω έν μέν λωτός πολύς, έν δέ κύπειρον πυροί τε ζειαί τε ίδ' εύρυφυές κρίλευκον". Ό Κ. Δούκας ερμηνεύει: "όπου υπάρχει τριφύλλι πολύ, καί κύπερι, καί σιτάρια καί ζωοτροφές κι'εύρύφυτο κριθάρι λευκό". ΑΜΑΝ! ... Ό κ. Δούκας ό έκλεκτώτερος ερμηνευτής έκανε λάθος; Ένώ οί "Ελληνες χρησιμοποιούσαν πυρούς (σιτάρια) γιά ζωοτροφές καί τήν ζειά γιά ψωμί, ερμήνευσε τήν ζειά ώς ζωοτροφές διότι ό Βενιζέλος είχε εξαφανίσει από τήν βιβλιογραφίαν καί άπό τήν μνήμην τών Ελλήνων τήν ζειά ή ζέα. Τό δημητριακό Ζειά η φύσις τό έδώρισε είς τους λαούς του Αιγαίου. Αργότερα οί Έλληνες μετανάστες τό μετέφεραν καί είς άλλες χώρες. Τό σιτάρι ήτο φυσικό δημητριακό τών βορείων περιοχών. Οί Έλληνες τό έφεραν είς τήν Ελλάδα καί τό έκαλλιέργησαν ώς ζωοτροφή, αρκετά χρόνια πρό του Τρωικού Πολέμου, όταν ήρχισαν τό εμπόριο μέ τις βορείως του Ευξείνου Πόντου χώρες. Οι Βόρειοι λαοί αντί χρημάτων, που δέν είχαν, έπλήρωναν τα είδη πού ήγόραζαν άπό τους Έλληνας έμπορους μέ σιτάρι και έτσι ήλθε εις την Ελλάδα τό σιτάρι. Εις τό διαδίκτυο, έάν γράψετε τήν λέξιν "Ζειά", θά εκπλαγείτε. Θά διαβάσετε πάρα πολλά, εις τήν παράγραφο "ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ" (ύμνοι Όρφέως, Ομηρικά έπη, Μύθοι), διαβάζουμε: «Ή πόλη τών Αθηνών ονομαζόταν και Ζείδωρος, διότι έπί του εδάφους της έκαλλιεργειτο έκτος άπό τήν έλαία και τό δημητριακό ζειά. Τό ζειά μέ τό ζήτα δηλώνει ζωή, μέ τό εψιλον γιώτα τήν μακρά πορεία και μέ τό άλφα - που είναι τό πρώτο στοιχείο - τό άριστον, τήν παρουσία του Αιθέρα (τό στοιχείο πού βρίσκεται παντού και δομεί τά πάντα είναι ό Αιθέρας), άρα ζειά σημαίνει μακροζωία». Τήν Ζειά φορτοεκφόρτωναν άπό ένα λιμάνι του Πειραιώς που έξ'αυτής έλαβε τό όνομα Ζέα και μέχρι σήμερα τό λιμάνι ονομάζεται Ζέα.

Και τώρα πώς επεβλήθη ή ζειά νά ερμηνεύεται εις ορισμένα λεξικά ώς ζωοτροφή. Εις τό διαδίκτυο χειριζόμενοι τήν λέξιν "Ζειά" εις τήν ΙΛΙΑΔΑ - ραψωδία Ε, στίχοι 121-240 διαβάζουμε: «...παρά δέ σφίν έκάστω δίζυγες ίπποι έστάσι κρί λευκόν έρεπτόμενοι και όλύρας» (195). Πιό κάτω ό μεταφραστής, ελαφρά τή συνειδήσει, ή καλοπληρωμένος μεταφράζει: «...εις κάθε αμάξι είναι σιμά ζευγαρωτά πουλάρια, στέκουν και τρώγουν τήν ζειά και τό λευκό κριθάρι». Έδώ δολοφονείται ή Ζειά, διότι ό μεταφραστής, μεταφράζει τήν ζωοτροφή "όλύρας" εις "ζειά". Οι μεταγενέστεροι αντιγράφουν από αυτό ζειά=όλύρας=ζωοτροφή, ένώ ό Όμηρος εγνώριζε και τά δύο - ζειά και όλύρας - και έγραφε πάντα τό ορθόν, αυτό που ήθελε και έπρεπε νά διδάξη. Εδώ γράφει σαφώς: «κρι λευκόν έρεπτόμενοι και όλύρας». Όχι ζειά, όπως ελαφρά τήν συνείδησιν και βαρυτάτην άγνοια γράφουν οι μεταφρασταί. Από τις έρευνες που έκανα, κατέληξα ότι όλύρα ώνόμαζαν τόν σημερινόν Όροβον κοινώς ρόβην ή τό ρόβι. Πρόκειται διά τήν πιό δυνατή κι'αγαπητή εις τά ζώα τροφή. Ομοιάζει μέ τό βίκο (άγριαρακά). Είναι ή πιό θρεπτική τροφή τών ζώων, άλλα είναι βλαβερή διά τόν άνθρωπον.

Η όλύρα εκαλλιεργείτο από αρχαιοτάτων χρόνων εις την Ελλάδα ως ζωοτροφή. Ήτο μεσογειακό φυτό (Λεξικό "ΗΛΙΟΣ", λήμμα Όροβος). Είναι λογικόν νά κατάληξη μέ τόν χρόνο ή όλύρα εις όροβο. Εις τό λεξικό "LINDELL & SCΟΤΤ" θά τήν βρήτε ώς Σίκαλιν η Αγριοσίκαλιν αυτήν τήν σύγχυσιν έκαλλιέργησαν οι φιλέλληνες ... διά νά ξεχάσουμε τήν Ζειά. Η Ζειά καλλιεργείται σήμερα εις πολλές χώρες τής Ευρώπης και εις τόν Καναδά εις μεγάλην εκτασιν, φέρει δέ όνομα ανάλογο τής γλώσσης έκαστης χώρας. Οι Ιταλοί τήν ονομάζουν Faro, οί Γερμανοί Dingel, κ.τ.λ. Οί Έλληνες εισάγουμε σήμερα αλεύρι Ζειά άπό τήν Γερμανία μέ τό όνομα "Ντίνγκελ", ώς μή περιέχον γλουτένη - αντί 6,45 Εύρώ - ήτοι τό αγοράζουμε Δέκα φορές άκριβώτερα άπό τό σιταρένιο !





Θρεπτική Αξία της Ζειάς/Ζέας/Βρώμης

Η βρώμη περιέχει ανά 100 γραμμάρια :



Ενέργεια 1,628 kJ (389 kcal)

Υδατάνθρακες 66.3 γραμμάρια

Διαιτητικές ίνες 10.6 γρ.

Λιπαρά 6.9 γρ.

Πρωτεΐνες 16.9 γρ.

Βιταμίνη (B5) 1.3 mg (26%)

Βιταμίνη (B9) 56 μg (14%)

Ασβέστιο 54 mg (5%)

Σίδηρο 5 mg (38%)

Μαγνήσιο 177 mg (50%)

β-γλυκάνη 4 γρ.



Τήν Ζειά φορτωεκφόρτωναν άπό ένα λιμάνι του Πειραιώς που έξ αυτής έλαβε τό όνομα Ζέα, και μέχρι σήμερα τό λιμάνι ονομάζεται : Ζέα !( ZEA - MARINA)

Οί Έλληνες εισάγουμε σήμερα αλεύρι Ζειά άπό τήν Γερμανία μέ τό όνομα Ντίνγκελ, ώς μή περιέχον (δήθεν) γλουτένη, αντί 6,45, ήτοι τό αγοράζουμε δέκα(10) φορές άκριβώτερα άπό τό σιταρένιο.

Η θρεπτική του αξία είναι αδιαμφισβήτητη, άλλωστε δεν είναι τυχαίο που η ετυμολογία της λέξης "ζείδωρος" (αυτός που δωρίζει ζωή) προέρχεται από αυτό το δημητριακό. Ζει (ζειαί (πληθυντικός του ζειά)) + δώρος (δώρον) .

Οι έρευνες αυτές έδειξαν ότι η Ζέα περιέχει 40% περισσότερο Μαγνήσιο από τα άλλα δημητριακά.

Το συστατικό αυτό βοηθά στην αντιμετώπιση των κραμπών που εμφανίζονται συνήθως μετά από πολύωρη ποδηλασία.

Το Μαγνήσιο επιπλέον ενεργοποιεί τις ενζυματικές διαδικασίες του μεταβολισμού.

Περιέχει δε υψηλά ποσοστά του αμινοξέος Λυσίνη που καθιστά τα ζυμαρικά που παράγονται από τη Ζέα, ιδιαίτερα εύπεπτα.

ΑΛΕΥΡΙ ΖΕΑΣ Αντωνόπουλου



Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013

Πολιτική αντιμετώπιση της Κρίσης στο 2013

ΠΩΣ θα ξεκινήσει η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ της κατάστασης;


Ρωτήθηκα από αγαπητό φίλο με σοβαρή πολιτική σκέψη: Ποιό Πολιτικό Σύστημα μπορεί να μας βγάλει από το σημερινό ποιτικό - κοινωνικό τέλμα;

Ας προσπαθήσω να δώσω μία απάντηση:

Οι σημερινές κομματικές στρατιές σίγουρα ΟΧΙ.

Οι μεταρρυθμιστικές ομάδες και κινήσεις δείχνουν να είναι ακόμη σε εμβρυακή φάση. Πολύ μακράν από το να συστήσουν κάποια σοβαρή εναλλακτική λύση.

Θεωρώ ότι πρέπει να παίξουν ρόλο κάποιοι απο την νεώτερη γενιά πολιτικών, κάποιοι από τους οποίους, αν τους αφήσουν να βρούν χώρο και αρθρώσουν λόγο, μπορεί να εξελιχθούν σε Ηγετικές φυσιογνωμίες της νέας Πολιτικής σκηνής.

Θα πω και πάλι όμως ότι ΔΕΝ πρόκειται τιποτε να ευδοκιμήσει αν δεν δω εντυπωσιακή ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ απο την Επιχειρηματική Τάξη και δη την Παραγωγική Μεταποιητική. Μόνο αυτοί μπορούν να στηρίξουν παραγωγική βάση, να αναστρέψουν την ανεργία, να δώσουν όραμα στη νέα γενιά για να μην μεταναστεύει, να υποχρεώσει τους πολιτικούς να αλλάξουν συμπεριφορά, να δώσουν μία άλλη εικόνα στους συνδικαλιστές, να ταρακουνήσουν τις Δημόσιες Υπηρεσίες να παράξουν έργο.

Η Δικαιοσύνη έχει μεγάλο ρόλο, αν εξασκήσει την εξουσία της προς ώφελος της Κοινωνίας και του Πολίτη.

Τέλος οι Επιστημονικοί φοείς, ας αναλάβουν τις ευθύνες και τον ρόλο που πρέπει να παίξουν στην επόμενη μέρα.

ΔΕΝ μπορεί, από μόνο του το Πολιτικό Σύστημα, να ανανεωθεί. Φωτισμένη ΗΓΕΣΙΑ και άνθρωποι με θάρρος, πειθώ, γνώσεις, εμπειρίες πρέπει να ενεργοποιηθούν σε Συλλογική, Ομαδική προσπάθεια ΑΜΕΣΑ.

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013

ΑΞΙΟΙ και ΑΝΑΞΙΟΙ


 

   Πριν από 21 χρόνια επικοινωνήσαμε με γνωστότατη πολυεθνική εταιρία συμβούλων, προκειμένου να βρούμε πρόγραμμα αξιολόγησης 20 στελεχών της διαρκώς αναπτυσσόμενης οικογενειακής επιχείρησης. Ήλθαν στελέχη της εν λόγω εταιρίας, πήραν τα στοιχεία που ζήτησαν για την εταιρία και το προσωπικό. Μετά από ένα μήνα μας ενημέρωσαν ότι είναι έτοιμοι και θα μας έφερναν οι ίδιοι στις εγκαταστάσεις μας τα test αξιολόγησης.

   Η ιδιότητα μου, ως Διευθύνοντα Συμβούλου μίας οικογενειακής αναπτυσσόμενης επιχείρησης, με όλα τα θετικά και αρνητικά σημεία, έπρεπε να έχει ως στόχο την εξέλιξη της εταιρίας σε Ανώνυμη Εταιρία, διευθυνόμενη από ικανά στελέχη και όχι αποκλειστικά απο τα μέλη της οικογένειας. 

   Απαίτησα λοιπόν, η αξιολόγηση να γίνει για όλους, συμπεριλαμβανομένων και των μελών της οικογένειας και εμού βεβαίως και να παραμείνουν στην Διοίκηση οι ικανότεροι. Άλλως να προσλαμβάνονταν στελέχη από την ελεύθερη αγορά. Τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων θα παρουσιάζονταν, από την Εταιρία Συμβούλων στον Πρόεδρο και Πατριάρχη της οικογένειας.

   Τα test δεν έγιναν ποτέ για έναν και απλό λόγο. Ο Πατριάρχης δεν ήθελε να δημιουργήσει οικογενειακά προβλήματα, οι πιέσεις από συγγενείς μεγάλες (αν είναι  δυνατόν να μπούμε στην αξιολόγηση εμείς!!!). Τα test βεβαίως πληρώθηκαν στην εταιρία 1.500.000 δρχ (το 1991) βρίσκονται στο γραφείο μου σε τρία ντοσιέ, ως μνημείο της πρώτης μου μεγάλης αποτυχίας (έτσι τουλάχιστον την θεωρώ εγώ),  για μετατροπή της εταιρίας απο μία μικρή οικογενειακή σε μία μεσαία περιφερειακή ανώνυμη εταιρία.

   Καταλαβαίνετε, σε αντιστοιχία τώρα, πόσο δύσκολο είναι να πεις σε ένα κομματικό μηχανισμό ότι πρέπει να γίνει αξιολόγηση όλων των στελεχών;;;

   Περισσότερο καταλαβαίνετε τι είδους αξιολόγηση μπορεί να περνουν: Υπουργοί, γραμματείς, Διοικητές και Πρόεδροι Οργανισμών;

   Ας πούμε λοιπόν ότι το σάπιο πολιτικό κατεστημένο έχει άλλες μεθόδους εξέλιξης των ευνοουμένων του. Τα καινούργια μεταρρυθμιστικά "κομματάκια", που αποτελούνται από πληθώρα Στρατιωτικών, μεγαλοστελεχών κλπ μπορούν να μας πουν με ποιά κριτήρια έκαναν αξιολόγηση των προβεβλημένων στελεχών τους που μας έχουν ζαλίσει με τις μπούρδες τους και τα copy - paste από προγράμματα μεγάλων κομμάτων του εξωτερικού κυρίως ή θεωρητικές μελέτες;  Αυτοί οι Κύριοι γνωρίζουν πως γίνονται οι κρυφές (πραγματικές) αξιολογήσεις. Έχω συντάξει τέτοιου τύπου αξιολογήσεις όταν πέρασα απο κλιμάκιο της ΕΥΠ. Τώρα κανείς δεν μιλάει και όλοι αποφεύγουν τις αξιολογήσεις , ως ο διάβολος το λιβάνι. Γιατί; Γιατί θα φανεί η ανυπαρξία τους.

   Το πρόβλημα λοιπόν με το Πολιτικό Προσωπικό της χώρας ήταν πολύ σοβαρό. Τώρα γίνεται ΤΡΑΓΙΚΟ γιατί έρχονται οι μετριώτεροι να αντικαταστήσουν τους μέτριους.

   Τι έχουν να πουν οι κ.κ. Καθηγητές για τις αξιολογήσεις των στελεχών - εκπροσώπων τους;;

 

Επιχειρηματίες και Κρατισμός


 

   Κύριοι,γνωρίζετε ότι πάντα κοιτάω πρώτα το "σπίτι" μου και μετά καταγγέλλω τους άλλους.

 

   Έχω ασκήσει ΣΚΛΗΡΗ κριτική στην προηγούμενη γενιά των Ελλήνων Επιχειρηματιών και Βιομηχάνων. Επίσης έχω κρατήσει ιδιαίτερα κριτική στάση σε όλες τις Διοικήσεις του ΣΕΒ για την γενικότερη στάση συμπεριφορά του έναντι των πολιτικών και της κοινωνίας. Ποτέ δεν κατάφερε ο ΣΕΒ να γίνει μία ConfIndustria με λόγο στις εξελίξεις, κοινωνικές και πολιτικές,στην διαμόρφωση κλίματος Δημιουργικότητας και Ανάπτυξης.

   Θα ήμουν άδικος όμως αν δεν εξηγούσα γιατί οι Έλληνες Επιχειρηματίες κατέληξαν σε αυτή την στάση;

   Η στάση αυτή έγινε για δύο λόγους:

1.  η στάση της Πολιτείας και ο Κρατισμός. Μία επιχείρηση δημιουργείται για να παράγει προιόντα και ωφέλη στους Stakeholders,τους έχοντες συμφέροντα, μετόχους, εργαζομένους, πελάτες, κοινωνία κλπ. Όταν όλη η αγορά ήταν υπο Κρατικό έλεγχο, όποιος "έπερνε" μία δουλίτσα ή κάποια μεγαλύτερη εργολαβία, κοίταζε να την διασφαλίσει και για το μέλλον. Αν δεν το έκανε αυτό και έχανε την εργολαβία, θα έκλεινε την επιχείρηση την άλλη μέρα. Για το λόγο αυτό όλα γίνονταν εν κρυπτώ, πίσω από κλειστές πόρτες. Αυτό βεβαίως δεν είναι επιχειρηματικότητα, πλην όμως ήταν η αλήθεια της μεταπολίτευσης.

2.  Η στάση της Δικαιοσύνης. Κανείς επιχειρηματίας, που κατήγγειλε αυτές τις κρατικιστικές μεθοδεύσεις δεν δικαιώθηκε στα δικαστήρια. Η Ελληνική Δικαιοσύνη δεν στάθηκε στο ύψος της, Φοβήθηκε. Φοβήθηκε τον Κρατισμό και τις τοποθετήσεις ουσιαστικά των προαγωγών τους, φοβήθηκε όμως και την ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ της εποχής εκείνης. Επικαλούμαι την μαρτυρία του Υπουργού Κου Τσιπλάκου, που έχει ζήσει τα γεγονότα.

   Αυτοί οι δύο κρίσιμοι παράγοντες ήταν που ΔΙΕΛΥΣΑΝ κάθε προσπάθεια Ανάπτυξης και Δημιουργικότητας στην Πατρίδα μας.

        Δημιούργησαν αυτό το αντιπαραγωγικό κράτος, την Δημόσια Διοίκηση  που δεν μπορεί να συνεργαστεί με τον Έλληνα Πολίτη.           Δημιούργησαν αυτή την κουλτούρα στην Ελληνική Κοινωνία που περιμένει να ζεί από τα δανεικά του Ελληνικού Κράτους. Αυτού του Κράτους που Πτώχευσε και αρνούνται να το πάρουν χαμπάρι. Και περιμένουν...αργά και καρτερικά…….. περιμένουν το μάννα εξ ουρανού. Μόνο που αυτό δεν θα έλθει.

   Δεινά θα έλθουν αν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι τελείωσαν τα ψέματα.

   ΠΡΕΠΕΙ να αρχίσουμε από το μηδέν.

   Επιχειρηματίες, Πολιτικοί, Λαός, Κοινωνία.