Πέμπτη 21 Μαΐου 2015

Οι Επιχειρήσεις προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα των Social Media.

HARVARD BUSINESS REVIEW

What CEOs Have Learned About Social Media

MAY 18, 2015
What CEOs Have Learned About Social Media

RECOMMENDED

MAY15_18_31479128
When it comes to social media, today’s CEOs have made a remarkable transition over the past five years. A recent analysis by my firm, Weber Shandwick, found that 80% of the chief executive officers of the world’slargest 50 companies are engaged online and on social media. The results, published in “Socializing Your CEO: From Marginal to Mainstream,” show that CEO sociability has more than doubled since we began tracking the social activities of chief executives in 2010, when only 36% of CEOs were social.
We audited a range of sites and platforms to see how CEOs are engaging socially and compared these results to its 2010 and 2012 findings. CEOs are considered “social” if he or she does at least one of the following: has a public and verifiable social network account on Facebook, Twitter, LinkedIn, Weibo, or Mixi; engages on the company website through messages, pictures, or video; appears in a video on the company YouTube or YouKu channel; or authors an external blog.
Being social was once considered too risky, because CEOs feared that saying the wrong thing online would ignite a firestorm of antagonists, dissatisfied customers, and disgruntled employees, who could threaten the company’s reputation. Now, having a digital strategy integrated across multiple channels is the new mandate to neutralize criticism. It’s become more important to transparently tell the company’s story and join the conversation. Research has shown that executives with social CEOs say their CEOs’ social media presence makes them feel inspired (52%), technologically advanced (46%), and proud (41%). Sociability shows that a leader is listening, open to engaging in two-way dialogue with stakeholders, and comfortable with change. And in today’s battle for talent, social CEOs also help to attract and retain employees.
Companies don’t want to be left behind. For example, even in 2013, Scottish fashion brand Lyle & Scott put out a call for a new CEO on Twitter. They linked to a microsite so people could learn about the brand’s history, what it takes to be a leader, and how to apply.

What Parents Should Tell Their Kids About Finding a Career

HARVARD BUSINESS REVIEW


MAY 15, 2015
HARVARD BUSINESS REVIEW
What Parents Should Tell Their Kids About Finding a Career

RECOMMENDED

MAY15_15_hbr_nguyen_img_144
PHOTO BY ANDREW NGUYEN
“After board dinners, we inevitably sit around and talk about our kids and their careers,” Dave Calhoun recently told me. “Frankly, we’re often at a loss with how to help them.” If someone with Calhoun’s experience has trouble with this – he’s chairman of Nielsen’s board, sits on boards of Boeing and Caterpillar, and is on the management committee at Blackstone – I know he can’t be alone.
The truth is, it’s difficult to advise kids about how careers really work today and how to get any job, much less a great job. All parents love their kids and want to set them up for a life of self-sufficiency, meaning, and happiness. But at the same time, your advice may be heavily discounted – the world has changed since you were job-hunting as a new grad, and your kid may not see that you realize that. Moreover, whether you intend it or not, chances are your kids will perceive that you expect them to surpass your own success, which can make even the most well-intentioned conversation feel fraught.
So what should you do — and not do — when it comes to helping your kids with their careers?
Begin by telling them that in the early going they will be valued more on their potential than on their experience and track record.  I call the first couple of years in one’s career the Aspiration Phase, in which it’s all about exercising one’s intellectual and interpersonal energies, and bringing enthusiasm, work ethic, and energy to an organization. The Aspiration Phase is about discovery, the process of learning, and the development of knowledge; in other words, the time when your kids will be getting the early experiences that will inform and influence their career.  The most important objective is for them to discover their strengths and interests, and to begin learning marketable skills.  They should try out as many different kinds of tasks and jobs as possible, and get feedback from peers, friends, and mentors to help them identify what they’re good at (and what they’re not).
When your son or daughter gets to their middle to late twenties, they are likely to be in when I call the Promise Phase.   During this stage, their value will begin to be recognized through compensation, promotions, and access to the best assignments and mentors. Your kids should continue to explore their interests and talents, but the key will be to also begin to develop a track record and reputation around specific professional skills, and in so doing make meaningful contributions to their organization.  During this stage, encourage them to find out the answers to questions such as whether they prefer working on their own, in small project teams, or in larger organizations, and whether they are honestly willing to put up with the late nights and weekend work required for jobs in lucrative sectors like technology and financial services.  They should reflect on whether they thrive in competitive environments, where there are stars and also-rans, or if they prefer cultures that put a premium on teamwork, or tenure.  Honest answers to these kinds of questions will help guide them to the career paths more suited to them.
If your college graduate is struggling to answer these questions,  help them understand that there are inevitable tradeoffs to be made between three competing forces:
  1. Job satisfaction, which is all about the inherent quality of what they are working on, the impact of the role, how much autonomy they have and how much they’re learning, and how proud they are to be associated with a brand.
  2. Lifestyle, which has to do with where they live, their working hours, how much control they have over their schedule, if they have to commute, and general working conditions.
  3. Money, which includes base salary, bonus potential, and perhaps equity or long-term compensation.
This the Career Triangle.  The reality is that it is relatively easy to maximize one of the points on the triangle, and it’s not impossible to optimize a second.  But especially in the early years of one’s career, it’s incredibly difficult to max out all three.  In other words, if your daughter is complaining about working until midnight as an investment banking intern, ask her if she really enjoys the work.  If not then, she may want to consider an alternative direction as she’s only optimizing the money point of the triangle.  Or if your son is having trouble making ends meet working for Teach for America, but loves the job and enjoys where he’s currently based, then encourage him to live frugally and know that there will be time to rebalance his career around compensation a little later.
Speaking about money and jobs, there is a single piece of advice you can give your kids that is so obvious that many people overlook it.  If your son or daughter wants to make a lot of money, the single best way is to go into a field that pays well.  To quote Ben Stein, renowned columnist for The New York Times, from advice to college freshmen that he wished he had received himself when he started Columbia University in the early 1960s, “Over the years, I have seen it.  Smart men and women in finance and corporate law always grow rich, or at least well-to-do.  Incredibly smart men and women in short-story writing or anthropology or acting rarely do.”
The final key point to stress with your kids about how careers really work is the power of relationships. Relationships are critical both to getting jobs and to being successful once on the job.  But it is also one of the most essential factors to overall happiness. You want to encourage your kids to have a relationship mindset, always seeking to help others, making an extra effort to be polite to everyone they come into contact with, especially in a professional context, regardless of what role or how senior someone is in an organization.  You want to stress the importance of following up on introductions and sending thank you emails.  But I would actually advise you to not encourage your kid to network.  Trust me, they have been buffeted by messages about how everything happens through networking.  They are likely to believe already that they will need to network to find jobs.  Not only do they not need extra pressure to do that, but in fact, they will be more effective and happier if you encourage them to focus less on networking and more on finding ways to develop meaningful relationships, based on the timeless truth of give-and-take.
No doubt your child has already gotten a lot of advice from his or her career counseling office on the basics of setting up a LinkedIn profile, writing a resume, and interviewing. They may even have been taught how to create a “target list” that organizes their first-choice companies into a spreadsheet, with contacts,  follow-ups, and next steps. Books like mine and good career counselors can teach them that. But as their parent, they’re likely looking to you for something else. They don’t need you to organize their job search for them, nag them, or serve up unhelpful platitudes like “follow your passions.” Instead, help them think through the tradeoffs they’ll have to make. Resist the urge to relate everything back to your own experience – that can come across as, “Here’s how I did it, so it’s the road you should take, too.” Instead, let your daughter or son know that their career will likely follow a winding path, with multiple left and right turns.
You can’t give them a map – but you can give them encouragement that there is indeed one, and can help them learn to read it for themselves.

James M. Citrin is author of The Career Playbook: Essential Advice for Today’s Aspiring Young Professional, Crown Business, April 2015. He is also a senior partner and member of the worldwide board at Spencer Stuart, where he leads the firm’s CEO Practice.

This article is about CAREER PLANNING

Σάββατο 25 Απριλίου 2015

Ρεπουμπλικάνος!!


Τέρμα η αηδία με τον κάθε ηλιθιο, κομπλεξικό και τσόλι, που παίρνει μία θέση στο πολιτικό σκηνικό και κατεβάζει ότι μπούρδα, αερολογία, πρόκληση του κατέβει στο κεφάλι για να αποκτήσει τα 5 λεπτά δημοσιότητας.
Ρεπουμπλικάνος δηλώνω πλέον.
Μόνο οι άξιοι, οι άριστοι μπορούν να μας εκπροσωπούν.
Δεν έχουμε περιθώρια να ανεχόμαστε ΗΛΙΘΙΟΥΣ.

Τα προσόντα του Ελληνα

Ανέκαθεν το βασικό προσόν του Έλληνα μικρού Επιχειρηματία ήταν ένα: να είναι δημιουργικός, εφευρετικός δουλεύοντας πολύ και χωρίς λεφτά. 
Η μεταπολεμική Ελλάδα με αυτή τη συνταγή έκανε ένα μικρό θαύμα την εποχή του 50-70. 
Οι σημερινοί μαθητευόμενοι μάγοι έχουν όλα τα αρνητικά:
1. δεν ξέρουν να δουλεύουν
2. δεν είναι δημιουργικοί-εφευρετικοί
3. δεν μπορούν να κάνουν χωρίς λεφτά.
Όλα αυτά απαιτούν μυαλό, ψυχραιμία, γνώσεις. Είδη σε ανεπάρκεια...

Η μέγγενη

Να μην έχουμε πλεονάσματα, να προσλάβουμε χιλιάδες στο Δημόσιο, να επαναπροσληφθούν οι καθαρίστριες, αν μαζέψουμε φόρους την βγάζουμε μέχρι τον Ιούνιο.....
Να, λέμε εμείς, μα υπάρχει και Ιδιωτικός τομέας, ο οποίος φθίνει, έχει στραγγαλιστεί οικονομικά, εργασιακά, αναπτυξιακά. Να τα βρείτε με τις τράπεζες, αυτές χρηματοδοτούν τον Ιδιωτικό τομέα, είναι η απάντηση των Κρατιστών. 
Πως θα γίνει αυτό όταν τις έχετε ταυτίσει με την Τρόικα, με τους κακούς, όταν παίρνετε όλη την ρευστότητα για να αγοραστούν τα Κρατικά ομόλογα και να χρηματοδοτηθούν οι ανάγκες του αδηφάγου Κράτους.
Γιατί μας βάζετε, εμάς τους Ιδιώτες Επαγγελματίες και Επιχειρηματίες στην μέγγενη μεταξύ Κυβέρνησης και Τρόικας, μέσω των τραπεζών.
Μία Κυβέρνηση εκπροσωπεί όλους τους Έλληνες. Δεν είναι δυνατόν να μπαίνουν προκλητικά στην άκρη οι μισοί Ελληνες, αυτοί που παράγουν τον πλούτο, τον οποίο αναδιανέμεται και παίρνει την μερίδα του λέοντος το Κράτος για την επιβίωση του.

Βιογραφικά - CV


Τώρα τελευταία έχουν αρχίσει να μπαίνουν στο νόημα αρκετοί φίλοι.
Πριν αρκετά χρόνια, την περίοδο της ευδαιμονίας του χρηματιστηρίου, μου ζήτησαν δύο εφημεριδούλες να γίνω τακτικός αρθρογράφος για θέματα Επιχειρηματικότητας και Κοινωνίας.
Τους είπα ότι θα το σκεφτόμουν σοβαρά, με ένα απαράβατο όρο:
Ζητούσα να υπάρχει δημοσιευμένο Βιογραφικό (CV) για οποιονδήποτε είχαν την φωτογραφία του πρωτοσέλιδη.
Η πορεία των πραγμάτων με δικαιώνει.
Οι μισοί βουλευτές της τελευταίας δεκαετίας έχουν εξαφανίσει ότιδήποτε έχει σχέση με την εκπαίδευση, επαγγελματική, οικογενειακή ζωή τους. Προφανώς η εικόνα τους είναι πολύ θολή έως ανύπαρκτη.
Εδώ υπάρχει μία μεγάλη ευθύνη των Επιχειρηματικών ομίλων του Ιδιωτικού και των υπευθύνων τους.
Όταν βομβαρδίζουν τα νέα παιδιά για άψογα, γεμάτα βιογραφικά, εικόνα χωρίς στίγματα και αρνητικά σημεία, ταυτόχρονα έδωσαν θέσεις ευθύνης σε ακαλλιέργητους, αμόρφωτους, αστοιχείωτους ανθρώπους. Το μόνο κριτήριο ήταν η επαφή με τον λαό, δηλαδή το κλικ, ο λαικισμός, η δυνατότητα πλύσης εγκεφάλου στη μάζα.
Αυτοί οι άνθρωποι τώρα είναι Βουλευτές, Δημόσιοι άνδρες, μέχρι Αρχηγοί Κομμάτων έγιναν.
Επιτέλους κάποτε να καθαρίσει η κατάσταση στον Δημόσιο Βίο....

Ελληνική "Ελίτ"


Ωρύονται....Παίζουν τα ρέστα τους, οι Ολιγάρχες, οι Δραχμοφονιάδες και οι Κρατιστές. Δεν μπορούν να κρύψουν τον ενθουσιασμό τους απο την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα.
Για να φτάσει μέχρι και ο Αντικαγγελάριος Γκάμπριελ να ονοματίσει την Ελληνική Ελίτ με τα δανεικά κόλυβα.....(τα κιτσαριά ελίτ...) ως υπεύθυνους για το χάλι της Ελλάδας καταλαβαίνετε ότι μας έχουν φορέσει τσαγκλοκούδουνα οι πάντες με τους κλεφτοκοτάδες.......
Αφιερωμένο σε αυτούς που φώναζαν εμένα για ελιτίστικη συμπεριφορά.....
Εγώ είμαι Έλληνας Ρεπουμπλικάνος, άλλοι το παίζουν ελίτες!!!!
"Γκάμπριελ: Η Ελλάδα δεν είναι θύμα της Γερμανίας, της ευρωζώνης ή της Τρόικας, αλλά των δικών της ελίτ""

Positioning & Marketing

Αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί οι θεωρητικοί (Οικονομολόγοι, μάνατζερ) του ΣΥΡΙΖΑ και οι Κρατιστές που τους υποστηρίζουν γνωρίζουν πως τοποθετείται μία εταιρία ή μία γκάμα προϊόντων στην αγορά.
Η εισαγωγή (penetration) γίνεται με μεθόδους που ξαφνιάζουν ευχάριστα τον καταναλωτή, του δημιουργούν προσδοκία, του αυξάνουν το συναίσθημα. 
Κυριαρχούν οι χαμηλές τιμές, οι εκπτώσεις (πάντα μιλούμε για νέα προϊόντα ευρείας και διαρκούς κατανάλωσης). 
Δεν υπάρχει επιστήμονας με ΜΒΑ που να μην γνωρίζει αυτές τις αλήθειες.
Η ίδια μέθοδος πρέπει να επικρατεί και με τις ιδιωτικοποιήσεις και τις πωλήσεις γενικώς επιχειρήσεων (δεν αναφέρομαι στις υποδομές).
Πουλώντας ένα οικόπεδο, δίνοντας την χρήση κάποιων λιμανιών ή αεροδρομίων, αυξάνονται τζίροι και απασχόληση.
Αυτά μαζί με το όποιο αρχικό όφελος και τις συνέργειες που προκύπτουν πάντα, δημιουργούν τη συνολική αξία που ωφελείται το Κράτος.

Η Ελλάδα χώρα των ψυχικά διαταραγμένων!!!!


Ο Κος Ακριβός Τσολάκης το πρωί στον Γιώργο Τράγκα είπε ότι υπάρχει ελλειπής ψυχιατρικός έλεγχος των πιλότων. Ανέφερε ότι στην διερεύνηση του ΗΛΙΟΣ, βρέθηκε ότι και οι 2 πιλότοι είχαν ψυχολογικά προβλήματα. Ο Κυβερνήτης γιατί ήταν 59 χρονών και στα 60 έβγαινε σε σύνταξη και ο συγκυβερνήτης γιατί ήταν 49 χρονών και ακόμη δεν είχε γίνει Κυβερνήτης!!!!!!!!!!!!!!
Με την ψυχιατρική αυτή λογική, η Ελλάδα είναι χώρα ψυχικά πασχόντων. ΔΕΝ υπάρχει Έλληνας που να μην έχει ένα σαράκι, ένα ανεκπλήρωτο πόθο, ένα στόχο μακρυνό. 
Άρα είμαστε όλοι ψυχικά διαταραγμένοι!!!!

Λεφτά και Επιχειρηματίες

Παίρνοντας την ευκαιρία απο ανάρτηση ενός συμπαθούς φίλου και την θέση του ότι οι σημερινοί αστοί ενδιαφέρονται ΜΟΝΟ για χρήμα, θα ήθελα να επαναλάβω τι έγραψα σχετικά.....
"""σε όλα σου τα κείμενα είναι εμφανές ότι θέλεις να μείνεις μακρυά απο την Ελληνική παραγωγή και μεταποίηση. Ίσως δεν βολεύει την αριστερή ιδεολογία που πρέπει να έχει πάντα απέναντι της τους καπιταλιστές. 
Θα πληροφορήσω εσένα και τους πολλούς αναγνώστες σου ότι ο μέσος Έλληνας μικρομεσαίος της Παραγωγής και Μεταποίησης όταν μπλέκει με τα επιχειρηματικά το ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ που σκέφτεται είναι τα λεγτά, ΜΟΝΟ τα λεφτά, όπως αναφέρεις.
Τον ενδιαφέρει η Δόξα, η Καταξίωση, η Επωνυμία, η Επιβράβευση του έργου του, η Κοινωνική του ανέλιξη, ο προσωπικός του εγωισμός, η αυτοικανοποίηση πόθων και στόχων.
Θα μου πεις: όταν έχεις επιτύχει όλα αυτά, μοιραία θα κάνεις και λεφτά. Λεφτά θα κάνει. Πολλά λεφτά δεν θα κάνει γιατί θα συνεχίσει την δημιουργία μέχρι να πεθάνει.
Πολλές φορές (τις περισσότερες) ξανοίγεται υπέρμετρα και τα χάνει όλα. Το ίδιο παθαίνει αν του τύχει κάποια χρονική στιγμή σαν την σημερινή. Όταν κάποιοι κάνουν "επανάσταση" απέναντι στον αόρατο εχθρό και την πληρώνει η μεσαία παραγωγική μεταποιητική τάξη.....Δυστυχώς..

Παρασκευή 24 Απριλίου 2015

Ηγέτες περιορισμένης ευθύνης

Σιγά τους Ηγέτες.....
Γνωρίζετε οι περισσότεροι ότι θεωρώ ιδιοτελείς τους Αξιωματούχους των Βρυξελλών, πέραν του εγωισμού και Ηγεμονισμού που δείχνουν στους Ευρωπαίους Πολίτες.
Τελικά είναι τόση η διαφθορά εκεί ψηλά, βρέθηκαν προφανώς αρκετά για να περιοριστούν οι λεονταρισμοί τους το κούνημα του δάκτυλου και να προσπαθούν να βρούν μία Πολιτική λύση και οι ίδιοι, χωρίς να τους "πέσει" και η υπόληψη.......

Οι Μεταρρυθμίσεις της Κας Lagarde


Μεταρρύθμιση δηλαδή είναι Κυρία μου η οριζόντια μείωση των συντάξεων όταν οι κολλητοί και ημέτεροι λαμβάνουν υπέρογκες και πολλές συντάξεις? 
Μεταρρύθμιση είναι το σάρωμα των τραπεζών και η αδυναμία συγκρότησης μίας Τράπεζας για την διατήρηση και Ανάπτυξη των παραγωγικών επιχειρήσεων?
Μεταρρύθμιση και Δικαιοσύνη είναι να μην δίνονται στοιχεία απο τις Ευρωπαικές Τράπεζες για τις βαλίτσες των χρημάτων που κατατίθονταν σε λογαριασμούς ημετέρων?
Μεταρρύθμιση είναι να μην μπορούν να γίνουν Ιδιωτικοποιήσεις, με το επιχείρημα της Επιτροπής Ανταγωνισμού, όταν βρισκόταν πλειοδότης εκτός Ευρώπης? ή μεταρρύθμιση ήταν να παραμένουν στην διάθεση των Ευρωπαίων αξιωματούχων με την λογική της σταγόνας?
Μεταρρύθμιση είναι να δολοφονούνται κυριολεκτικά χιλιάδες λαθρομετανάστες, πρόσφυγες και οτι άλλο γιατί εσεις "κοοιδεύεστε" με την FRONTEX και το Dublin II ??? Τόσος επιτέλους είναι ο πολιτισμός σας που απαιτείται "τα λεφτά σας πίσω" (πολύ άνοστο το αστείο) αλλά δεν σας ενδιαφέρει αυτή η μαζική εκατόμβη αθώων ψυχών? Η μήπως είναι στα πλαίσια των μεταρρυθμίσεων να μην έχει ειπωθεί κουβέντα στην φίλη, σύμμαχο, γείτονα Τουρκία που έχει κάνει Business και Πολιτική το δουλεμπόριο με την ανοχή σας?
Να συνεχίσουμε???? Αν υπάρχει Θάρρος και Πολιτική φιλων και συμμάχων πείτε ξεκάθαρα στους Ελληνες πολίτες τις τελικές σας θέσεις και αφήστε τα Brussels Group, Frankfurt Group και λοιπές παραπλανητικές περιπτώσεις για να ισχυρίζεστε ότι γίνονται διαπραγματεύσεις.
Να μην πάμε και στην αρτιότητα των περιβόητων προγραμμάτων σας και τεχνικών οδηγιων που μας έφτασαν εως εδώ......

Τρομοκρατία και ανθρωπισμός

Έχω διαβάσει απίθανες ιστορίες με τον κατ' οίκον εγκλεισμό του τρομοκράτη Σάββα Ξηρού. 
Είναι, λένε, τυφλός, κωφός, έχει σκλήρυνση κατα πλάκας, ζάχαρο, ουρικό, ποδάγρα, του διαβόλου τα μάτια.
Δημοκράτες όλοι, ανθρωπιστές, προοδευτικοί. 
Κάνουν όμως τον βλάκα στο σπουδαιότερο:
Οι ιδέες, οι εγκληματικές οργανώσεις, οι έκνομες ενέργειες δεν έχουν καμιά σχέση με όλα τα παραπάνω. Δίνοντας μία ευκαιρία σε έναν τρομοκράτη θα οργανώσει ολόκληρη επιχείρηση. Το ζήσαμε με τον Χριστόδουλο Ξηρό και τους Πυρήνες ΜΕΣΑ στις φυλακές Κορυδαλλού.
Καταλαβαίνουν οι πάντες τι έχει να γίνει όταν θα είναι ελεύθερος.
ΥΓ προς Υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Να παρακολουθείτε καλά το σήμα απο το βραχιολάκι μήπως και βγεί βόλτα στο μπαλκόνι.
Φαιδρότητες......

Αχρωματοψία.......προοδευτική!!


Πως έρχονται οι συγκυρίες:
την ίδια χρονική στιγμή που ωρύονται οι προοδευτικοί δημοκράτες για την επικείμενη δίκη ως εγκληματικής οργάνωσης της Χ.Α. ταυτόχρονα γράφουν δεκάδες άρθρα και σχόλια για την "ανάγκη" ανθρώπινης φιλευσπλαχνίας προς τον έγκλειστο αποδεδειγμένο τρομοκράτη Σάββα Ξηρό και την άμεση αποφυλάκιση του σε κατ' οίκον περιορισμό. 
Έτσι για να είναι εύκολο να προσηλυτίζει και να οργανώνει τις επόμενες τρομοκρατικές ενέργειες του. Θα αντικαταστήσει τον Χριστόδουλο που πιάστηκε.
Όσοι έχουν αχρωματοψία βλέπουν διαφορές στην κόκκινη απο την μαύρη βία....

Φορείς της Κεντρικής Κυβέρνησης


   Ευτυχώς που αποκτήσαμε Καλλικράτη και δώσαμε αυτονομία στους Δήμους να διαχειριστούν τα τοπικά τους Κοινωνικά, Πολιτιστικά κλπ θέματα....
Η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς που γίνεται για μισό αιώνα στην Πλατεία Πλατάνου στον Τροχονόμο για τους παλαιότερους, ανήκει στην λίστα των Φορέων της Κεντρικής Κυβέρνησης!!!!!!!!!!!!
Εφ' όσον λοιπόν ανήκει στους φορείς, οφείλει να στείλει το Ταμείο του στον τρύπιο πάτο του βαρελιού......
Σοβαρό Κράτος είμαστε λέμε.......... 
Τα Κουρέλια χορεύουν Τσάμικο, κλαρίνο: Μάγκας!!!!

Θλιβερή επέτειος και... Δημοκρατία

Επ ευκαιρία της σημερινής θλιβερής επετείου του Απριλιανού πραξικοπήματος, χρήσιμο θα ήταν κάποια Κοινοβουλευτικά "σκουπίδια" απο το Πολιτικό Προσωπικό να καθήσουν να μελετήσουν την ετυμολογία και την ουσία της Δημοκρατίας.....
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έχουμε ως Πολίτευμα, σκουπίδια......την καταντήσατε ρόμπα.

Εμπόριο και "μαύρο" χρήμα......



Εμπόριο και "μαύρο" χρήμα.......
Με ρωτάει κάποιος αν γνωρίζω απο μαθηματικά........ 
Του απαντώ, πολύ καλά. 
Για πες μου τότε, μου λέει: 
ο εμπορικός κόσμος λέει ότι έχουν κλείσει τα μισά μαγαζιά. 
Απο τα υπόλοιπα λένε ότι ο ρτζίρος τους έχει μειωθεί στο 50%. Ο.Κ.?
Άρα θα έπρεπε ο συνολικός τζίρος να είχε πέσει στο 25% του προ κρίσης. ...
Πως είναι δυνατόν το ΑΕΠ να έχει μειωθεί μόνο 25% και σε αυτό να συμπεριλαμβάνονται το σύνολο των Δημοσίων επενδύσεων???
Καλά όλο το εμπόριο μαύρο χρήμα διακινούσε???????
No comments.......

Περί διαπραγμάτευσης.

Για σκεπτόμενους Ελληνες:
όταν υποστηρίζεις ότι κάνεις (σκληρή) διαπραγμάτευση είναι ΗΛΙΘΙΟ να δηλώνεις ταυτόχρονα ότι τελείωσαν τα λεφτά. Είναι σαν να λες στον δανειστή, περίμενε λίγο για να με δείρεις αλύπητα. 
Θεωρώ ότι κανένας απο τους Αλέξη Τσίπρα και την ομάδα του είναι κουτός (επιφυλάσσομαι για την ομάδα Καμένου). 
Άρα η Πολιτική και η διαπραγματευτική τακτική που ακολουθείται είναι πλήρως αντίστοιχη με τις προεκλογικές δεσμεύσεις οι οποίες δήλωναν με κάθε επισημότητα ότι θα αλλάξουν πρόσωπο (ή τα φώτα) στην Ελλάδα και θα έχουμε πλήρη ρήξη με τους συμμάχους, τους δανειστές, τον δυτικό πολιτισμένο κόσμο.
Πρόθεση τους ένα νέο ΚΑΘΕΣΤΩΣ απομονωμένου Κρατικο-Σοβιέτ.
Δεν μπορεί πλέον κανένας να ισχυριστεί ότι δεν ήξερε, δεν καταλάβαινε. Οι προσεχείς πολιτικές εξελίξεις θα δείξουν την ωριμότητα και τις διαθέσεις ενός ολόκληρου λαού.....

Ισόβια....

Ο Καραμανλής ο Μεγάλος είχε πει μία σπουδαία φράση που είναι επίκαιρη λόγω θλιβερής επετείου: 
Όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια, αναφερόμενος στους Απριλιανούς. 
Τώρα λοιπόν θα έπρεπε να συμπληρωθεί με τους δολοφόνους - τρομοκράτες: 
Όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια, Αλέξη.....

Ξενόγλωσσα τμήματα στα Ελληνικά Πανεπιστήμια και Κολλέγια

Η Ελλάδα αιμορραγεί απο τα παιδιά της που πηγαίνουν στο εξωτερικό για σπουδές (προπτυχιακές και μεταπτυχιακές). 
Δισεκατομμύρια κόστος. 
Υπάρχει η κουλτούρα. Υπάρχουν οι δυνατότητες να γίνει η Ελλάδα χώρα μετάδοσης γνώσης, έρευνας, φιλοσοφίας. Μπορεί να προσελκύσει δεκάδες χιλιάδες παιδιών απο Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, Αφρική, ομογενείς απο όλο τον κόσμο.
Η συνεισφορά στο ΑΕΠ, στην Παιδεία και στην Κουλτούρα του Κράτους θα ήταν εντυπωσιακή, όσο περίπου και απο τον Τουρισμό.
Το Καθηγητικό κατεστημένο και οι Αριστερές ιδεοληψίες, όπως εκφράζονται και απο τον Κο Μπαλτά δείχνουν πόσο αρνητικά κολλημένοι είναι πολλοί Έλληνες απο τις ιδέες της Παιδείας, μετάδοσης γνώσης, Ανάπτυξης, ελεύθερης σκέψης, έκφρασης, δημιουργίας.
Δημιουργία και απασχόληση είναι ύβρεις για τους Τοκιστές και Σουλατσαδόρους της Πολιτικής σκηνής, δυστυχώς.