Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012

Τα δώδεκα προσόντα του Ηγέτη

Mπορεί Hγέτης να γεννιέσαι και όχι να γίνεσαι, υπάρχουν όμως πολλοί τρόποι να καλλιεργήσει κάποιος τις Hγετικές του ικανότητες προς όφελος της επαγγελματικής του πορείας.


Tης: Sheila Murray Bethel



Οι ηγετικές ικανότητες πηγάζουν από τον εσωτερικό κόσμο του ατόμου και αποτελούν ένα συνδυασμό μιας φιλοσοφικής προσέγγισης και επίκτητων προσόντων.

Mπορεί μια εταιρεία να εκπαιδεύσει ένα μάνατζερ ή έναν προϊστάμενο, ώστε αυτός να αναδειχθεί σε ηγέτη; Mπορεί ένα άτομο να αναπτύξει εσωτερικά ηγετικά προσόντα; H απάντηση είναι σίγουρα ναι και πρέπει να μάθουμε να αναπτύσσουμε ηγέτες ως επαγγελματίες αλλά και ως έθνος. Tα χρόνια που διανύουμε, άλλωστε, αποτελούν τη μεγαλύτερη πρόκληση σε εργασιακό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο.

Όπου και να στρέψουμε το βλέμμα, βρίσκουμε βιβλία γραμμένα για την «πρόκληση», την «τελειότητα» και την ανάγκη για αφοσίωση στο έργο της ανάπτυξης ηγετών. Bιβλία όπως τα Tρίτο Kύμα του Aλβιν Tόφλερ, Mεγατάσεις του Tζον Nάισμπιτ, Σε Aναζήτηση της Tελειότητας των Πίτερς και Oυότερμαν και Kύριοι της Aλλαγής της Pόζαμπεθ Mος Kάντερ.

Έμμεσα και άμεσα, αυτά τα βιβλία μάς αφήνουν να εννοήσουμε ότι τα έθνη που κάνουν μια συνειδητή και συντονισμένη ανανεωτική προσπάθεια για την ανάπτυξη ηγετών θα είναι οι επιτυχημένες κυρίαρχες δυνάμεις του μέλλοντος.

H ηγεσία πηγάζει από τον εσωτερικό κόσμο του ατόμου. Eίναι τόσο μια φιλοσοφική προσέγγιση όσο και μια πλειάδα επίκτητων προσόντων.

O καθένας μας, για να αρχίσει να προωθεί το ρόλο του ως ηγέτη, πρέπει πρώτα να θέτει παραμέτρους, ορισμούς και να συντάσσει μια φιλοσοφία που θα «ανάψει τη φλόγα» της ηγεσίας μέσα στην καρδιά και στο μυαλό. Iδού, λοιπόν, ένας κατάλογος των δώδεκα βασικών προσόντων ενός ηγέτη.



01 Nα είστε θαρραλέος

H φράση «να έχεις το θάρρος της γνώμης σου» είναι γνωστή και δημοφιλής. Πιο εύκολα λέγεται όμως αυτό, παρά γίνεται! Oι ηγέτες πρέπει να έχουν ένα ισχυρό σύστημα πεποιθήσεων για να υπομείνουν και να αντεπεξέλθουν στις σύγχρονες προκλήσεις του άκρως ανταγωνιστικού επιχειρηματικού στίβου.

H πίστη στις φυσικές, συναισθηματικές, διανοητικές και πνευματικές ικανότητες και αξίες τούς δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν όλες τις δυνάμεις και τη δημιουργική τους ενεργητικότητα κατά την αντιμετώπιση προβλημάτων και ανυπέρβλητων αντιθέσεων.

O στρατηγός Πάτον είχε πει χαρακτηριστικά ότι «το θάρρος είναι ο φόβος που διαρκεί άλλο ένα λεπτό». Oι ηγέτες είναι ατρόμητοι απέναντι στη ζωή. Kρατούν τη θέση τους, ακόμη και στις δυσκολότερες καταστάσεις. Προχωρούν μπροστά με πίστη στις δυνάμεις τους και πείσμα και θέτουν ένα παράδειγμα θάρρους, προσκαλώντας τους άλλους να τους ακολουθήσουν.



02 Nα είστε «Mεγάλος Στοχαστής»

O Pόμπερτ Kένεντι, αναφερόμενος στον Pόμπερτ Φροστ, είχε πει: «Mερικοί άνθρωποι βλέπουν τα πράγματα όπως είναι και ρωτούν«γιατί». Eγώ ονειρεύομαι πράγματα που ποτέ δεν υπήρξαν και λέω «γιατί όχι;» Oι ηγέτες έχουν την ικανότητα να βλέπουν καλύτερα από τους υπόλοιπους. Διαθέτουν περιέργεια και χαρακτηρίζονται από αυτό που ο Pόμπερτ Kάβετ ονομάζει «Θεία Aνικανοποίηση». Προκαλούν την παράδοση, δεν φοβούνται τον ιδεαλισμό και είναι πρόθυμοι να δημιουργήσουν και να ωθήσουν τους άλλους στο να αναζητήσουν και να βρουν τον καλύτερό τους εαυτό.



03 Nα είστε κύριοι των αλλαγών

H Pόζαμπεθ Mος Kάντερ αποκαλεί τους ηγέτες «πρώτους στον αγώνα». Oδηγούν τους ανθρώπους, αλλά και τις καταστάσεις σε δρόμους περισσότερο ωφέλιμους για όλους. Oι ηγέτες έχουν την ικανότητα να προκαλούν αλλαγές. Tαυτόχρονα τις αποδέχονται, τις χειρίζονται κατάλληλα και σημειώνουν επιτυχίες σε περιόδους αλλαγών. Oι ηγέτες καλωσορίζουν την αλλαγή σαν τη μόνη σταθερά της ζωής. Διδάσκονται από το παρελθόν, αλλά τελικά το αφήνουν πίσω τους. Δεν δεσμεύονται από τις παλιές ιδέες, τις προκαταλήψεις, τις συνήθειες και τις ήδη υπάρχουσες διαδικασίες.

Ένας εμπνευσμένος ηγέτης ψάχνει για την ευκαιρία μέσα στην αλλαγή και καταλαβαίνει ότι δεν είναι αναγκαίο να είναι αρεστή. Aυτό που προέχει είναι να την κατανοήσει. Xαρακτηριστική έκφραση των ανωτέρω είναι η γνωστή, πλέον, προσευχή: «Θεέ μου, δώσε μου γαλήνη για να αποδέχομαι όσα δεν μπορώ να αλλάξω, δύναμη για να αλλάζω αυτά που μπορώ και σοφία για να αναγνωρίζω τη διαφορά».

H ηγεσία πηγάζει από τον εσωτερικό κόσμο του ατόμου. Eίναι τόσο μια φιλοσοφική προσέγγιση όσο και μια πλειάδα επίκτητων ικανοτήτων.



04 Nα είστε ηθικοί

Oι ηγέτες έχουν έντονο το αίσθημα της ισότητας και της δικαιοσύνης. Έχουν υψηλές αρχές και είναι νομοταγείς. Σέβονται τα δικαιώματα των άλλων και όσων τους ακολουθούν. Eίναι πιστοί και ευσυνείδητοι στην εργασία τους, διατηρούν υψηλές προσδοκίες και αγωνίζονται να επιτύχουν άριστες καταστάσεις και μέγιστη απόδοση. O ‘λμπερτ Σβάιτσερ είχε πει κάποτε: «H ηθική συντηρεί τη ζωή στο ύψιστο σημείο της ανάπτυξης».

Ένας ηγέτης έχει σαφώς προσδιορισμένες ηθικές αξίες, τις οποίες κρατά σταθερά υψηλές, ακόμη και στις πιο δύσκολες περιστάσεις. Η προσπάθεια για την επίτευξη του ύψιστου βαθμού ανάπτυξης είναι το παράδειγμα που πρέπει να θέτουν οι ηγέτες σε όλους όσοι τους ακολουθούν.



05 Nα είστε επίμονος και ρεαλιστικός

Ένας ηγέτης θέτει ρεαλιστικούς στόχους και τους παρακολουθεί μέχρι την πραγμάτωσή τους. Eίναι καρτερικός και διατηρεί την αφοσίωση στους στόχους του ακόμη και σε κρίσιμους καιρούς. Mπορεί να διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα στα πραγματικά και στα φανταστικά εμπόδια που συναντά στο δρόμο του, ενώ παράλληλα γνωρίζει τη δύναμη και των δύο ειδών εμποδίων.

Oι ηγέτες βοηθούν τους άλλους να υπερπηδούν τα τυχόν εμπόδια, αναγνωρίζοντας ότι η υπομονή είναι ουσιαστικό στοιχείο της επιμονής. Συνειδητοποιούν ότι οι προσπάθειες του παρόντος είναι σημαντικές για τα μελλοντικά επιτεύγματα και είναι πάντα πρόθυμοι να θυσιάσουν την άμεση ικανοποίηση στο βωμό των μελλοντικών κερδών.

Έχουν αντοχή, επιμονή και απορρίπτουν ό,τι τους αποσπά και, κατά συνέπεια, υπονομεύει την ολοκλήρωση του προγραμματισμένου έργου. O σημερινός ηγέτης έχει μια αίσθηση «ήρεμης δύναμης».



06 Nα έχετε αίσθηση του χιούμορ

Λέγεται ότι «αν πάρεις τον εαυτό σου πολύ σοβαρά, κανένας άλλος δεν θα το κάνει». Όταν αντιμετωπίζουμε, όμως, ένα ζήτημα με χιούμορ, μπορούμε να του δώσουμε άλλες διαστάσεις και νέα προοπτική. Tο χιούμορ αποτελεί σε πολλές περιπτώσεις μια λύση-κλειδί. Oι ηγέτες είναι ευδιάθετοι και μπορούν να μετατρέψουν υποθέσεις ρουτίνας σε ευχάριστες εμπειρίες. Aποδέχονται τον εαυτό τους και μερικές φορές γελάνε με αυτόν. Διαθέτουν έναν παιδιάστικο ενθουσιασμό, είναι αυθόρμητοι και δεν φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. H ευφυΐα τους φωτίζει το δρόμο όλων αυτών που τους συναναστρέφονται.

Όταν το άγχος και η πίεση γίνονται πρόβλημα, η αίσθηση του χιούμορ ενός ηγέτη δίνει σε όλους ένα «συγκινησιακό διάλειμμα» για λίγο, έτσι ώστε το έργο ή η κατάσταση που αντιμετωπίζει η ομάδα να μπορεί να εξελιχθεί με ισορροπία και σαφή κατεύθυνση.



07 Aναλάβετε κινδύνους και ρισκάρετε

H ανάληψη κινδύνων αποτελεί ένα ουσιαστικό κομμάτι της ηγεσίας. Oι ηγέτες έχουν το κουράγιο να ξεκινήσουν κάτι όταν οι άλλοι περιμένουν καλύτερες εποχές, ασφαλέστερες περιστάσεις ή εγγυημένα αποτελέσματα. Oι ηγέτες είναι πρόθυμοι να αναλάβουν έναν κίνδυνο ή να ρισκάρουν, γιατί γνωρίζουν ότι η υπερ-προσοχή και η αναποφασιστικότητα είναι παράγοντες που υπονομεύουν τις ευκαιρίες και την επιτυχία. Eίναι πρόθυμοι να επωμισθούν μια αποτυχία προκειμένου να επιτύχουν.

Oι ηγέτες ξέρουν ότι δεν μπορείς να κερδίζεις πάντα και ότι η νίκη δεν είναι πάντα ο στόχος. Παίρνουν πρωτοβουλίες, λειτουργούν ανεξάρτητα και δεν επηρεάζονται από άλλους. Zουν με τη φιλοσοφία ότι «οτιδήποτε αξίζει να κάνεις, αξίζει να το κάνεις πρώτα φτωχά». Eπιτρέπουν στον εαυτό τους και στους άλλους να αναπτυχθούν κάνοντας λάθη και χωρίς να απαιτούν πάντα την τελειότητα. O Xάρι Tρούμαν είχε πει κάποτε ότι «η ζωή ενέχει πάντα κινδύνους» και, στην περίπτωση των επιχειρήσεων, οι ηγέτες είναι αυτοί που πρέπει να τους επωμίζονται.



08 Nα είστε θετικός και ελπιδοφόρος

Oι ηγέτες γνωρίζουν ότι το 80% της επιτυχίας στη ζωή οφείλεται στη θετική πνευματική προδιάθεση. Έχουν την ικανότητα να βλέπουν τη θετική πλευρά μιας δυσάρεστης κατάστασης και μόνο εκείνοι διακρίνουν την ελπίδα τη στιγμή που όλοι οι άλλοι απογοητεύονται. Έχουν πίστη εκεί που οι άλλοι εγκαταλείπουν. Ξέρουν ότι ένα άτομο με πίστη αξίζει όσο εκατό που εκφράζουν ένα απλό ενδιαφέρον. Eίναι αισιόδοξοι και μπορούν να καλλιεργήσουν αυτό το προσόν και στους υπόλοιπους. Eμπιστεύονται τον εαυτό τους και τους άλλους.

Oι ηγέτες ξέρουν ότι ο καθένας θέλει να διαφέρει σε κάτι, να επιτύχει κάτι στη ζωή του, να γίνει αποδεκτός και να απολαμβάνει την αναγνώριση των άλλων για τις ικανότητες και το ταλέντο του. O ηγέτης ενεργεί με σκοπό την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και της αξίας ενός ατόμου με τον πιο θετικό τρόπο.

Ένας ηγέτης έχει σαφώς προσδιορισμένες υψηλές αξίες, τις οποίες κρατά σταθερές, ακόμη και στις πιο δύσκολες περιστάσεις



09 Nα είστε ηθικά ισχυρός

Στις συζητήσεις του γύρω από την προσωπική ελευθερία και την ποιότητα του πολιτισμού, ο Έμερσον είπε: «Oι ηθικές αρχές που καθοδηγούν έναν ηγέτη είναι η αλήθεια, η τιμιότητα και ο Xρυσός Kανόνας». O ηγέτης γνωρίζει ότι η ακεραιότητα και η ανάληψη πλήρους υπευθυνότητας από μέρους κάποιου για τις πράξεις του είναι ένα ζωτικό κομμάτι του κώδικα ηθικής, πάνω στον οποίο βασίζει τις πράξεις του.

Γνωρίζει επίσης ότι οι σωστές ηθικές αρχές είναι δείγμα ευγένειας, περισσότερο από τους καλούς τρόπους, δεν είναι όμως το ίδιο δημοφιλείς. Tο να κάνουν περισσότερα από αυτά για τα οποία πληρώνονται είναι αξίωμα στη ζωή τους. Oι ηγέτες δεν είναι εκδικαστικοί στην ηθική τους, γνωρίζουν τη δύναμη της αλήθειας και αγωνίζονται τόσο σωματικά όσο και πνευματικά για μια αξιοπρεπή και ενάρετη ζωή.



10 Nα παίρνετε αποφάσεις

H λήψη μιας απόφασης είναι πολλές φορές δυσκολότερη από τη διατήρηση μιας πορείας μετά τη λήψη της. Bεβαίως, οι ηγέτες γνωρίζουν ότι και το να μην αποφασίζουν είναι κι αυτό μια απόφαση. Σημαίνει ότι αφήνουν το χρόνο, την τύχη ή τις περιστάσεις να αποφασίσουν για λογαριασμό τους. Ένας ηγέτης έχει επίγνωση αυτού και προτιμά να πάρει μια λανθασμένη απόφαση, από το να μην πάρει καμία απολύτως. ‘λλωστε, λίγες αποφάσεις στη ζωή είναι τόσο κρίσιμες, ώστε να μην μπορεί κανείς να επανορθώσει σε περίπτωση λάθους.

Oι ηγέτες γνωρίζουν ότι η αναποφασιστικότητα καταδικάζει το χρόνο, την ενέργεια, το ταλέντο, το χρήμα και τις ευκαιρίες. Παίρνουν αποφάσεις και κάνουν σχέδια που θα επηρεάσουν τις μελλοντικές γενιές, καθώς ξέρουν ότι η αναποφασιστικότητα θα καταδικάσει το μέλλον όλων.



11 Aποδεχθείτε και χρησιμοποιήστε την εξουσία με σοφία

Oι ηγέτες δεν γίνονται δέσμιοι της εξουσίας, ούτε την αναζητούν αδιάκοπα. Ξέρουν ότι η κατοχή δύναμης συχνά τρομάζει τους ανθρώπους, γι’ αυτό χρησιμοποιούν την εξουσία τους με σύνεση. Eπιβάλλουν την τάξη μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Ξέρουν ότι «όσο ψηλότερα ανεβαίνεις τόσο πιο μαλακά πρέπει να φέρεσαι στους από κάτω».

Oι ηγέτες χρησιμοποιούν την ισχύ τους για να κατευθύνουν τους άλλους και να τους βοηθήσουν να φτάσουν στο μέγιστο της δυναμικότητάς τους. Oι ηγέτες αναλαμβάνουν την ευθύνη για τον εαυτό τους, τις πράξεις τους και τα αποτελέσματά τους. Xρησιμοποιούν τη δύναμή τους για να δώσουν το παράδειγμα στους άλλους. Eπίσης, γνωρίζουν ότι η εξουσία και τα μεγαλεία δεν είναι ο στόχος που πρέπει να κυνηγήσουν, αλλά τα παράγωγα της εκμάθησης του «εξυπηρετείν».



12 Nα είστε αφοσιωμένοι

H αφοσίωση είναι η πρωταρχική έννοια για έναν ηγέτη. Συνειδητοποιεί ότι χωρίς αυτή τίποτε άλλο δεν έχει νόημα. H αφοσίωση πρέπει να είναι αρετή βαθιά ριζωμένη σε έναν ηγέτη. Πρέπει να επιδεικνύει ζήλο και να είναι τόσο αφιερωμένος στο σκοπό του, που να παρασύρει μαζί του και τους άλλους. H αφοσίωσή του τούς εμπνέει ελπίδα για επιτυχία και εμπιστοσύνη. Πολλοί εργαζόμενοι αφιερώνονται ευκολότερα σε ένα σκοπό, όταν βρίσκονται κοντά σε έναν ηγέτη αφοσιωμένο, όχι εγωκεντρικό και δοσμένο 100% στην επιτυχία των στόχων.

Oι ηγέτες θέτουν υψηλές προδιαγραφές τελειότητας για τον εαυτό τους και τους άλλους. Ξέρουν ότι οι άνθρωποι βελτιώνονται όταν αγωνίζονται να επιτύχουν την τελειότητα. Έχουν ισχυρές πεποιθήσεις και γνωρίζουν ότι η αφοσίωση και τα ισχυρά αισθήματα βαδίζουν χέρι χέρι. Kαθορίζουν μια πορεία, κάνουν ένα σχέδιο και μετά διαθέτουν την αυτοπειθαρχία να συνεχίσουν, παρά τα ενδεχόμενα εμπόδια.

Oι ηγέτες παραμένουν ακλόνητοι, ακόμη και όταν όλοι οι άλλοι έχουν ήδη εγκαταλείψει. Γνωρίζουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι εγκαταλείπουν πολύ νωρίς, χάνοντας έτσι τον πλούτο της ζωής. Έχουν κατανοήσει ότι η ζωή και οι επιχειρήσεις μοιάζουν με τις εποχές του χρόνου, γι’ αυτό και η αφοσίωσή τους παραμένει ακλόνητη στις καλές και στις κακές στιγμές. Ξέρουν ότι η άνοιξη (ελπίδα και ευκαιρία) ακολουθείται πάντα από το χειμώνα (σκοτάδι και ύφεση).

Oι ηγέτες, τέλος, είναι αφοσιωμένοι στους στόχους τους και ενώ ζουν για την κάθε ημέρα, γνωρίζουν ότι αν φροντίσουν για το σήμερα, το αύριο θα τακτοποιηθεί από μόνο του. Πάνω απ’ όλα, οι ηγέτες πρέπει να είναι αφοσιωμένοι.

Ένας ηγέτης πρέπει να έχει την ικανότητα όχι μόνο να προκαλεί αλλαγές, αλλά και να τις αποδέχεται και να τις εκμεταλλεύεται με δημιουργικό τρόπο



Σοφά Μηνύματα Ηγεσίας

«Η βασική Αξία της Επιχείρησης είναι οι Άνθρωποι και Όχι οι Μετοχές». Μαθήματα Ηγεσίας από έναν Γκουρού του Μάρκετινγκ.


Ανατρεπτικός ήταν στο λόγο και τις απόψεις του ο Χένρι Μίντσμπεργκ, ο φημισμένος Αμερικανός καθηγητής που θεωρείται ένας από τους γκουρού της επιστήμης του μάνατζμεντ. Ο Μίντσμπεργκ ήρθε στην Ελλάδα ύστερα από πρόσκληση της KPMG. Στην ημερίδα η οποία διοργανώθηκε στο Intercontinental και την οποία παρακολούθησαν πάνω από 500 άτομα, κατάφερε να μας εντυπωσιάσει με το χιούμορ και με τον ανάλαφρο τρόπο με τον οποίο μας παρουσίασε κάποιες από τις ιδέες του.

Σας τις παραθέτουμε:

• Ηγεσία σημαίνει να ανασύρεις στην επιφάνεια τον ενθουσιασμό που υπάρχει εκ φύσεως σε κάθε άνθρωπο.

• Οι μετοχές είναι μια καταστροφική αμοιβή για τις εταιρείες. Αυτό που μετράει είναι η ανθρώπινη αξία όχι η αξία των μετοχών. Η υπερηφάνεια, η αξιοπρέπεια, οι αρχές. Ο ενθουσιασμός κάνει τις εταιρείες πετυχημένες (και επικερδείς).

• Ο Ηγέτης που δίνει χρόνο, που ακούει και που σέβεται τα άτομα της εταιρείας του, μπορεί να χτίσει πολύ ισχυρούς οργανισμούς.

• Οι CEOs αμείβονται δυσανάλογα με τους υπόλοιπους λόγω της αξίας που προσδίδεται στις μετοχές.

• Οι περισσότερες προβλέψεις είναι στην ουσία εκτιμήσεις. Αν κανείς είναι απαισιόδοξος «εκτιμά» απαισιόδοξα και αν είναι αισιόδοξος, «εκτιμά» αισιόδοξα!

• Το σημάδι μιας άρρωστης εταιρείας είναι οι «απ’ έξω» να εκτιμούνται περισσότερο από τους «μέσα». Αυτό γίνεται όταν ο CEO υιοθετεί αλλαγές στις οποίες οι υπόλοιποι αντιτίθενται.

• Τα μεγάλα θέματα είναι δουλειά του μάνατζερ. Τα υπόλοιπα ανατίθενται.

• Την εξυπηρέτηση των πελατών και τη φροντίδα προς τους υπαλλήλους. Αυτά πρέπει να προσέχουν οι μάνατζερ - και όχι το κέρδος. Αν συγκεντρώνονται στο κέρδος, έχουν χάσει…

• Οι πραγματικά ηρωικοί ηγέτες είναι αυτοί που κάνουν τους άλλους να φέρονται ηρωικά χωρίς οι ίδιοι να επαίρονται.

• Τα ΜΜΕ κατασκευάζουν ήρωες από ανθρώπους που δεν είναι, αλλά που οι ίδιοι νομίζουν ότι είναι.

• Τα προγράμματα είναι άχρηστα. Ο προγραμματισμός είναι πολύτιμος.

• Στην επιστήμη, στην αγάπη και στη στρατηγική, αν κανείς συγκεντρώνεται στην τεχνική είναι σαν να προσπαθεί να καθοδηγήσει έναν ανίκανο!

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

• Η στρατηγική δεν είναι μια διαδικασία προγραμματισμού, αλλά μια διαδικασία μάθησης.

• Κάθε στρατηγική πρέπει να συνδυάζει εποπτεία αλλά και μάθηση. Έλεγχο κι ευελιξία, αλλά και περιθώρια για διόρθωση. Ο αυστηρός έλεγχος ή η απουσία ελέγχου είναι δυο ακραίες στάσεις που πρέπει ν’ αποφεύγονται.

• Μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί ν’ αλλάξει τη φιλοσοφία του, προκειμένου να διατηρήσει κανείς τη θέση του.

•Πολλές από τις διαδικασίες της στρατηγικής μας, μας εμποδίζουν να σκεπτόμαστε την ίδια τη στρατηγική.

•Μερικές φορές μπορεί να πρέπει να πυροβολήσεις στον αέρα για να βρεις το στόχο σου. ‘λλες πάλι πρέπει να βρεις το στόχο σου και μετά να πυροβολήσεις.

• Η στρατηγική προχωρά και βάσει σχεδίου αλλά και βάσει των εξελίξεων. Δεν αναπτύσσεται ούτε σαν άνθος του θερμοκηπίου ούτε σαν σπόρος στο χωράφι.

• Το όραμα καταγράφεται σε γενικές γραμμές. Οι λεπτομέρειες καθορίζονται στην πορεία. Γι’ αυτό και το όραμα δεν πρέπει να είναι περιορισμένο και άκαμπτο.

• Οι στρατηγικές παρουσιάζονται αυθόρμητα, αλλά και συλλογικά. Όταν καταστρώνετε στρατηγική, ρωτήστε τους ανθρώπους που βρίσκονται στη βάση της εταιρείας, αυτούς που μιλούν με τους πελάτες. Πιέστε τους να παράγουν ιδέες και μετά χρησιμοποιήστε τες.

• Η ηγεσία και η στρατηγική είναι δύο πράγματα που δεν μπαίνουν σε καλούπια. Πρέπει πάντα να αφήνονται περιθώρια.

• Είμαστε καλοί στο να προβλέπουμε ότι έχει ήδη γίνει στο παρελθόν. Αλλά πολύ κακοί στο να προβλέπουμε τα απρόβλεπτα.

• Πολλές φορές χρειάστηκαν 20 ολόκληρα χρόνια για να γίνει κάτι επιτυχία… σε μια στιγμή.

• Όραμα είναι η θέα από την κορυφή του βουνού.

• Η ψυχή ποτέ δεν σκέφτεται χωρίς μία εικόνα (Αριστοτέλης).

• Σκεφτόμαστε για να πράξουμε. Αλλά πράττουμε και για να σκεφτούμε.

• Οι σύμβουλοι πληρώνονται για να παρέχουν τις απαντήσεις. Οι ακαδημαϊκοί για να υποβάλλουν τις ερωτήσεις.



Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΟΥ ΜΑΝΑΤΖΜΕΝΤ

Το μάνατζμεντ δεν είναι επιστήμη με τη συνηθισμένη έννοια του όρου, ούτε κάποια «τέχνη» που πάει κανείς σε μια σχολή και τη μαθαίνει και στη συνέχεια παίρνει και πιστοποιητικό επάρκειας γνώσης.

Το μάνατζμεντ είναι ενας συνδυασμός τέχνης, τεχνικής και επιστήμης. Είναι πάντα σχετικό με την ιστορία, την κουλτούρα και τους ανθρώπους κάθε επιχείρησης.

Η τέχνη είναι το όραμα, είναι το πάθος, η φιλοδοξία, το κίνητρο. Η τεχνική είναι η εμπειρία, οι πρακτικές γνώσεις, το ένστικτο, η επικοινωνία με τους άλλους.

Η επιστήμη έχει να κάνει με τους αριθμούς, τα δεδομένα, την ανάλυση, τους υπολογισμούς.

Οι μάνατζερ που προσηλώνονται σε έναν μόνο από τους τρεις αυτούς τομείς και παραμελούν τους άλλους δύο, οδεύουν προς την αποτυχία. Αν κάποιον τον απασχολεί μόνο το όραμά του (δηλαδή οι προσωπικές του φιλοδοξίες) και αδιαφορεί για οτιδήποτε άλλο, τότε είναι ένας νάρκισσος. Αν πάλι δεν έχει όραμα, τότε είναι ένας βαρετός και μη εμπνευσμένος μάνατζερ. Αν τον ενδιαφέρουν μόνο οι αριθμοί και τα μεγέθη, τότε είναι απλώς ένας ψυχρός υπολογιστής! Το μυστικό είναι στην ισορροπία των τριών αυτών χαρακτηριστικών. Τα νούμερα και οι υπολογισμοί είναι απαραίτητοι προκειμένου να έχει κανείς μια εικόνα: που είναι και προς τα πού πηγαίνει. Η στενή σχέση με τον εργαζόμενο διατηρεί την επαφή με τη βάση της εταιρείας και προσφέρει στο μάνατζερ την αφοσίωση από το προσωπικό χωρίς την οποία δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτως ή άλλως! Και το όραμα; Το όραμα είναι η έμπνευση, το συναίσθημα, ο ενθουσιασμός!

Η τέχνη, η τεχνική και η επιστήμη είναι σαν τις τρεις πλευρές ενός τριγώνου που στο κέντρο του πρέπει κανονικά να κινείται αυτός που θέλει να είναι αποτελεσματικός μάνατζερ!



Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012

ΗΓΕΣΙΑ και Άσκηση ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ.



ΗΓΕΣΙΑ και Άσκηση ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ.


   Η άσκηση Διοίκησης και η Ηγετική θέση σε έναν Οργανισμό, δεν έχει καμιά σχέση με το επονομαζόμενο Management.

   Θα μου επιτρέψουν οι κ.κ. Καθηγητές του Management και οι Managers της αγοράς, της Πολιτικής, των ΔΕΚΟ κλπ, να διαχωρίσω πλήρως τις έννοιες.

   To Management είναι μία διαδικασία ελέγχου των λειτουργιών ενός οργανισμού, με σκοπό να έλθουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Αποτελέσματα με ΚΑΘΕ τρόπο. Αποτελέσματα είναι μόνο οι δείκτες και τα ωφέλη - κέρδη.

   Όταν ασκείς Ηγεσία και Διοίκηση σε έναν Οργανισμό, ενδιαφέρεσαι πρωτίστως για τους ανθρώπους σου, συνεργάτες ή πελάτες, την φήμη, την αξία του Οργανισμού, την ποιότητα και την αξία που προιόντος ή υπηρεσίας που προσφέρεις, την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, την υπεραξία, το goodwill του Οργανισμού.

   Οργανισμός μπορεί να είναι μία επιχείρηση, ιδιωτική ή δημόσια, ένας κοινωφελής οργανισμός, ένας συνεταιρισμός ή σωματείο, μία πολιτική παράταξη - κόμμα.

   Δυστυχώς στην Ελλάδα, άνθισαν τα Μ.Β.Α. όλοι έγιναν Managers, έμπλεξαν την Διοίκηση με την Ηγεσία και την Πολιτική. Όλοι ενδιαφέρθηκαν για τα πρόσκαιρα αποτελέσματα, για να φανούν επιτυχημένοι, να γίνουν "απαραίτητοι".

   Οι Πολιτικοί και οι οραματιζόμενοι να πάρους τις θέσεις τους, δεν κατάλαβαν τα λάθη που μας έφεραν στην καταστροφή. Η έλλειψη Ηγεσίας είναι γενικό φαινόμενο στους ασκούντες Εξουσία, με κάθε τρόπο. Ισχύει για όλους, δεν είναι μόνο για τους άλλους.

  
   Η Ηγεσία και η άσκηση Διοίκησης, όταν πρόκειται για ανθρώπους, για έθνος ολόκληρο, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Δεν είναι για ανθρώπους που δεν πληρούν τις στοιχειώδεις απαιτήσεις, τον ανάλογο χαρακτήρα, την εκπαίσευση, την διορατικότητα, την ψυχή.

   Ηγεσία είναι να οραματίζεσαι, να βλέπεις το αύριο που έρχεται, να υπάρχει αειφόρος Ανάπτυξη στον Οργανισμό που ηγείσαι.

   Ηγεσία είναι να υποχρεώνεις τους managers να έχουν αρχές, αξίες, σεβασμό στον ανθρώπινο παράγοντα.

   Ηγεσία είναι να καταλαβαίνεις ότι ηγείσαι ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

Ηγεσία είναι να καταλαβαίνεις ότι δεν θα ηγείσαι για πάντα.


Δημήτρης Σύρμος

12.12.12

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

2ο Περιφερειακό Συνέδριο για την Επιχειρηματικότητα και την Ανάπτυξη

Σύντομα, κάποια συμπεράσματα από το 2ο Περιφερειακό Συνέδριο:


1. Είναι διάχυτο ένα "μούδιασμα" στην Επιχειρηματική Κοινότητα.

2. Η κεντρική Διοίκηση επιμένει στις διαπιστώσεις. Μετά από 38 μεταπολιτευτικά χρόνια πλήρους ανυπαρξίας προώθησης της Ιδιωτικής Επιχειρηματικότητας, δείχνουν να μην έχουν ούτε ιδέα για τα εργαλεία ανάπτυξης της Επιχειρηματικότητας.

3. Το Κράτος απαιτεί σεβασμό και θυσίες. Δεν αντιλαμβάνεται ούτε τις ευθύνες, ούτε τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις του προς την κοινωνία και την επιχειρηματικότητα.

4. Εντύπωση προκάλεσε η Κα Μαριέτα Γιαννάκου. Πολύ καλή στις διαπιστώσεις. Επίσης στα ψηφίσματα του Ε.Κ. Εξέφρασε στο τέλος την άποψη ότι δεν φταίνε οι Πολιτικοί αλλά η Διοίκηση που δεν εκτελεί τις αποφάσεις (!)

5. Ο Κος Κομνηνός, Γ.Γ.Εμπορίου περιορίστηκε σε απαρίθμηση κάποιων κανονιστικών διατάξεων, προώθηση του ΓΕΜΗ, των Ιδιωτικών Κεφαλαιουχικών Εταιριών (χωρίς κεφάλαιο). Δεν μπήκε στην ουσία της παραγωγικής διαδικασίας και την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, της εξωστρέφειας, των εξαγωγών.

6. Ο Κος Σγουρός, έμπειρος αυτοδιοικητικός, προσπάθησε να διαχωρίσει την θέση του Β βαθμού Αυτοδιοίκησης, κυρίως λόγω της ελλειπούς χρηματοδότησης και αρμοδιοτήτων, απο πλευράς Κεντρικής Διοίκησης και Κυβέρνησης. Επίσης εντύπωση προκάλεσε η αντιπαράθεση με τον Κο Κομνηνό, τον οποίο κατηγόρησε ότι έμεινε στις διαπιστώσεις. "Μάχη" μεταξύ εξουσιών.

7. Πολύ καλή η παρουσία, η ομιλία και θέσεις του Ευρωβουλευτή των Οικολόγων Κου Χρυσόγελου. Μεστός λόγος, σοβαρή παρουσία, χωρίς λαικισμούς και εξάρσεις, με εντυπωσίασε. Το ίδιο και η μεταξύ μας συνομιλία.

8. Ο Κος Χουντής, επίσης Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, εξέφρασε τις απόψεις του κόμματος του με ηρεμία, τάσεις σύγκλισης. Μία καλή, διαφορετική φωνή απο το εξωτερικό.

9. Ο Περιφερειάρχης Στερεάς Κλ. Περγαντάς, έμπειρος, παρουσίασε την δουλειά της Περιφέρειας. Πλαισιωμένος από ομάδα συνεργατών που δείχνει να ξέρει πως να συνεργάζεται με την Ε.Ε. και τα προγράμματα της, έδειξε ότι η απορροφητικότητα κονδυλίων είναι σε πολύ υψηλό βαθμό (83%), το ΕΣΠΑ στα αυτοδιοικητικά έργα επίσης, οι φάκελοι ιδιωτικών επενδύσεων (παλαιού και νέου Αναπτ. νόμου) και οι εκταμιεύσεις σε καλό επίπεδο. Ώριμα έργα που περιμένουν τα κονδύλια πολλά (308). Κρατάει αποστάσεις από το Κράτος και την Διοίκηση. Πιστεύω ότι αν είχε χρηματοδοτήσεις για έργα (ΒΙΠΑ, ΒΙΠΕ, ΣΔΙΤ, Τουρισμός) θα έφερνε και άλλα κονδύλια απο την Ε.Ε.

10. Οι εκπρόσωποι των επιχειρηματιών (Κ. Μίχαλος ΕΒΕΑ, ΚΕΕΕ, Δ. Ασημακόπουλος ΓΣΕΒΕΕ, Π. Αγνιάδης ΕΒΕΒοιωτίας, Ν. Κουδούνης Σ.Β.Στερεάς Ελλ.) έκαναν διάλεξη - ομιλία γενικόλογη. Περίμενα πολύ περισσότερα απο τους ανθρώπους της αγοράς, τους ανθρώπους που έχουν κάνει "διαπραγματεύσεις" με την ΤΡΟΙΚΑ, τους ανθρώπους που ξέρουν ότι δεν υπάρχει χρόνος για διαλέξεις. Διστακτικοί, θεωρητικοί, έδειξαν να μην έχουν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της αγοράς. Ίσως ξέρουν κάτι παραπάνω.

11. Ο Κος Μπότσαρης, καθηγητής στο Τμήμα Περιφερειακής Οικονομικής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας έκανε ομιλία διά ζώσης, εξέφρασε τα παράπονα του για την μη σύνδεση Πανεπιστημίων - επιχειρήσεων, τον ελλειπή σχεδιασμό του πανεπιστημιακού χάρτη, την πιθανότητα να χαθεί μία καλή πανεπιστημιακή σχολή, ελλείψει συνεργασίας και βοήθειας.

12. Ο Κ.Κ. Μητροπολίτης Θηβών & Λεβαδειάς Γεώργιος, συνεργάτης του Αρχιεπισκόπου και βαθύς γνώστης της Βοιωτικής Εκκλησίας, έθεσε σοβαρά θέματα για την ανάπτυξη Θρησκευτικού τουρισμού, ένταξης έργων αναστύλωσης και ανάδειξης μνημείων από την Ε.Ε. και το κράτος.

13. Ο Κος Σ. Μπένος, εμπειρος πολιτικός και αυτοδιοικητικός, Πρόεδρος του Διαζώματος, μίας Μ.Κ.Ο. για την διάσωση, αναστύλωση και ανάδειξη των Αρχαίων Θεάτρων έκανε μία εντυπωσιακή παρουσίαση, κερδίζοντας όλο το κοινό. Απέδειξε ότι όταν έχει κάποιος γνώσεις, εμπειρία, γνωριμίες και καλούς συνεργάτες μπορεί χωρίς κρατική επιχορήγηση να παράγει αξιόλογο έργο. Ειδικά το τμήμα για την ψηφιακή απεικόνηση όλων των θησαυρών της Ιστορίας μας, σε συνεργασία με διεθνείς εταιρίες και την δυνατότητα ανάρτησης από κινητά smartphones, σε πρώτη παρουσίαση, ήταν σπουδαία.

14. Αρνητική εντύπωση έκανε το γεγονός ότι δεν έγινε διάλογος, δεν τέθηκαν ερωτήσεις, δεν δόθηκε λόγος στους επιχειρηματίες. Πρέπει να συνεχιστεί σε δεύτερη φάση το συνέδριο αυτό, έστω σε περιφερειακό επίπεδο.



Το συμπέρασμα είναι ότι η Στερεά Ελλάδα είναι ο οδηγός της Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Πλούσια σε πρωτογενή, δευτερογενή παραγωγή, πλουτοπαραγωγικές πηγές, τουρισμό θαλάσσιο, ορεινό, θρησκευτικό, κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου, άμεση γειτνίαση με την Αθήνα.

Η Επιχειρηματικότητα μπορεί να κάνει μεγάλα βήματα, αν έχει στήριξη απο το Κράτος, την Διοίκηση, τις Τράπεζες. Έχει ανθρώπινο δυναμικό, επιχειρήσεις. Στήριγμα και εμπιστοσύνη χρειάζεται για να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, εξωστρέφεια, Ανάπτυξη, Ανταγωνιστικότητα.



Δημήτρης Σύρμος

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012

Μπουραντάς Δημήτρης - Πρόεδρος Κοινωνίας Αξιών

Κύριον Δημήτρη Μπουραντά,


Πρόεδρο της Κοινωνίας Αξιών



Κύριε Πρόεδρε,

αγαπητέ καθηγητά και φίλε,

Ήταν μια δύσκολη απόφαση η αποχώρηση μου από την Ομάδα της Κ.Α..

Τελικά υπάρχουν μεγάλες διαφορές με την Ηγετική ομάδα, στις αντιλήψεις περί Δημοκρατίας, Ελευθερίας λόγου, Πειθαρχίας και Ομαδικότητας, Αξιών.

Γνώριζα ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση από την θεωρία στην πράξη.

Η “στρατιωτική” λογική με δημοκρατικό μανδύα, των επιτελών σας, για εμπέδωση της πειθαρχίας και της ενδεχόμενης αμφισβήτησης της ηγετικής τους παρουσίας στην Κοινωνία Αξιών, δείχνει συμπεριφορές απο αυτές που έχει καταδικάσει το σύνολο του Ελληνικού λαού, στα Πολιτικά κόμματα εξουσίας. Περίμενα άλλον αέρα και συμπεριφορά απο την ηγετική σας ομάδα. Τελικά οι προσωπικές φιλοδοξίες υπερισχύουν και θέλουν να δίωξουν κάθε πιθανότητα αμφισβήτησης.

Κύριε Πρόεδρε, είμαι πολλά χρόνια στην αγορά, στην διοίκηση, στην ανάλυση πολιτικής. Μην επιτρέψετε να χαθεί αυτή η δυναμική που έχει αποκτήσει η Κοινωνία Αξιών. Αξίζει τον κόπο, έχει πολιτικό χώρο, εχει όραμα. Πρέπει όμως να φέρει άλλον αέρα, αλλο ύφος, άλλο ήθος. Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά την πίεση για αποτελέσματα. Μην γίνει όμως μια προσωρινή αναλαμπή, όπως είδαμε στο πρόσφατο παρελθόν. Η κοινωνία και οι πολίτες έχουν διαμορφώσει πλέον άποψη για την πολιτική και τους πολιτικούς. Δεν ξεγελιούνται εύκολα. Πρέπει να πεισθούν απο τον λόγο, την συμπεριφορά, την πειθώ, τις αξίες που πρεσβεύουν τα στελέχη της Κ. Α.

Ως απλός, ενεργός πολίτης ήθελα να καταθέσω την άποψη και την αγωνία μου.
Ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη και την φιλοξενία στο σπίτι σας.
Θα σας παρακολουθώ ανελλιπώς.
Καλή τύχη. Το αξίζετε

Μετά τιμής

Δημήτρης Σύρμος

BSc Engineering, MSc Industrial Mgt, MBA



ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ - Πολιτικές ανάκαμψης

                                                                         Νοέμβριος 2012

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ - Πολιτικές ανάκαμψης
Από τον Δημήτρη Σύρμο / BSc Engineering, MSc Industrial Mgt, Exec. MBA

     Βρισκόμαστε στην δίνη μίας Πανευρωπαϊκής κρίσης, κρίσης Οικονομικής, Κοινωνικής, κρίσης Αξιών. Η Ελλάδα, είχε μεγάλες αδυναμίες, οικονομικές, διαρθρωτικές, πολιτικές. Η κρίση την βρήκε απροετοίμαστη. Η οικονομία κατέρρευσε, το κράτος διέλυσε, οι κοινωνικές δομές εκμηδενίστηκαν, η ανεργία έφθασε σε πρωτοφανή ποσοστά.
     Είναι κοινή πεποίθηση ότι η ανάπτυξη είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη για να αναστραφεί η διαμορφωθείσα κατάσταση. Ανάπτυξη θα έλθει με την Επιχειρηματικότητα. Η Ιδιωτική Επιχειρηματικότητα είναι το μοναδικό κομμάτι της Ελληνικής Οικονομίας, με το οποίο δεν έχει ασχοληθεί κανείς. Πολιτεία, Ε.Ε., Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ., τράπεζες έχουν αφήσει την επιχειρηματικότητα στο έλεος του Θεού.

     Επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα. Υπάρχουσα κατάσταση:
     Η δομή της Ελληνικής Οικονομίας ήταν συνδεδεμένη στο μεγαλύτερο ποσοστό της στο Κράτος, τις ΔΕΚΟ, τις Δημόσιες επενδύσεις. Το ΑΕΠ έχει άμεση εξάρτηση από την κρατική παρεμβατικότητα. Όπως είναι διαμορφωμένη και εξαρτώμενη η κατάσταση με την Ε.Ε. την ΕΚΤ, το ΔΝΤ, είναι απαραίτητο να γίνει διαχωρισμός και να ασχοληθούμε με την Ιδιωτική Επιχειρηματικότητα.

     Ιδιωτική Επιχειρηματικότητα. Η επίδραση της οικονομικής κρίσης, με 5 χρόνια ύφεσης, αποτυπώνεται πολύ έντονα στα στοιχεία της επιχειρηματικότητας. Χρησιμοποιήθηκε η μελέτη της ICAP “40 Κορυφαίοι κλάδοι της Ελληνικής Επιχειρηματικότητας 2011” ως συγκριτικό στοιχείο με την σημερινή κατάσταση. Η μελέτη αναφέρεται στους 40 κορυφαίους κλάδους της αγοράς, με συγκριτικά στοιχεία των ετών 2008-2009.
     Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά. Κλάδοι ολόκληροι έχουν καταρρεύσει, εταιρίες με θεωρητικό μηδενικό ή χαμηλό επίπεδο κινδύνου, έχουν πτωχεύσει ή είναι ενταγμένες στο περιβόητο άρθρο 99 του Π.Κ. (πρώην 44). Κλάδοι, που είχαν παλαιά υψηλή κερδοφορία, τώρα είναι ζημιογόνες. Η σημερινή κατάσταση δεν θυμίζει σε τίποτα την μελέτη της ICAP, για τα έτη 2008-9, που ολοκληρώθηκε και παρουσιάστηκε το 2011.
     Κωδικοποιημένα, τα προβλήματα της επιχειρηματικότητας σήμερα:
1.      Μεγάλη συσσωρευμένη ύφεση 5 ετών
2.      Μικρό μέγεθος αγοράς
3.      Τεράστια προβλήματα ρευστότητας
4.      Ανεργία και κοινωνική αναταραχή
5.      Εσωστρέφεια και χαμηλό ηθικό της αγοράς.

     Επανεκκίνηση της επιχειρηματικότητας – Ανάπτυξη
Αυτό είναι το σύνθημα που χρησιμοποιεί ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση για την αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης στην αγορά. Αυτά είναι που επικαλούνται και οι Επιχειρηματίες για να παραχθεί πλούτος στην αγορά. Η επιχειρηματικότητα πρέπει να έχει δυναμική, εξωστρέφεια και ο ορίζοντας να είναι εξαγωγικός. Ένας διαχωρισμός μεταξύ υπαρχουσών και νέων επιχειρήσεων είναι απαραίτητος για να βρεθούν τα κατάλληλα εργαλεία ανάπτυξης επιχειρηματικότητας:

Α) Υπάρχουσες επιχειρήσεις – εργαλεία επιχειρηματικότητας:
Α1. Πρώτα γίνεται σταθεροποίηση, μετά ανάπτυξη. Άρα το προαπαιτούμενο, να είναι βιώσιμη και με θετικούς δείκτες μία επιχείρηση, χρειάζεται πολύ μελέτη.
Α2. Εργασιακά. Όλη η αγορά ασχολείται με τα μνημόνια, τις νέες εργασιακές συνθήκες, το flexicurity, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την μετενέργεια. Αυτά ισχύουν για νέες επιχειρήσεις, αλλά οι παλαιές, με ώριμες εργασιακές σχέσεις, δεν μπορούν να προσαρμοσθούν στις νέες συνθήκες ΑΝ δεν συμφωνήσουν οι εργαζόμενοι. Αν παραμείνουν στις υπάρχουσες εργασιακές συνθήκες, είναι μη ανταγωνίσιμες στην αγορά. Σε άλλη περίπτωση, το κόστος αντικατάστασης είναι τόσο υψηλό, που η επιχείρηση καθίσταται προβληματική άμεσα. Χρειάζεται μία προσαρμογή στις νέες συνθήκες, αλλιώς η πλειονότητα των παλαιών επιχειρήσεων θα κλείσουν.
Α3. Χωροθέτηση, αντικειμενικές αξίες, αξία παγίων. Οι υπάρχουσες επιχειρήσεις χρεώνονται με συνθήκες αγοράς προ κρίσης. Πρέπει να προσαρμοστούν στις σημερινές συνθήκες.
Α4. Αδειοδοτήσεις. Οι περισσότερες επιχειρήσεις έχουν σοβαρότατα προβλήματα και ελλείψεις απαραίτητων αδειών εγκατάστασης και λειτουργίας
Α5. Τειρεσίας. Πρέπει να ελεγχθούν άμεσα οι συνθήκες, με τις οποίες επιχειρήσεις έχουν εγγραφεί στις μαύρες λίστες. Ιδιαίτερη προσοχή στις επιχειρήσεις – προμηθευτές του Δημοσίου που δεν έχουν εξοφληθεί ή αυτές που είχαν μερικά εξοφληθεί με ομόλογα που κουρεύτηκαν

Β) Εργαλεία επιχειρηματικότητας, για όλες τις ιδιωτικές επιχειρήσεις:
Β1.1. Τραπεζικό σύστημα – ρευστότητα. Το θέμα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών είναι αναγκαίο για να λειτουργήσει η αγορά. Το ζήτημα της ρευστότητας και των κριτηρίων χρηματοδότησης επιχειρήσεων είναι θεμελιώδες. Είναι ΑΜΕΣΟ. Οι τράπεζες, εξ ορισμού, είναι για να δανείζουν χρήματα με τόκο στους Ιδιώτες και τους Επιχειρηματίες και να διασφαλίζουν τις καταθέσεις των ιδιωτών. Ας βρεθεί άλλος τρόπος για να κάνει εσωτερικό δανεισμό το κράτος για τις ανάγκες του.
Β1.2. Τραπεζικό σύστημα – Εγγυήσεις δανείων. Η τακτική που ακολουθούν οι Διοικήσεις των τραπεζών, αντιγράφοντας το ΔΝΤ, είναι αντιεπιχειρηματικό. Οι απαιτήσεις, να δίνονται συνολικές εμπράγματες εγγυήσεις, τις περισσότερες φορές, όλων των μελών μίας οικογένειας ή των μελών του Δ.Σ. μίας εταιρίας φέρνουν αντίθετα αποτελέσματα από τα προσδοκώμενα. Πρέπει να ελέγχεται ο επιχειρηματίας, αλλά όλοι οι συντελεστές να καταλάβουν ότι η επιχειρηματικότητα έχει εκ των πραγμάτων ρίσκο.
Β1.3.Τραπεζικό σύστημα – Εγγυήσεις δανείων. Οι τράπεζες αθροίζουν, στα εγκεκριμένα όρια δανεισμού μίας επιχείρησης, τα δάνεια και τις επιχορηγήσεις με κρατική εγγύηση. Η κρατική εγγύηση είναι υπέρ του πελάτη – επιχειρηματία και όχι υπέρ των τραπεζών.
Β1.4. Τραπεζικό σύστημα – Leasing. Η χρηματοδοτική μίσθωση πρέπει να αλλάξει κανόνες. Η πενταετία που τίθεται, ως μέγιστος χρόνος για επιχορηγούμενα πάγια, είναι ελάχιστος, με βάση τον μέσο χρόνο αδειοδότησης επιχειρήσεων, κυρίως βιομηχανικών. Πρέπει να περιοριστούν οι εγγυήσεις (προσωπικές, εμπράγματες κλπ) σε πάγια ή μηχανήματα, τα οποία εξ ορισμού είναι ενοικιασμένα.
Β1.5. Τραπεζικό σύστημα – Factoring. Το Factoring πρέπει να ξεκινά από την λήψη μίας παραγγελίας εξωτερικού, υπό προϋποθέσεις (προκαταβολή, L/C) και όχι μετά την ολοκλήρωση της αγοραπωλησίας. Το factoring πρέπει να περιορίσει το ποσοστό που παρακρατεί, άτοκα συνήθως, έως 50% για ένα χρόνο, ως εγγύηση. Είναι στραγγαλισμός για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις.
Β1.6. Τραπεζικό σύστημα. Πρέπει να εξορθολογιστεί το θέμα των αλληλόχρεων λογαριασμών προεξοφλήσεων επιταγών πελατείας, όπως και το ζήτημα διασποράς κινδύνου, ορίου πιστοδότησης ανά πελάτη.
Β2.1. ΥΠΟΙΚ - Επιστροφή ΦΠΑ. Είναι ένα σημαντικό πρόβλημα που πρέπει να βρει λύση. Είναι από τα σοβαρότερα προβλήματα των εξαγωγικών επιχειρήσεων.
Β2.2. ΥΠΟΙΚ – Φορολογία. Το ζήτημα, στην παρούσα φάση, απασχολεί περισσότερο τις νέες επιχειρήσεις και τις επενδύσεις από το εξωτερικό. Οι υπάρχουσες επιχειρήσεις έχουν ζητήματα επιβίωσης, σταθεροποίησης και ανάπτυξης. Σαφώς πρέπει το φορολογικό περιβάλλον να εξισωθεί με των γειτονικών ανταγωνιστικών χωρών.
Β2.3. ΥΠΟΙΚ – Φορολογία. Η φορολογία στους επαγγελματίες και στους μετόχους-συνεταίρους εταιριών πρέπει να είναι επί πραγματικού και όχι πλασματικού εισοδήματος. Πρέπει να υπάρχει σαφές ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ όριο στα όρια της φτώχειας, όπως αυτή ορίζεται από την Ε.Ε.
Β3.1.Εργασιακά – ασφαλιστικά. Οριστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, μισθοδοσίας και ασφάλισης με εύρος χρόνου. Στάδιο προσαρμογής των υπαρχόντων επιχειρήσεων, στα νέα δεδομένα, για να υπάρχει υγιής ανταγωνισμός μεταξύ επιχειρήσεων.
Β3.2. Εργασιακά – ασφαλιστικά. Δυνατότητα διαμόρφωσης μισθών – ημερομισθίων, σε επίπεδα μεγαλύτερα των κατώτατων, με κοινή απόφαση επιχείρησης – εργαζομένων ειδικά στις ειδικότητες αιχμής – υψηλής τεχνολογίας – εξειδίκευσης.
Β3.3. Εργασιακά – ασφαλιστικά. Διαμόρφωση ενός σταθερού πλαισίου φορολογικού – επενδυτικού – ασφαλιστικού – ΚΦΑΑ προκειμένου να γνωρίζουν οι επιχειρήσεις, να επιμορφωθούν οι εργαζόμενοι και να μην παρατηρούνται φαινόμενα λαθών, προστίμων, αντικινήτρων.
Β4.1. ΥΠΑΝ – Κίνητρα επενδύσεων. Εφ’ όσον το ζητούμενο είναι εξωστρεφείς και εξαγωγικού χαρακτήρα επιχειρήσεις, τα κίνητρα επενδύσεων πρέπει να είναι κλαδικού χαρακτήρα, έτσι ώστε η εξωστρέφεια να είναι συνολική για τον κλάδο και όχι μονομερής.
Β4.2. ΥΠΑΝ – Κίνητρα επενδύσεων. Πρέπει να γίνουν ξεκάθαρες οι προϋποθέσεις εγκατάστασης και λειτουργίας μίας επένδυσης. Πλήρης φάκελος αδειοδότησης ( με Αρχαιολογία, Υπηρεσία Υδάτων, Δασαρχείο, Τοπικές  συνθήκες).
Β4.3. ΥΠΑΝ – ΥΠΟΙΚ Χρηματοδότηση Επενδύσεων. Πρέπει να δημιουργηθεί μία Επενδυτική Τράπεζα, η οποία να συνεργάζεται με την Ε.Τ.Επ. αντίστοιχες Ευρωπαϊκές (KfW) και την Παγκόσμια Τράπεζα, για την προώθηση κονδυλίων για την ανάπτυξη της Επιχειρηματικότητας, της Καινοτομίας.
Β4.4. ΥΠΑΝ – ΥΠΟΙΚ Χρηματοδότηση Επενδύσεων. Τα ειδικά Επενδυτικά Χαμηλότοκα Δάνεια, τύπου JEREMIE, πρέπει να έχουν ειδικά κριτήρια υπαγωγής μίας επιχείρησης, εφ’ όσον είναι κατά ποσοστό 80% με την εγγύηση του Ελλ. Κράτους. Όσο μένουν τα κλασσικά τραπεζικά κριτήρια, φαίνονται σαν ενισχύσεις των τραπεζών και όχι των επιχειρήσεων
Β4.5. ΥΠΑΝ – ΥΠΕΞ Κίνητρα επενδύσεων. Τα κίνητρα προς τις επιχειρήσεις, πρέπει να συνοδεύονται από υποστηρικτικές ενέργειες των ΥΠΑΝ – ΥΠΕΞ – ΥΠΟΙΚ - ΟΠΕ. Εκθέσεις εξωτερικού, συνέδρια, συναντήσεις Β2Β κλάδων, ΟΕΥ ΥΠΕΞ.
Β4.6. ΥΠΑΝ – ΥΠΕΞ Κίνητρα επενδύσεων. Σύσταση επιτροπής Experts για αξιολόγηση Καινοτομικών Προϊόντων – Επενδύσεων και προστασία Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Ο Έλληνας έχει έφεση στην Εφευρετικότητα, την Καινοτομία. Μετά τι γίνεται;
Β4.7. ΥΠΑΝ – ΥΠΕΚΑ – Κίνητρα επενδύσεων. Επαναλειτουργία Οργανισμών που έχουν σχέση με την Επιχειρηματικότητα. ΕΛΟΤ, ΟΒΙ, Ελληνικός Νηογνώμονας κλπ
Β4.8. ΥΠΑΝ – ΥΠΕΚΑ – Κίνητρα επενδύσεων. Το χωροταξικό και οι χρήσεις γης είναι απαραίτητο αναπτυξιακό εργαλείο για τις επιχειρήσεις. Η δημιουργία ΒΙ.ΠΕ. – ΒΙ.ΠΑ. με ολοκληρωμένες συνθήκες εγκατάστασης και λειτουργίας των επιχειρήσεων είναι απαραίτητη προϋπόθεση ίδρυσης νέων επιχειρήσεων ή μετεγκατάστασης υπαρχουσών.
Β5.1. ΥΠΑΝ – ΥΠΕΚΑ – Περιβαλλοντικά. Απαραίτητο να λυθεί το ζήτημα της άτυπης Βιομ. Ζώνης Οινοφύτων – Σχηματαρίου και το ζήτημα του Ασωπού. Παρόμοιο είναι το πρόβλημα της Σίνδου και του Αξιού – Γαλλικού ποταμού. Το περιβαλλοντικό είναι σοβαρό πρόβλημα σε όλες τις Βιομ. Ζώνες – Πάρκα κλπ. Η λύση πρέπει να είναι συνολική και μόνιμη.    
Β6.1. ΥΠΑΝ – ΥΠΕΚΑ Αδειοδοτήσεις. Πρέπει να λυθεί το πρόβλημα των αδειοδοτήσεων επιχειρήσεων. Οι χρονικές διαδικασίες πρέπει να περιοριστούν σημαντικά (περίοδος αδειοδότησης μίας βιομηχανικής επιχείρησης εκτός ΒΙΠΕ, περι τα 3-4 χρόνια). Είναι στη σωστή κατεύθυνση, οι αδειοδοτήσεις να περνουν από τα Επιμελητήρια, έτσι ώστε να μην υπάρχουν προσωπικές επαφές των ενδιαφερομένων με τις υπηρεσίες.
Β7.1. ΥΠΑΝ – ΥΠΕΚΑ – ΥΠΟΙΚ. Χρεώσεις, έξοδα. Πρέπει να σταματήσει να λαμβάνεται η ΜΜΕ κυρίως επιχείρηση, ως μόνιμη πηγή εσόδων για το κλείσιμο της μαύρης τρύπας. Πρέπει να εφαρμοσθεί ο νόμος, που απαγορεύει την χρέωση Κοινωνικών Υπηρεσιών της ΔΕΗ, προκειμένου να καλύπτονται τα αυξημένα ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ έξοδα της ΔΕΗ. Επίσης να ακυρωθεί το τέλος Ανανεώσιμων πηγών Ενέργειας, το οποίο καταχρηστικά χρεώνει η ΔΕΗ, προκειμένου να εξοφλεί τους παραγωγούς ρεύματος από εναλλακτικές μορφές ενέργειας ( Φ/Β, ανεμογεννήτριες).
Β8.1. Γραφειοκρατία. Πολύ απλά: ΠΡΕΠΕΙ ο Δημόσιος Υπάλληλος – Λειτουργός να σταματήσει να εργάζεται με μοναδικό σκοπό να λέει ΟΧΙ και να επιβάλει ΠΡΟΣΤΙΜΑ. Αυτές είναι πρακτικά οι εντολές της Δημόσιας Διοίκησης. Αποτρεπτική στην επιχειρηματικότητα και φοροεισπρακτική. Πρέπει να γίνει κωδικοποίηση νόμων, εκπαίδευση των Δημοσίων Υπαλλήλων στις νέες συνθήκες, με σκοπό να εξυπηρετείται ο Πολίτης – Επιχειρηματίας, αν είναι δυνατόν να του δίνονται νέες ιδέες ή τρόποι επίλυσης προβλημάτων μεταξύ υπηρεσιών.
Β8.2. Γραφειοκρατία. Υπάρχει ένας συρφετός συναρμοδιοτήτων υπηρεσιών Υπουργείων, Περιφερειών, Δήμων, ειδικά μετά την εφαρμογή του Καλλικράτη. Κωδικοποίηση και εξορθολογισμός στο Δημόσιο, όπως απαιτείται στον Ιδιωτικό Τομέα.
Β.8.3. Γραφειοκρατία. Δικαστικό Σύστημα Απονομή Δικαιοσύνης. Πειθαρχικά Συμβούλια. Ποινές. Απολύσεις επιόρκων. Πρέπει επιτέλους να εφαρμοστεί, όχι να φαίνεται, Κράτος Δικαίου. Όποιος καταγγέλλεται με αποδείξεις ή συλλαμβάνεται επίορκος, να απομακρύνεται ΑΜΕΣΑ από το Δημόσιο. Ο Δημόσιος Υπάλληλος είναι Λειτουργός με σκοπό να εξυπηρετεί τον Πολίτη και όχι ίδιο όφελος.
Β9.1. Δικαστικό Σύστημα Απονομή Δικαιοσύνης. Ο Αστικός και Ποινικός κώδικας πρέπει να απλοποιηθεί. Το νομικό σύστημα πρέπει, επιτέλους, να λειτουργήσει με σύγχρονη τεχνολογία, να επιταχύνει την απονομή Δικαιοσύνης.
Β9.2. Δικαστικό Σύστημα Απονομή Δικαιοσύνης. Είναι απαραίτητο να ζητηθεί η συνδρομή Επιστημονικών συλλόγων (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, ΓΕΩΤΕΕ, Ιατρικοί Σύλλογοι, Οικονομικό Επιμελητήριο κλπ) προκειμένου να απονέμεται δίκαια και εμπεριστατωμένα η απόφαση του Δικαστή. Ο Δικαστής δεν είναι παντογνώστης.



Γ) ΕΠΙΛΟΓΟΣ

   Οφείλουμε όλοι να μάθουμε από τα λάθη, τις παραλείψεις μας, τις εμπειρίες μας. Για να ενισχυθεί η Επιχειρηματικότητα, πρέπει να υπάρχουν Επιχειρηματίες. Ως επιχειρηματίες οφείλουμε:
Γ1. Πρόσληψη Επιστημόνων – Επαγγελματιών, σχετικών με το αντικείμενο της επιχείρησης, ΕΞ.ΥΠ. σε λογιστικά, φοροτεχνικά, τεχνικά, περιβαλλοντικά, επενδυτικά θέματα. Να εκλείψει το φαινόμενο: «για όλα φταίει ο επιχειρηματίας»
Γ2. Κίνητρα στο προσωπικό της Επιχείρησης (από την επιχείρηση και το Κράτος). Επιχείρηση χωρίς ενεργά στελέχη, δεν μπορεί να επεκταθεί.
Γ3. Επίλυση του χρόνιου προβλήματος των Οικογενειακών Επιχειρήσεων στην Ελλάδα, επιχειρήσεις που αντιπροσωπεύουν το 80% των ΜΜΕ. Κριτήρια Επιχειρηματικότητας,  κίνητρα αποχώρησης της παλαιάς γενιάς επιχειρηματιών.
Γ4. ΗΓΕΣΙΑ και σύγχρονο Management Επιχειρήσεων.
Γ5. Ομαδικότητα, ανά κλάδο Επιχειρηματικής δραστηριότητας. Δεν πρόκειται να βγούμε από την κρίση, αν δεν έχουμε εξωστρέφεια, ανταγωνιστικότητα, εξαγωγές. Αυτά απαιτούν ομαδική προσπάθεια.  
Γ6. ΟΡΑΜΑ Επιχειρηματικότητας. Οι περισσότεροι Έλληνες Επιχειρηματίες κρύβονται, ντρέπονται να πουν ότι είναι Επιχειρηματίες – Βιομήχανοι. Πρέπει να επανέλθει ο Σεβασμός και η Αξία στην Επιχειρηματικότητα.
 

     «Τα πραγματικά εργαλεία εξόδου από τη σημερινή οξύτατη κρίση δεν είναι τόσο οι - κατά τα άλλα αναγκαίες - κυβερνητικές παρεμβάσεις, όσο τα ουσιαστικά και δυναμικά κύτταρα μιας οικονομίας, που είναι οι επιχειρήσεις της. Μόνον αυτές και οι επιχειρηματίες μπορούν μέσα σε μία κοινωνία να αναλάβουν ρίσκα και άρα να γίνουν φορείς δημιουργίας και αλλαγής. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι η θετική υιοθέτηση του ρίσκου είναι η ίδια η πηγή του δυναμισμού που δημιουργεί τον πλούτο στη σύγχρονη κοινωνία».
   Αυτά μας έλεγε πριν λίγο καιρό ο Άντονι Γκίντενς, πρώην σύμβουλος του τέως Βρετανού πρωθυπουργού, Τόνι Μπλερ, και διευθυντής του London School of Economics (LSE), ο οποίος είναι παγκοσμίως γνωστός για το πλούσιο συγγραφικό και συμβουλευτικό έργο του.

Δημήτρης Σύρμος
BSc Engineering, MSc Industrial Mgt, Exec. MBA
Επιχειρηματίας Βιομήχανος Πλαστικών
Μέλος ΤΕΕ
Μέλος Δ.Σ. Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας
Μέλος Δ.Σ. Συνδέσμου Βιομηχανιών Στερεάς Ελλάδας

Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2012

ΚΡΙΜΑ και ΑΔΙΚΟ. Εικόνες Ανάπτυξης από το παρελθόν ή το μέλλον;


ΚΡΙΜΑ και ΑΔΙΚΟ.  Εικόνες Ανάπτυξης από το παρελθόν ή το μέλλον;

   Χθές είχε ένα μέρος απο τα ντοκυμαντέρ της ΕΤ σχετικά με την χούντα.  Ήταν στο 1969. Έδειχνε λοιπόν, πως προσέλκυσαν οι δικτάτορες, πλούσιους  Έλληνες και Ξένους, δίνοντας τους φοροαπαλλαγές ή δυνατότητα υπερκερδών.

   Έτσι λοιπόν είδαμε να γίνονται τα διυλιστήρια της Esso Pappas, η Siemens Hellas (συνεργασία Siemens και Εθνικής τράπεζας), τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (Νιάρχος), τα Ναυπηγεία Ελευσίνας (Ανδρεάδης),  το Νεώριο Σύρου (Γουλανδρής).

   Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, ειδικευμένοι και ανειδίκευτοι εργατουπάλληλοι, γέμιζαν τα λεωφορεία των εταιριών για να πάνε για δουλειά, να φέρουν συνάλλαγμα κυρίως στην Ελλάδα. Τότε η Ελλαδα, κατεστραμένη από τον πόλεμο, τον εμφύλιο και τη δικτατορία είχε χρέος 15% του ΑΕΠ της.!!!

   Υπάρχει άραγε περίπτωση να δούμε τέτοιες όμορφες στιγμές στις μέρες μας; Πως θα ήταν άραγε το θαύμα, να καθελκύονται 200 δεξαμενόπλοια και κρουαζιερόπλοια μέσα σε 2 χρόνια, από τα Ελληνικά ναυπηγεία αντί να τα δίνουμε στους "κίτρινους" άτεχνους, εκεί που πηγαίνουν οι Έλληνες ναυπηγοί και δουλεύουν ως εργάτες;

Να δούμε την ΕΚΟ-ΕΛΔΑ να διαχειρίζεται 3-4.000 πρατήρια που πέρνουν τα καύσιμα από τα Ελληνικά πηγάδια και τα Ελληνικά διυλιστήρια;

Να δούμε πάλι ένα Κοντογούρη να ανασταίνει τη ΝΑΜΚΟ (ακούγεται κάτι τέτοιο) και τα Pony;

 Να δούμε 100 μαρίνες ανεφοδιασμού τουριστικών και ιστιοπλοικών σκαφών σε όλα τα νησιά μας με υποστηρικτικές επιχειρήσεις γύρω τους;

Να δούμε το Ακάκιο της Ελληνικής ΜΙΣΚΟ, τη ΜΕΛΙΣΣΑ, την ΑΛΛΑΤΙΝΗ, Ελληνικές επιχειρήσεις μεταποίησης των καρπών της Ελληνικής γης;

   Είναι τόσο κακό να κάνουμε όνειρα, όνειρα πραγματοποιήσιμα;  Ή διατρέχουμε τον κίνδυνο να θεωρηθούμε νοσταλγοί της χούντας και στοιχεία αντεργατικής πολιτικής κουλτούρας;;

ΚΡΙΜΑ και ΑΔΙΚΟ δεν είναι;

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012

ΠΟΛΙΤΙΚΗ και το ΑΥΡΙΟ που έρχεται.



ΠΟΛΙΤΙΚΗ και το ΑΥΡΙΟ που έρχεται.


Πολλοί, επώνυμοι και ανώνυμοι γράφουν για το Πολιτικό σκηνικό του αύριο, τους Πολιτικούς συσχετισμούς, τις συμμαχίες. Δεξιά, κεντροδεξιά, κοινωνικό Κέντρο, κεντροαριστρά και επανασύστασή της, σοσιαλδημοκρατία.

Οι καταστάσεις έχουν αλλάξει και πρέπει, ειδικά οι παλαιότεροι, να προσαρμοστούν. Είμαστε σε ώριμες κοινωνίες, κοινωνίες που έχουν ζήσει πολλά. Κοινωνίες που έχασαν τον βηματισμό τους μέσα σε μια τεχνητή ευδαιμονία. Τα στερεότυπα του παρελθόντος και οι αγκυλώσεις, οι κοινωνικές περιχαρακώσεις έχουν σβηστεί. Νέες ανάγκες, νέες ομαδοποιήσεις έχουν συντελεστεί. Απο την βιομηχανική εποχή περάσαμε στην εποχή των υπηρεσιών.

Δημιουργήσαμε την πολιτισμένη Ευρώπη, την ανεπτυγμένη Ευρώπη, την κορωνίδα του κόσμου. Για να "προστατεύσουμε" αυτές τις κατακτήσεις του πολιτισμένου κόσμου δημιουργήσαμε ένα "τέρας" που το ονομάσαμε Κοινωνικό Ευρωπαικό Κεκτημένο, φτιάξαμε μία δομή υπηρεσιών δυσλειτουργική, πολυπληθέστατη και καταλήξαμε σε ένα ιδιότυπο Ευρωπαικό ΚΡΑΤΙΣΜΟ - ΦΑΣΙΣΜΟ.

Η Ελλάδα έχοντας αυτό το υπερδιογκωμένο κράτος βολευόταν με τις νέες συνθήκες. Οι κρατιστές έκαναν "πάρτυ". Τα αποτελέσματα γνωστά. Αξιωματούχοι, υπάλληλοι, κανόνες, έξοδα, αντιαναπτυξιακά μέτρα για να περιοριστεί η δύναμη των ιδιωτών επιχειρηματιών εκτός των "χορηγών".

Το ζητούμενο σήμερα στην Ελλάδα είναι ΤΙ θέλουμε. Ποιοί είναι οι στόχοι. Θέλουμε ανάπτυξη; Θέλουμε πλούτο; Θέλουμε Τουρισμό; Θέλουμε παραγωγικές επενδύσεις; Ακόμη ΔΕΝ έχουμε απαντήσει στα καίρια αυτά ζητήματα. Το ΠΩΣ θα γίνουν αυτά, θα μας δώσουν το μείγμα της Πολιτικής που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Οι ταμπέλες και οι αυτοπροσδιορισμοί δεν εξυπηρετούν σε τίποτα. Χρειάζεται ρεαλισμός, αναλυτική σκέψη, σύστημα αξιών για να οικοδομήσουμε το αύριο.

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

Αφιερωμένο στους πεσόντες της 28ης Οκτωβρίου 1940..

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!!!! Χωρίς μνησικακία!!!


Αλλά απλά, γιατί ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ποιοι είμαστε & πώς πρέπει να παραμείνουμε εμείς οι "απολίτιστοι" Έλληνες ...

---------------------------------------------------------------------------------------

Ο γερμανικός "πολιτισμός":

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, Σουηδός Στούρε Λιννέρ, στο βιβλίο του «Η Οδύσσειά μου» γράφει γ...ια το Δίστομο:

Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου. Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάντστρομ, παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας. Αργά το βράδυ με πλησίασε και με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές, προς μια γωνιά όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας. Μου έδειξε ένα τηλεγράφημα που μόλις είχε λάβει: οι Γερμανοί έσφαζαν για τρεις ημέρες τον πληθυσμό του Διστόμου, στην περιοχή των Δελφών, και στη συνέχεια πυρπόλησαν το χωριό. Πιθανοί επιζώντες είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας. Το Δίστομο ήταν μέσα στα όρια της περιοχής την οποία, την εποχή εκείνη, ήμουν αρμόδιος να τροφοδοτώ με τρόφιμα και φάρμακα. Έδωσα με τη σειρά μου το τηλεγράφημα στην Κλειώ να το διαβάσει, εκείνη έγνεψε κι έτσι αποχωρήσαμε διακριτικά από τη χαρούμενη γιορτή.

Περίπου μία ώρα αργότερα ήμασταν καθ' οδόν μέσα στη νύχτα. Απαιτήθηκε ανυπόφορα μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου διασχίσουμε τους χαλασμένους δρόμους και τα πολλά μπλόκα για να φτάσουμε, χαράματα πια, στον κεντρικό δρόμο που οδηγούσε στο Δίστομο. Από τις άκρες του δρόμου ανασηκώνονταν γύπες από χαμηλό ύψος, αργά και απρόθυμα, όταν μας άκουγαν που πλησιάζαμε. Σε κάθε δέντρο, κατά μήκος του δρόμου και για εκατοντάδες μέτρα, κρεμόντουσαν ανθρώπινα σώματα, σταθεροποιημένα με ξιφολόγχες, κάποια εκ των οποίων ήταν ακόμη ζωντανά. Ήταν οι κάτοικοι του χωριού που τιμωρήθηκαν με αυτό τον τρόπο: θεωρήθηκαν ύποπτοι για παροχή βοήθειας στους αντάρτες της περιοχής, οι οποίοι επιτέθηκαν σε δύναμη των Ες-Ες.

Η μυρωδιά ήταν ανυπόφορη. Μέσα στο χωριό σιγόκαιγε ακόμη φωτιά στα αποκαΐδια των σπιτιών. Στο χώμα κείτονταν διασκορπισμένοι εκατοντάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, από υπερήλικες έως νεογέννητα. Σε πολλές γυναίκες είχαν σχίσει τη μήτρα με την ξιφολόγχη και αφαιρέσει τα στήθη, άλλες κείτονταν στραγγαλισμένες, με τα εντόσθια τυλιγμένα γύρω από το λαιμό. Φαινόταν σαν να μην είχε επιζήσει κανείς.

Μα να! Ένας παππούς στην άκρη του χωριού! Από θαύμα είχε καταφέρει να γλιτώσει τη σφαγή. Ήταν σ ο κ α ρ ι σ μ έ ν ο ς από τον τρόμο, με άδειο βλέμμα, τα λόγια του πλέον μη κατανοητά. Κατεβήκαμε στη μέση της συμφοράς και φωνάζαμε στα ελληνικά: «Ερυθρός Σταυρός! Ερυθρός Σταυρός! Ήρθαμε να βοηθήσουμε».

Από μακριά μας πλησίασε διστακτικά μια γυναίκα. Μας αφηγήθηκε ότι ένας μικρός αριθμός χωρικών πρόλαβε να διαφύγει προτού ξεκινήσει η επίθεση. Μαζί με εκείνη αρχίσαμε να τους ψάχνουμε. Αφού ξεκινήσαμε οι τρεις μας, διαπιστώσαμε ότι [η γυναίκα] είχε πυροβοληθεί στο χέρι. Τη χειρουργήσαμε αμέσως με χειρουργό την Κλειώ. Ήταν το ταξίδι του μέλιτός μας.



Και ο Ελληνικός Πολιτισμός:

Λίγο καιρό αργότερα η επαφή μας με το Δίστομο θ' αποκτούσε και έναν αξιοσημείωτο επίλογο. Όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, δεν πήγαν και τόσο καλά τα πράγματα, αφού μια γερμανική μονάδα κατάφερε να περικυκλωθεί από αντάρτες ακριβώς στην περιοχή του Διστόμου. Σκέφτηκα ότι αυτό ίσως θεωρηθεί από τους Έλληνες ως ευκαιρία για αιματηρή εκδίκηση, πόσο μάλλον που η περιοχή εδώ και καιρό είχε αποκοπεί από κάθε παροχή βοήθειας σε τρόφιμα. Ετοίμασα λοιπόν φορτηγά με τα αναγκαία τρόφιμα, έστειλα μήνυμα στο Δίστομο για την άφιξή μας και έτσι βρεθήκαμε στο δρόμο για εκεί, για άλλη μια φορά, η Κλειώ και εγώ.

Όταν φτάσαμε στα όρια του χωριού, μας συνάντησε μια επιτροπή, με τον παπά στη μέση. Έναν παλαιών αρχών πατριάρχη, με μακριά, κυματιστή, λευκή γενειάδα. Δίπλα του στεκόταν ο αρχηγός των ανταρτών, με πλήρη εξάρτυση. Ο παπάς πήρε το λόγο και μας ευχαρίστησε εκ μέρους όλων που ήρθαμε με τρόφιμα. Μετά πρόσθεσε: «Εδώ είμαστε όλοι πεινασμένοι, τόσο εμείς οι ίδιοι, όσο και οι Γερμανοί αιχμάλωτοι. Τώρα, εάν εμείς λιμοκτονούμε, είμαστε τουλάχιστον στον τόπο μας. Οι Γερμανοί δεν έχουν χάσει μόνο τον πόλεμο, είναι επιπλέον και μακριά από την πατρίδα τους. Δώστε τους το φαγητό που έχετε μαζί σας, έχουν μακρύ δρόμο μπροστά τους». Σ' αυτή του τη φράση γύρισε η Κλειώ το βλέμμα της και με κοίταξε. Υποψιαζόμουν τι ήθελε να μου πει με αυτό το βλέμμα, αλλά δεν έβλεπα πλέον καθαρά. Απλά στεκόμουν κι έκλαιγα.



Από το βιβλίο "Η Μαύρη Βίβλος της Αντίστασης"



ΑΥΤΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ...............................

Αφιερωμένο στο Ηρωικό Δίστομο και στην ανθρωπιά απέναντι στον άνθρωπο, κάτι που δεν κάνουν οι "φίλοι" μας Γερμανοί, που κοιτούν να βγάλουν τοκογλυφικά όσο περισσότερα και να πάρουν ότι βρούν τσάμπα.

Άνθρωπος με καρδιά και ψυχή ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ.Δείτε περισσότερα

Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012

Η ανεργία των νέων 15-24 ετών στο 54%.



Η ανεργία είναι το χειρότερο κακό που μπορεί να βρεί έναν άνθρωπο οικογενειάρχη με υποχρεώσεις και αξιοπρέπεια.
Το ίδιο όμως είναι και για ένα νέο άνθρωπο που ανοίγει τις φτερούγες του, κάνει τα όνειρα του και του τα τσακίζουν.
Είναι λοιπόν απαράδεκτο να παίζουν παιγνίδια και μικροπολιτικές με το ζήτημα αυτό. Το ζήτημα της νεανικής ανεργίας είναι πολύ παλιό και οφέιλεται στα κόμπλεξ και τις αγκυλώσεις των παλαιοπολιτικών που ήθελαν τους νέους εγκλωβισμένους στα πολιτικά γραφεία.

Ερωτώ λοιπόν:

τι νόημα έχει ο δείκτης ανεργίας 15-24 ετών. Ας μας δώσει στοιχεία το Υπ. Εργασίας, το ΙΚΑ, ο ΟΑΕΔ, το ΙΝΕ - ΓΣΕΕ, τι ανεργία υπήρχε πριν 5 χρόνια ή τι υπήρχε το 85-89; Πότε είχε δουλειά και με ποιό καθεστώς, ένα παιδί 15 ετών; Ποιά νομοθεσία επέτρεπε, ποια συλλογική σύμβαση να δουλεύει και ποιός εργοδότης θα έπαιρνε ένα παιδί 15 χρονών στην δουλειά του; Ποιός θα πλήρωνε ένα παιδί 15 χρονών όσο έναν ενήλικα; Τα χάλια που δημιούργησαν οι ΚΡΑΤΙΣΤΕΣ πάνε να τα φορτώσουν στην ΕΕ, στο ΔΝΤ και βέβαια στους Έλληνες επαγγελματοβιοτέχνες. Όποιος έχει στοιχεία ας μιλήσει. Βλακείες να μην ακουστούν. Ας παραθέσει στοιχεία το ΙΝΕ - ΓΣΕΕ.   Με τα παιδιά μας δεν πρέπει να παίζουμε.

Η Νίκη και ο Εμφύλιος που έρχονται

   Το ΔΝΤ σαφώς και έπεσε έξω. Ύφεση 2% το 2011 και 1,1% το 2012 προέβλεπε. Αποτέλεσμα: 4,9% το 2011, 7% το 2012.


   Αυτά έγιναν γιατί:

1ον) στελέχη του αποδείχθηκαν ερασιτέχνες "επιστήμονες" χωρίς καμιά ουσιαστική πραγματική παιδεία και εκπαίδευση. Τα κολλέγια και τα ΜΒΑ είναι μεταξωτές κορδέλες, γιατί δεν στηρίζονται σε πραγματικά στοιχεία. γο ΜΒΑ

2ον) Οι εγχώριοι Κρατιστές πολιτικοί "αλήτες" είχαν δώσει τελείως πλασματική εικόνα της όλης κατάστασης αλλά και των δράσεων και δυνατοτήτων της Ελληνικής Κοινωνίας και Οικονομίας. Λάθοε στοιχεία και δεδομένα, λάθος εκτιμήσεις και αποτελέσματα.

   Τώρα όμως κάνουμε μία αποτίμηση της παρούσας κατάστασης. Εδώ είναι το κλειδί.

   Οι Τροικανοί αλλά και όλη η διάρθρωση των "λόρδων" των Βρυξελών, ΔΕΝ έχουν καμία δικαιολογία ότι δεν ξέρουν την οικονομική, κοινωνική, διαρθρωτική, δομική κατάσταση της Ελλάδας. Αρα δεν μπορούν να αιτιολογήσουν μελλοντικές αποκλίσεις.

   Η σοβαρότατη κατάσταση της Ελλάδας (στα πρόθυρα εμφυλίου κατά την γνώμη μου) δείχνει ότι όλες οι μελέτες που είχαν στηριχτεί στην συμπεριφορά της μάζας με την πίεση μέτρων, μνημονίων, τακτικής μαστιγίου και καρότου, προκειμένου να "καθοδηγείται" από την ηγετική ομάδα, ήταν σε λάθος δεδομένα, άρα και οι ενδιάμεσες εκθέσεις αποτελεσμάτων, είναι λάθος και άρα μή αξιοποιήσιμες σε επόμενο "πείραμα".

   Η κατάσταση στην Ευρώπη είναι ιδιαίτερα δύσκολη, παρά τις αγωνιώδεις και εν μέρει πετυχημένες προσπάθειες χειραγώγησης των Μ.Μ.Επικοινωνίας, να αποκρυβεί.

   Υπάρχει μία μεγάλη διάσταση απόψεων μεταξύ Merkel και Lagarde. Δεν είναι ξεκάθαρο αν είναι προσωπικές αντιθέσεις ή παιγνίδια εξουσίας μεταξύ τους, ή προσπαθείται αλλαγή πολιτικής απο τον διεθνή παράγοντα, με την εμπλοκή και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Η αίσθηση είναι ότι πάμε σε απεμπλοκή του ΔΝΤ, ίσως και για να μην απογυμνωθεί το Ευρωπαικό πρόβλημα. Ίσως έχουμε μία προσπάθεια απεμπλοκής του ΔΝΤ για συγκάλυψη των Ευρωπαικών τραγικών πολιτικών οικονομκών επιλογών.

   Αυτοί είναι οι βασικοί λόγοι που υποχρέωσαν την Μέκρελ σε στροφή πολιτικής, προσέγγισης της Ελλάδας κι του αιφνιδίου ταξιδιού της. Το ίδιο επιβεβαιώνεται και απο την ομιλία Κάμερον και τους προβληματισμούς που έθεσε. Οι προσεχείς ημέρες είναι σημαντικές, η σύνοδος της 18-19/10 θα δειξει πως θα πορευτούμε το επόμενο διάστημα.

   Ο Αντώνης Σαμαράς πιστεύω οτι έκανε σωστή εκτίμηση της κατάστασης αλλά και του timing που εκδήλωσε τις πρωτοβουλίες του.

   Ο εφιάλτης που θα έχει, κατά την εκτίμηση και αναλυση μου, είναι ο εμφύλιος που θα γίνει μετά τη νίκη. Έτσι και λυθεί πολιτικά το Ελληνικό ζητημα του ελλείμιματος και χρέους χωρίς να έχουν γινει οι διαρθρωτκές αλλαγές και οι νέες δομές του Κράτους, οι κρατιστές την επόμενη μέρα θα αναλάβουν τα ηνία πάλι. Ο καρκίνος θα επανέλθει, καλπάζων αυτή τη φορά. Τότε για μία ακόμη φορά, η Ιστορία θα γράψει ότι η μοίρα των Ελλήνων είναι μετά από μία μεγάλη νίκη, να ζουν ένα καταστροφικό εμφύλιο. Δ.Σ.

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012

ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΛΑ ΣΩΣΤΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Subject: FW: ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!




Ο συντάκτης του κειμένου άγνωστος αλλά οι απόψεις του εντός πραγματικότητας


Την *δεκαετία του `70* τη θυμάμαι σαν χθες. Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127,τα Zastava, και οι μηχανές Floretta. Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 53 άλογα παρακαλώ), και οι σώφρονες. Austin Morris Allegro! Το σάντουιτς με γύρο κόστιζε 3 δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο μία δραχμή (με πάσο 50 λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε. να στο χαλάσει.

Τόσο καλά....



Και μετά ήρθε η *δεκαετία του 80*. Και το ΠΑΣΟΚ. Και γέλασε το χείλι του κάθε πικραμένου. Το δημόσιο άνοιξε τις πόρτες του στον κάθε αναξιοπαθούντα που δήλωνε σοσιαλιστής, η Ελλάδα απέκτησε «ανεξάρτητη» διεθνή φωνή, μια νέα τάξη αναδύθηκε απ` το πουθενά, και οι ρεμούλες έγιναν κανόνας. Η χαρά

του αφισοκολλητή. Το βασίλειο της συνδικαλιστικής αυθαιρεσίας. Όπως και της φτηνής ρητορικής. «Έξω οι βάσεις του θανάτου», «Ζήτω η Λιβύη», μελετήστε το «πράσινο βιβλίο» του Καντάφι, και άλλα πολλά παρόμοια. Ώσπου ήρθε το τέλος. Τα αναπόφευκτα σκάνδαλα οδήγησαν σε ειδικά δικαστήρια, ψευδεπίγραφους κήνσορες, και στο «Τσοβόλα δώστα όλα», και από κει πάνε

κι`άλλοι. ****



Και σκάει μύτη ο Μητσοτάκης με τον Μαυρίκη ...



Την *δεκαετία του `90* που ακολούθησε, τα κεφάλια μπήκαν κάπως μέσα, αλλά τότε ήταν που ανδρώθηκαν τα πραγματικά λαμόγια. Τα σκυλάδικα γνώρισαν πιένες. Η Λιάνη ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Πίσω της υπήρχε μια ολόκληρη συνομοταξία πεινασμένων και συνάμα αγριεμένων ασύδοτων. Με το χαμόγελο της Κολυνός. «Σοσιαλιστικά» βαμπίρ. Μαζεύοντας όμως γύρω τους και τη πλέμπα. Και έτσι είδαμε το μοναδικό φαινόμενο, η κάθε γειτονιά να έχει και από μια ΕΛΔΕ, όπως κάποτε είχε από μια ντισκοτέκ. Χαμός στο ίσιωμα.

Κόσμος και κοσμάκης καταχρεώθηκε για να μπορεί να γίνει «παίκτης». Χα και πάλι χα. Κάποιοι όμως ανησυχούσαν από τότε. Είχαν υπόψη τους τη λευκή βίβλο της ΕΟΚ, που ελάχιστη της δόθηκε δημοσιότητα.



Την *δεκαετία του '00, που ήλθε το ευρώ*. Στην αρχή χαρήκαμε, καθότι αισθανθήκαμε Ευρωπαίοι. Το χρόνιο όνειρο της ψωροκώσταινας. Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως το ευρώ, που είχε κλειδώσει στις 340 δραχμές, ισοδυναμούσε με το παλιό κατοστάρικο. Κάποτε αγοράζαμε το φραπέ 140 δραχμές

και σκοτωνόμασταν με τον σερβιτόρο για τα ρέστα από τις 150. Τώρα έφτασε το φραπέ στα 5 ευρώ και αισθανόμαστε γύφτοι αν δεν αφήσουμε 1 Ε πουρμπουάρ (340 δραχμές παρακαλώ).

Παρόλα αυτά, λίγο τα ευρωπαϊκά πακέτα, λίγο η Ολυμπιάδα, λίγο η τραπεζική απελευθέρωση της δανειοδότησης, λίγο η στρεβλή ανάπτυξη, λίγο η καρακατσουλίστικη τιβί μας, και γίναμε όλοι μπρούκληδες. Πήξαμε να βλέπουμε BMW και Μερτσέντες αγορασμένες με 136 άτοκες(!) δόσεις.

Γεμίσαμε από χάϊδες τυπάδες και αισθησιακές μοντέλες (όλες ξανθιές) γκλαμουράτες. Εκεί που κάποτε βλέπαμε μόνο μουσάτους αγωνιστές, και αξύριστες κνίτισες, γεμίσαμε από τεκνά και σεξοβόμβες. 50 τηλεοπτικά κανάλια η Νέα Υόρκη; 150 εμείς. Home Cinemas, Pentium, Playstation, laptops, flat screen 42 inch HD TV's, και πάει λέγοντας. Όχι παίζουμε. Και νάσου Ολυμπιάδα σούπερ φαντεζί, και νάσου ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, και πίσω και σας φάγαμε κουφάλες λιγούρηδες Ευρωπαίοι. Ελλάδα ρε..



Ναι, αλλά *ήρθε πλέον και η ώρα του λογαριασμού*. Με ..... αυγά δεν βάφονται. Η αιώνια σοφία του απλού λαού επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά.

Όλα ήταν σικέ. Τεράστιο το έλλειμμα, τεράστιο το δημόσιο χρέος, και πάπαλα οι ντεμέκ σωτήρες πολιτικοί μας. Ανθρωπάκια και αυτοί, που ψάχνουν να κάνουν τη καλή τους με καμιά γρηγοράδα. Και μετά μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε. Πάντα φταίνε οι προηγούμενοι. Και νάμαστε ξανά μανά, εσείς και εγώ, οι μέσοι Έλληνες δηλαδή, ενώπιοι ενωπίω του ΔΝΤ και του κάθε Τρισέ.

Της σκληρής πραγματικότητας. ****



Και ξαφνικά έντρομοι συνειδητοποιούμε, πως τελικά οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν μας πολυπάνε. Ήταν όλα μια αυταπάτη.

Τους αρέσουν τα τζατζίκια και οι παραλίες μας, αλλά πέραν τούτων ..

τίποτα. Μας απεχθάνονται και μας θεωρούν τσαμπατζήδες και απατεώνες. Και ο κύκλος κλείνει.



*Μας βλέπω ξανά* με λαχανί Zastava και πειραγμένα Lada (με 6 προβολείς ομίχλης) να κάνουμε κόντρες στις παραλιακές. Αν φυσικά υπάρχουν χρήματα για βενζίνη. Αλλιώς υπάρχουν και τα παπάκια (με φωσφοριζέ ζάντες) για τα τρελά γούστα.



Το ride είναι over, που λένε και οι Αμερικάνοι σύμμαχοί μας. Το ελληνικό λούνα παρκ τελείωσε. Εκτροχιάστηκε, όπως στις ταινίες με το δαιμονισμένο τρενάκι του τρόμου. Ήταν όμως εντυπωσιακό όσο κράτησε. Και όσοι το πρόλαβαν το απόλαυσαν. Οι υπόλοιποι ας πρόσεχαν.



Γεννήθηκαν αργά.



ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!! ****



http://www.zougla.gr/blog/article/481020

Η Ελλάδα εξήντα πέντε χρόνια πίσω - Troika τότε, troika τώρα





Του ΣΑΡΑΝΤΟΥ ΛΕΚΚΑ, Οικονομολόγου

Αρχές του 1947 η βρετανική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει στις ΗΠΑ πως αδυνατούσε πλέον να συνεχίσει τον ρόλο που είχε αναλάβει, δηλαδή τον ρόλο της ενίσχυσης της ελληνικής κυβέρνησης στον αγώνα της κατά της κομμουνιστικής επικράτησης στην Ελλάδα. Ο Αμερικανός πρόεδρος Τρούμαν προκειμένου να έχει ιδία άποψη για την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα στέλνει το πρώτο τρίμηνο του 1947 τον Paul A. Porter ως επικεφαλής αμερικανικής αποστολής.

Η αποστολή έμεινε στην Ελλάδα από τις 18 Ιανουαρίου έως τις 22 Μαρτίου 1947 επισκεπτόμενη περίπου όλη τη χώρα.

Στις 14 Φεβρουαρίου μετά από έναν περίπου μήνα παραμονής στην Ελλάδα ο Paul A. Porter στέλνει επιστολή προς τον υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ W.L. Clayton με τις πρώτες εντυπώσεις του, γράφοντας μεταξύ των άλλων: «Εδώ δεν υπάρχει κράτος σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Αντ’ αυτού υπάρχει μία χαλαρή ιεραρχία ατομιστών πολιτικών, μερικοί από τους οποίους είναι χειρότεροι από άλλους, που είναι τόσο απασχολημένοι με τον προσωπικό τους αγώνα για εξουσία, ώστε δεν έχουν τον χρόνο να αναπτύξουν οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είχαν την ικανότητα».

Στις 20 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου ο Paul A. Porter με άρθρο του στο «Collier’s» καταγράφει τις εντυπώσεις του, οι οποίες παρά τη χρονική απόστασή τους, θυμίζουν αρκετά την Ελλάδα του μνημονίου.

Μεταξύ των άλλων γράφει: «Σε ολόκληρη τη χώρα, από τη μία άκρη στην άλλη, κυριαρχεί μία γκρίζα ανυπεράσπιστη, βαθιά έλλειψη πίστης για το μέλλον - μία έλλειψη πίστης που οδηγεί σε πλήρη απραξία στο παρόν. Οι άνθρωποι έχουν παραλύσει από την αβεβαιότητα και τον φόβο, οι επιχειρηματίες δεν επενδύουν, οι καταστηματάρχες δεν αποθηκεύουν προμήθειες.
Και συνεχίζει: «Η δημόσια διοίκηση είναι υπερβολικά εκτεταμένη?[??]?. Οι χαμηλοί μισθοί προσαυξάνονται βάσει ενός εντελώς συγκεχυμένου συστήματος επιδομάτων, χάρη στα οποία μερικοί δημόσιοι υπάλληλοι κερδίζουν μέχρι και τέσσερις φορές περισσότερο από τον βασικό μισθό τους».

Για το ίδιο θέμα αναφέρει: «Ποτέ άλλοτε δεν έχει δει διοικητική δομή που να είναι τόσο απαράδεκτη. Απλούστατα, δεν είναι δυνατόν να βασιστεί κάνεις ότι η δημόσια διοίκηση θα φέρει εις πέρας ακόμη και τις πιο απλές λειτουργίες μίας κυβέρνησης - την είσπραξη των φόρων, την εφαρμογή οικονομικών κανόνων, την επισκευή δρόμων.

Συνεπώς η δραστική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης αποτελεί συνθήκη εκ των ουκ άνευ για την επίτευξη οποιουδήποτε άλλου αποτελέσματος στην Ελλάδα».

Για την εκτελεστική εξουσία : «?η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει άλλη πολιτική εκτός από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος... [.......]?στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομιών μίας μικρής κλίκας που αποτελεί την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα».
Για τα οικονομικά συμφέροντα: «Τα ναυτιλιακά συμφέροντα βρίσκονται σε ιδιαιτέρα σκανδαλώδη θέση. Σήμερα η ελληνική εμπορική ναυτιλία βρίσκεται σε άνθηση και οι εφοπλιστές καρπώνονται τα κέρδη. Ομως, η χρεοκοπημένη ελληνική κυβέρνηση δεν απολαμβάνει κανένα όφελος από όλο αυτό τον πλούτο. Οι αποδοχές των ναυτικών εξακολουθούν να εισρέουν στη χώρα, αλλά τα κέρδη των πλοιοκτητών παραμένουν, στην πλειονότητά τους, στο εξωτερικό».

Για την ντόπια νομενκλατούρα: «Η ομάδα πίεσης της καλής κοινωνίας - οι κομψοί κοσμοπολίτες που έχουν την έδρα τους στις Κάννες, στο Σαιν Μόριτς και στην αθηναϊκή πλατεία Κολωνακίου - θα ενεργοποιηθεί. Πολλοί από αυτούς είναι γοητευτικοί άνθρωποι που μιλούν εξαιρετικά αγγλικά και αδημονούν ειλικρινά να παρέχουν κάθε δυνατή βοήθεια στην αμερικανική αποστολή. Εντούτοις θα αποπειραθούν να προσεταιριστούν την αποστολή και να τη μετατρέψουν σε ένα εργαλείο διασφάλισης των προνομιών τους».
Για την αίτηση βοηθείας: «Αίσθησή μου είναι ότι το ελληνικό κράτος έχοντας υποβάλει αίτηση βοήθειας και εποπτείας, έχει θέσει, στο μέτρο αυτό, όρια στην ίδια του την εθνική κυριαρχία».

Εν κατακλείδι, παρά τη χρονική απόσταση των 65 χρόνων, παρά την κολοσσιαία διαφορά στην κοινωνική πραγματικότητα, πολλά από αυτά που περιγράφουν μία Ελλάδα που υποτίθεται αφήσαμε πίσω μας, εντούτοις αποδεικνύονται ότι περιγράφουν και την Ελλάδα του σήμερα.

Εάν αυτό δεν αποτελεί μέγα μέτρο αποτυχίας όλων αυτών που υποτίθεται αναμόρφωσαν τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες, δεν γνωρίζουμε τι άλλο μπορεί να περιγράψει την πλήρη αποτυχία.



Κέρδος 23/9/2012 06:00

Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2012

Εξαιρετικό άρθρο J.M. Lamarque για τους Έλληνες: "Το να υποφέρεις δεν σημαίνει ότι πεθαίνεις"


     Εδώ και τέσσερα χρόνια, η Ελλάδα είναι δακτυλοδεικτούμενη, οι Έλληνες προσβάλλονται, και η χώρα προβάλλεται σαν να είναι η μαύρη τρύπα της Ευρώπης. Ίσως αυτό να συμβαίνει επειδή η Ελλάδα είναι μια μεσογειακή χώρα. Αν η Ελλάδα βρισκόταν βόρεια της Γερμανίας, μεταξύ της Σουηδίας και της Φινλανδίας, θα της βρίσκαμε σίγουρα κάποια δικαιολογία. Εαν επρόκειτο για μια προτεσταντική χώρα όπου ο ήλιος λάμπει μόνο για λίγες ώρες το χρόνο, ενώ οι άνθρωποι συνθλίβονται από το κρύο της νύχτας για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε θα εφευρίσκαμε για την Ελλάδα, κάποια σοβαρή δικαιολογία και θα αναζητούσαμε έναν άλλο ένοχο.

      Όταν η Ισλανδία αρνείται να πληρώσει το χρέος της, δεν λέμε τίποτα.
Δεν την κατηγορούμε ούτε την υποστηρίζουμε. Η απόλυτη σιωπή. Μάλιστα το να διαμαρτύρεται κανείς στο προαναφερθέν πλαίσιο είναι υγιές, επειδή είναι 'αγνό' και δεν κάνει θόρυβο. Και βέβαια μια τέτοια διαμαρτυρία είναι αποδεκτή από όλους, γιατί προτιμάμε υποκριτικά την αισθητική μιας εικόνας όπου διαμαρτύρονται συναθροιζώμενοι ξανθοί και "άσπιλοι" άνθρωποι που όταν μιλάνε μένουν ανέκφραστοι κρατώντας ακίνητα τα χέρια τους, μη κουνώντας ούτε καν το κεφάλι τους.

      Η Πορτογαλία είναι, λοιπόν, φασιστική χώρα, όπως η Ισπανία του Φράνκο και η Ελλάδα των συνταγματαρχών. Όχι δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τις μεσογειακές χώρες. Δεν μιλάμε καθόλου βέβαια για τη ναζιστική Γερμανία και τη Φινλανδία, και όποια άλλη χώρα συνεργάστηκε με τους Ναζί. Όχι, εκεί ξεχνάμε το παρελθόν, γιατί αυτές είναι οι περιβόητες χώρες του Βορρά και μπορούμε να τις εμπιστευθούμε έτσι κι αλλιώς. Ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι και η Γαλλία και το Βέλγιο αλλά και η Ουγγαρία συνεργάστηκαν επίσης κατά κάποιο τρόπο με τους ναζί. Και τελικά αυτός ο μηδενιστικός συλλογισμός καταλήγει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η μόνη αληθινή ευρωπαϊκή δημοκρατία.

      Πόσο καιρό όμως θα διαρκέσει αυτή η ανοησία; Πόσο καιρό θα αντέξoυμε να θεωρούνται οι Έλληνες ανόητοι, και κλέφτες; Το ότι η ελληνική πολιτική σκηνή δεν υλοποίησε ποτέ την ιδέα του εκσυγχρονισμού του ελληνικού κράτους, είναι ένα γεγονός. Ίσως ο μοναδικός Έλληνας πολιτικός που είχε την επιθυμία να αναπτύξει τη χώρα του πολιτικά να είναι ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που έχει σημαδέψει την ιστορία της Ελλάδας.

      Αλλά, όταν ο Ρομάνο Πρόντι, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πρότεινε το δημόσιο εθνικό λογιστικό έλεγχο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2003, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία είχαν αρνηθεί. Αρνήθηκαν, γνωρίζοντας ότι τα στοιχεία της Ελλάδας ήταν πειραγμένα. Ήξεραν ότι ο Ελληνικός λαός δεν ήξερε τίποτα. Εξάλλου ζήτησε ποτέ κανείς την πολιτική αναδιάρθρωση του Ελληνικού κράτους;
Όχι, κανείς στην Ευρώπη δεν το ζήτησε ποτέ. Δεδομένου ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζονταν ως ένας τουριστικός προορισμός, και μια χώρα παραγωγής ελαιόλαδου, όλα θεωρούνταν ότι λειτουργούν μια χαρά. Οι Έλληνες παρέμεναν όλο αυτό τον καιρό Ευρωπαίοι δεύτερης κατηγορίας που
συνεισφέρουν στο να ολοκληρώνεται το μεγάλο φαγοπότι.

      Μιλώντας για την ιστορία της Ελλάδας και την αρχαιότητα ειναι αλήθεια ότι όλοι αποδεχόμαστε ότι ο Πυθαγόρας, ο Σωκράτης, ο Πλάτων, ο Ηρόδοτος και πολλοί άλλοι, έζησαν στην Ελλάδα, αλλά στο μακρινό παρελθόν. Και σήμερα όλοι εμείς κατηγορούμε τους Έλληνες και αναρωτιόμαστε αν κατασκεύασαν ποτέ αεροσκάφη, πυρηνικά εργοστάσια, αυτοκίνητα; Υπήρχε όλο αυτό τον καιρό ένα προϊόν "made in Greece", εκτός από τη φέτα; Όχι, γιατί η Ελλάδα παραμένει όλα αυτά τα χρόνια η
χώρα των φτωχών αγροτών και των μικροαστών που μιλούνε δυνατά, και περπατάνε με κομπολόγια στο χέρι, τρώνε περισσότερο λαχανικά παρά κρέας ενώ τα γλυκά τους δίνουν στο στόμα την αίσθηση ενός μελένιου φιλιού.

      Και αν η Ελλάδα τελικά χρεωκοπήσει, εάν αποχωρήσει από την ευρωζώνη ή την Ευρωπαϊκή Ένωση τι θα υποστηρίζει η Ευρώπη σε δέκα χρόνια για αυτήν; ... "Εμείς δεν ξέραμε τίποτα!'' ... "Είμαστε υπεύθυνοι αλλά δεν είμαστε ένοχοι! ... " κτλ. Η ευθύνη θα επιστρέψει στους Έλληνες, για άλλη μια φορά.

      Τα έχω βαρεθεί πια όλα αυτά τα στερεότυπα! Δεν μπορώ να ανέχομαι πλέον το γεγονός ότι το να ανήκεις σε ένα μεσογειακό λαό έχει καταντήσει συνώνυμο μιας ιδιότυπης σύγχρονη ψυχολογικής δουλείας. Δυστυχώς οι Έλληνες προς το παρόν είναι σιωπηλοί και δεν αντιδρούν έντονα. Αυτό είναι το λάθος. Ξέρω ότι είναι εύκολο να το γράφει αυτό κάποιος που ζει στο Παρίσι. Αλλά εγώ το γράφω γιατί θέλω μέσα από τα λόγια μου να εμφυσήσω την εμπιστοσύνη σε όλους τους Έλληνες, και να τους πω ότι πρέπει να εμπιστευτούν τη νεολαία του τόπου και να της παραδώσουν τα κλειδιά της εξουσίας για έναν εκσυγχρονισμό της χώρας που συνάμα θα σέβεται την κληρονομιά και τη διαφορετικότητά της.

      Όλα είναι δυνατά γιατί η αληθινή ζωή δεν έχει τιμή. Και ακόμα πιο ευτελής είναι η τιμή του ελληνικού χρέους που έτσι κι αλλιώς οι Έλληνες δεν έχουν τη δυνατότητα να αποπληρώσουν. Από τη μια η Γερμανία ρυθμίζει το επιτόκιο του δανεισμού της για εξυπηρέτηση του εθνικού της χρέους στο 2% και από την άλλη επιβάλλει στην Ελλάδα ένα θεόρατο επιτόκιο ύψους 30%.

      Τέρμα τα ψέματα! Το γράφω λοιπόν και το φωνάζω δημόσια, οι Έλληνες δεν είναι υπεύθυνοι για τίποτα. Οι Έλληνες είναι ίσοι με κάθε άλλο λαό στον πλανήτη κι έχουν το δικαίωμα να ζήσουν στη χώρα τους, στη γη τους, σύμφωνα με τα έθιμα και τις παραδόσεις τους. Εμείς οι υπόλοιποι οφείλουμε απλώς να τους βοηθήσουμε στην οικοδόμηση ενός σύγχρονου κράτους που θα διαχειρίζεται την Ελλάδα ως μια πραγματική δημοκρατία, στις βάσεις μιας πραγματικής ισότιμης κοινωνικής πολιτικής και ενός παραγωγικού ενθουσιασμού που θα δημιουργήσει ανάπτυξη προς όφελος της ίδιας της χώρας.

      Εξάλλου το να καταστρέψουμε την Ελλάδα θα έχει πολύ άσχημο αντίκτυπο και στο μέλλον της Ευρώπης. Είμαι Γάλλος αλλά νιώθω Έλληνας στην ψυχή, και υποστηρίζω όπου σταθώ κι όπου βρεθώ την Ελλάδα. Ολόκληρη την Ελλάδα.

      Jose Manuel Lamarque

Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2012

"Η ανάγκη επανίδρυσης και ιδεολογικής ανασυγκρότησης της Νέας Δημοκρατίας"


Ο/Η DimSyrmos είπε...


Το ζήτημα είναι τεράστιο, θέτει πολιτικές και κοινωνικές αρχές, οπότε πρέπει να γίνει διεξοδική συζήτηση και τοποθετήσεις. Επιγραμματικά:

1. Η Νέα Δημοκρατία απο την ίδρυση της, δεν είχε καμιά σχέση με την φιλελεύθερη ιδεολογία και τον κοινωνικό φιλελευθερισμό (άλλοι το απέδιδαν και ως λαικό φιλελευθερισμό). Όλος ο βίος και η πολιτεία ήταν στα πλαίσια του κρατισμού με ένα σύμπλεγμα κόμπλεξ έναντι της "ηττημένης" μετεμφυλιοτικής αριστεράς. Καμιά σαφής ιδεολογική τοποθέτηση πάνω στα σοβαρά ζητήματα του κοινωνικού ιστού, της μεσαίας παραγωγικής τάξης, αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, εξωστρέφεια, επιβράβευση της επιχειρηματικότητας, των δεξιοτήτων της Ελληνικής φυλής.

Αυτό άλλωστε είναι το παράπονο δημιουργικών ανθρώπων, σοβαρών, συντεταγμένων, ευπατρίδων, οι οποίοι όχι μόνο έμειναν στο περιθώριο των εξελίξεων, αλλά πολλές φορές "κυνηγήθηκαν" άγρια απο το "σύστημα" κρατισμού και πελατειακής λογικής που επικράτησε.

2. Άλλο εκκίνηση, άλλο επανίδρυση. Δεν ξεκινά νέα πορεία, στόχοι με παλαιό πολιτικό προσωπικό και στελέχη. Αποστράτευση παλαιών στελεχών και νέοι άνθρωποι με ιδέες και οράματα. Ο Αντώνης Σαμαράς έχοντας ζήσει όλη την πορεία της μεταπολίτευσης, βρίσκεται στο μεταίχμιο μίας αλλαγής πολιτικής συμπεριφοράς. Δείχνει να φοβάται το κομματικό κατεστημένο, το οποίο είναι μπετοναρισμένο στο "σύστημα".

3. Το σοβαρό ιδεολογικό ζήτημα. Κοινωνικός φιλελευθερισμός στα Ελληνικά. Απόλυτα κατανοητός όρος. Στην Ευρώπη: Social Liberal. Το Social στην Ευρώπη αντιστοιχεί στην κεντροαριστερά. Είναι τελείως διαφορετική η χρήση από ότι είναι η ετυμολογία της στην Ελληνική γλώσσα. Έτσι ένας κοινωνιστής φιλελεύθερος Έλληνας μπορεί να βρεθεί να ονομαστεί περίπου αριστερός, όπως συνηθίζουν πλέον να χρησιμοποιούν τον όρο, όσοι θέλουν να ανασυστήσουν την Κεντροαριστερά προ ΠΑΣΟΚ. Άρα ξεκαθάρισμα πολιτικών όρων και ιδεολογιών, μανιφέστο εκκίνησης και νέα οργάνωση. Η συνέχεια με εποικοδομητικό διάλογο, όσων τον αντέχουν βέβαια.

Φιλικά Δημήτρης Σύρμος


Το σχόλιο αυτό δημοσιεύθηκε στο Viotia.blogspot.gr για το άρθρο του Antinews:
"Η ανάγκη επανίδρυσης και ιδεολογικής ανασυγκρότησης της Νέας Δημοκρατίας"
8/30/2012 1:59 π.μ.


Δεν θα το πιστέψετε, αλλά η Νέα Μεταπολίτευση άρχισε. Παρά την επιφανειακή σταθερότητα (=υπάρχει κυβέρνηση), το πολιτικό σκηνικό βρίσκεται σε έναν αέναο κύκλο ανασύνταξης και ρευστοποίησης, μέχρι «να κάτσει κάπου η μπίλια». Ολόκληρος ο χώρος της Κεντροαριστεράς βράζει, με τον Βενιζέλο να μην μπορεί να ελέγξει την διάλυση του ΠΑΣΟΚ, τις κινήσεις για την συγκρότηση ενός νέου κεντροαριστερού φορέα εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ να εντείνονται μετά τα μπάνια του λαού και τον ΣΥΡΙΖΑ να προσπαθεί να ξανα- εφεύρει τον εαυτό του για να γίνει σοβαρό κόμμα αντιπολίτευσης, επειδή πρώτος ο Τσίπρας γνωρίζει ότι αν συνεχίσει να ελέγχεται από τις Συνιστώσες θα είναι ακίνδυνος.

Στην Κεντροδεξιά, από την άλλη μεριά,συμβαίνουν συνταρακτικά πράγματα. Η ΝΔ έχασε προ πολλού την ιδεολογική πρωτοκαθεδρία (σιγά το νέο, θα πείτε) και βλέπει έντρομη να λεηλατείται ο χώρος της από την Χρυσή Αυγή και τους ΑΝΕΛ. Είναι πρόωρο να πούμε τι θα συμβεί, σηκώνουμε ψηλά τα χέρια. Όμως η τυχοδιωκτική πολιτική της Χρυσής Αυγής και των ΑΝΕΛ και η ευκαιριακή συγκρότηση – ιδίως των δεύτερων – σε θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα στην εμφάνιση ενός νέου φορέα που με όπλο τον σκληρό πατριωτισμό θα στριμώξει κι άλλο και στα σοβαρά πλέον τη ΝΔ, αν η τελευταία δεν αντιδράσει. Ο κίνδυνος αυτός θα μεγαλώνει όσο η ΝΔ θα περιορίζεται στην διαχείριση της οικονομίας (και του συστήματος) όπως βλέπουμε να συμβαίνει τις πρώτες ημέρες της νέας κυβέρνησης.

Όπως έχει αναλυθεί πολλάκις στο Antinews, η ΝΔ οφείλει το ποσοστό της στους χειρισμούς τού Αντώνη Σαμαρά και στην παλαβομάρα τού ΣΥΡΙΖΑ. Αλλιώς θα φλέρταρε με μονοψήφιο ποσοστό, όπως φλέρταρε άλλωστε το ΠΑΣΟΚ . Οι νεοδημοκράτες όμως συνεχίζουν να κινούνται με τον αέρα κραταιού κόμματος εξουσίας και αν δεν αλλάξει κάτι σύντομα θα κοιτάζουν γύρω τους έκπληκτοι από τις σφαλιάρες που θα τρώνε σερ λίγο από τις παλιοκαραβάνες του συστήματος ΠΑΣΟΚ, όπως επί κυβέρνησης Καραμανλή.

Όπως έχει επίσης αναλυθεί πολλάκις στο Antinews, ο Αντώνης Σαμαράς οφείλει να επανιδρύσει πλήρως το κόμμα του, όπως έκανε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής… δύο φορές: διαλύοντας τον Εθνικό Συναγερμό για να δομήσει την ΕΡΕ, και δημιουργώντας την ΝΔ από τις στάχτες τής ΕΡΕ. Αντί όμως να επανιδρύεται η ΝΔ, επανιδρύονται όλοι οι άλλοι και η ΝΔ …αναπαλαιώνεται (βλέπε ορισμένες τραγικές υποψηφιότητες για την θέση του νέου Γραμματέα)

Πέρα από την ριζική επανίδρυση τού κόμματος οργανωτικά και στελεχιακά, χρειάζεται και μια πραγματική ιδεολογική ανασυγκρότηση για να μην είναι «κούφιο» το εγχείρημα. Ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν ήταν ακριβώς γεννήτωρ ιδεολογίας, και αυτό σίγουρα συνεισέφερε στο επίτευγμα τού ΠΑΣΟΚ να τον προσπεράσει και να καταστήσει την ΝΔ «δεύτερο βιολί» τής Μεταπολίτευσης. Η κεντροδεξιά οφείλει να θυμηθεί τι σημαίνει «ιδεολογία» αν θέλει να έχει μέλλον, και αυτό δεν είναι ό,τι πιο εύκολο μετά από κάποιες δεκαετίες λήθης. Έχουν γίνει κάποια σημαντικά βήματα από τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά το εγχείρημα έχει πολύ δρόμο ακόμη. Είναι πραγματικά τραγικό και για τη ΝΔ και για τον τόπο να ευδοκιμούν οι φασιστικές απόψεις της Χρυσής Αυγής και αν αυτό δεν είναι ιδεολογική ήττα της ΝΔ, τότε τι είναι;

Νύξεις ιδεολογικής ανασυγκρότησης και διαχείριση τού παρελθόντος

Στη συνέχεια καταθέτουμε κάποιες αφετηριακές νύξεις για το τι σημαίνει «ιδεολογική ανασυγκρότηση», με παραδειγματικό σημείο εστίασης την διαχείριση τού παρελθόντος..

Είναι αλήθεια ότι επί προεδρίας τού Αντώνη Σαμαρά έλαβαν χώρα κάποιες σοβαρές αλλαγές:

–Εγκαταλείφθηκε η ιδεολογία τής μη-ιδεολογίας, ήτοι το νεφέλωμα τού «μεσαίου χώρου».

–Επαναδιατυπώθηκε η ιδεολογική ταυτότητα τού κόμματος ως «κοινωνικός φιλελευθερισμός», λαμβάνοντας συγκεκριμένο περιεχόμενο σε άπειρες ομιλίες τού Αντώνη Σαμαρά.

- Εισήχθη το πολιτικό πρόταγμα τής «Νέας Μεταπολίτευσης», άρα και τής ριζικής πολιτικής μεταρρύθμισης (καίριας σημασίας ιδέα, πού ανάθεμα αν καταλάβαιναν το περιεχόμενό της οι κομματάνθρωποι πού τήν αναμασούσαν. Παιδιά, δεν ήταν σύνθημα!)

- Μπολιάστηκε ο λόγος τού τότε αρχηγού τής αξιωματικής αντιπολιτεύσεως με πρωτόγνωρες μέχρι τότε για αρχηγό κόμματος εξουσίας πατριωτικές αναφορές.

Μολαταύτα, αυτά, δεν επαρκούν για τη δόμηση ενός νέου πολιτικού χώρου ιδεολογικά ενεργού και δημιουργικού, μιας πραγματικά «νέας κεντροδεξιάς». Όχι μόνον διότι δεν δημιουργήθηκε η ανάγκη ιδεολογικής ζύμωσης τού όλου κόμματος (δεν δόθηκαν κίνητρα για κάτι τέτοιο, άρα οι πολλοί απλώς αδιαφόρησαν ή ενέταξαν κάποιες λέξεις ως κενά συνθήματα στους λόγους τους), μα δεν δόθηκαν απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα: Για παράδειγμα, πώς ακριβώς συνδέεται η επανανακάλυψη τής παράδοσης και τής ελληνικότητας με το εισαγόμενο πρόταγμα τού φιλελευθερισμού;

Ζήτημα πρώτον, λοιπόν: Αποσαφήνιση του «κοινωνικού φιλελευθερισμού». Εδώ πρέπει να εμπεδωθεί η διάκριση ανάμεσα στην δημιουργική αφομοίωση των έξωθεν επιρροών και στην άκριτη μίμηση. Άλλο η σύνεση τού Κόνραντ Αντενάουερ, και άλλο η προτεσταντοκαθολική εκδοχή τής Χριστιανοδημοκρατίας του. Άλλο η πυγμή, το conviction politics και η εμμονή σε αξίες τής Μάργκαρετ Θάτσερ και άλλο ο ριζικά ατομοκεντρικός χαρακτήρας αυτών των αξιών. Άλλο η απέχθεια των φιλελευθέρων απέναντι στο νοσηρό κρατισμό και άλλο η επιτακτική ανάγκη κράτους δικαίου στη σημερινή εποχή.

Ζήτημα δεύτερον: Γονιμοποίηση των σημερινών πολιτικών αναζητήσεων με τα κείμενα – κειμήλια των πατριαρχών του ελληνισμού, τού στρατηγού Μακρυγιάννη, τού Ίωνος Δραγούμη, τού Οδυσσέα Ελύτη, τού Γιώργου Σεφέρη, κλπ κλπ. Ώστε να συγκροτηθεί ένα συνεπές ιδεολογικό πρόταγμα: Νέος Πατριωτισμός για την Ελλάδα του 2021. Και όχι να επιστρέφει ο πολιτικός λόγος σε επίπεδο εθνικόφρωνος γυμνασιάρχη τού ’50, με τους πολιτικούς δεκάρικους που διαβάζουμε καθημερινά

Νέος Πατριωτισμός σημαίνει μια ιδεολογία πού θα αναγνωρίζει την συνέχεια με το παρελθόν στην γλώσσα, στην ιστορία και στον πολιτισμό, στα «χούγια» μας, στα πλεονεκτήματά μας και στα μειονεκτήματά μας.

Μια ιδεολογία πού θα βλέπει το παρελθόν ως «αργόσυρτη διάρκεια» και γόνιμη σκυταλοδρομία από τα μινωικά και μυκηναϊκά χρόνια στην κλασική εποχή, στους ελληνιστικούς χρόνους, στην αυτοκρατορία τής Νέας Ρώμης-Κωνσταντινουπόλεως, στον εκπληκτικό πολιτισμό των υπόδουλων Ελλήνων τής τουρκοκρατίας και στην σημερινή ευρωπαϊκή Ελλάδα. Και όχι ως μια αερογέφυρα 2500 χρόνων κατ’ ευθείαν στους χιτώνες τού Περικλή χωρίς ενδιάμεσες στάσεις, όπως προστάζει ο γερμανικός νεοκλασικισμός τού εισαγόμενου κοραϊσμού (πού μας προέκυψε κρατική ιδεολογία, επικουρώντας αναπόφευκτα με το ψεύδος της στην γέννηση τού καθ’ ημάς εθνομηδενισμού).

Μια ιδεολογία πού θα διαβλέπει στην σύγκριση με τους παλαιότερους ιστορική ευθύνη αξιοπρέπειας και όχι πρόξενο συμπλεγματικής μειονεξίας ή ανώριμης άρνησης. Τι να κάνουμε, αφού «ερχόμαστε από μακριά» (Ελύτης) και «είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας» (Σεφέρης).

Αν σε αυτά διακρίνετε «θεωρητικολογίες άσχετες με την πολιτική», ώρα να θυμηθείτε ότι «πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων»…

Πέρα από τους τροικανούς, μάλλον ήρθε, λοιπόν, και η ώρα και για την “επαναδιαπραγμάτευση” τής δικής μας πολιτικής ταυτότητας και κυρίως τού δικού μας πολιτικού «χώρου». Μακάρι να προκύψει περαιτέρω γόνιμος διάλογος και ζυμώσεις, μπας και γεννηθεί τό καινούργιο. Ελπίζουμε το κάλεσμα τού Antinews για δημόσιο διάλογο περί «νέας κεντροδεξιάς» να πιάσει τόπο και να βρει… συνενόχους

Οι έχοντες ώτα ακούειν, ακουέτωσαν.

FactorX – Αστυάναξ Καυσοκαλυβίτης

Υ.Γ. Το σημερινό μας πόνημα αφιερώνεται εξαιρετικά στα μέλη της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ που συνεδριάζουν την ερχόμενη εβδομάδα για την εκλογή νέου Γραμματέα του κόμματος. Έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει στον πυρήνα του κόμματος ή εξαντλούνται καθημερινώς με τα νέα κυβερνητικά τους καθήκοντα και την ψηφοθηρία;



Πηγή: www.antinews.gr αναρτήθηκε από βοιωτός στις 7:10 πμ την 31 Αυγ 2012